نادره ترکمانی
سینمای کودک را سیلی نزنید،تشویقش کنید
خبرگزاری پانا:نادره ترکمانی کارگردان فیلم های کودک در ارتباط با وضعیت فاجعه بار سینمای کودک گفت:متاسفانه سینمای کودک در این چند ساله اخیر به خاطر بی مهری ها و ممیزی های بی مورد به شدت در حال متزلزل شدن است،این ژانر انگیزه و تشویق می خواهد سیلی زدن بس است.
نادره ترکمانی کارگردان فیلم های کودک درگفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا در خصوص وضعیت نا بسامان سینمای کودک توضیح داد:بلاتکلیفی در سینمای کودک یک روند طولانی مدت را پشت سر می گذارد که مربوط و مختص به امروز نیست و بیش از دو دهه است که این عارضه گریبان گیر تولید،پخش ، اکران و فرهنگ سازی این ژانر شده است و می توان گفت این سینما به یک چرخه معیوب تبدیل شده که روز به روز بر مشکلات اش افزوده می شود.
وی ادامه داد:من خودم از زمانی که جدی وارد این حوزه شدم دائما به دنبال پژوهش و تحقیق و واکاوی سینمای کودک،دغدغه کودکان و آنچه را که باید برای این سنین تولید و تعریف شود ،بودم ولی متاسفانه هر چه بیشتر تفحص کردم بیشتر آسیب هایش برایم آشکار گشت. و به نظر من بهترین راه حل برای درمان اولیه این عارضه تشکیل یک کار گروه است که نگاه تخصصی در این حوزه داشته باشد و برای همه بخش های این ژانر از تولید تا فرهنگ سازی فیلم هیا کودک در حوزه فرهنگ و رسانه و تجارت به یک ارزیابی برسند. که در حال حاضر ضرورت این گروه بسیار احساس می شود ولی همچنان کسی نیست که به داد این حوزه و مسائل اش رسیدگی کند.
کارگردان "خاله سوسکه" با اشاره به کم کاری شورای راهبردی برای رفع آسیب های این سینما تصریح کرد:اسفند ماه سال گذشته که شورای راهبردی سینمای کودک شکل گرفت همه فعالان این عرصه بسیار امیدوار شدند که قرار است تحولی در این سینما شکل بگیرد و همه منتظر بودند که این شورا یک راه بنیادی حداقل کوتاه مدت برای رفع نواقص این حوزه برنامه ریزی کند .همچنین این انتظار هم می رفت که در همان جلسات اولیه خود، برای قوام و دوام جریان سینما ی کودک نشست های تخصصی برگزار شود که فرصتی باشد برای شنیدن ایده ها و مسائل فیلمسازان. ولی متاسفانه طی این چندین ماه فعالیت این شورا فهمیدیم که اوضاع هیچ تفاوتی نکرد و بلکه بدتر و به نوعی راه درمان را برای این حوزه متزلزل پیدا نکردند .
آموزش و پرورش باید پشتوانه و همراه با سینمای کودک باشد
ترکمان در پاسخ به این سوال که نقش آموزش و پرورش در این ژانر چه بوده توضیح داد:یکی از مهم ترین نهادها برای این حوزه را می توان آموزش و پرورش را نام برد که به عنوان متولی تربیت کودکان باید به طور بنیادی به فکر پرورش کودکان باشد حال چه از طریق حمایت فیلمسازان ویا داشتن دغدغه کودک و نوجوان .باید بگویم که متاسفانه در طول این سالها آموزش و پرورش در کنار سینما ی کودک نبوده و نتوانسته نگاهی را که مخصوص کودکان و نوجوانان است داشته باشد و همواره ما می بینیم که آثاری را که این نهاد تایید و حمایت کرده مناسب برای بزرگسالان بوده و می توان گقت بی ارتباط با دنیای کودکان و نوجوانان مثل معراجی ها،اخراجی ها و رسوایی بوده است.
این تهیه کننده افزود:در اینجا باز هم همه نگاه ها به شورای رهبردی بر می گردد که در این چند ماه می توانست حمایت و نظر آموزش و پرورش ومسئولان این حوزه را تقویت و به سمت فرهنگ سازی دنیای کودکان پیش ببرد و به نوعی تغییر نگاه را ایجاد کند که باز هم کوتاهی و شانه خالی کردن شورا را میبینیم.واقعا برای من فیلمساز که سالیان سال برای این حوزه با عشق کار کردم این سوال هست که اساسا این شورا برای چه امری به وجود آمده؟آیا عنوان گرفتن فقط رسالت این حوزه بوده؟مشکلات واضح تر از این که ما دیگر آثاری برای اکران در سینمای کودک و نوجوان نداریم؟
شورای فیلمنامه تاثیری جزرکود و فلج برای فیلمنامه نویسان این حوزه ندارد
ترکمانی با توجه به اهم وظایف شورای راهبردی گفت:یکی دیگر از کارهای که شورای راهبردی باید سخت پیگیری و عملی می کرد برداشتن مانع هایی که فقط برای فلج کردن این حوزه ایجاد شده اند مثل شورای فیلمنامه که در بنیاد فارابی و وزارت فرهنگ و ارشاد سالیانی است به کار انبار کردن فیلمنامه مشغول هستند و همه این ها واقعا جز نابودی برای فیلم ساز کار دیگری ندارند.روال کار این شورا ها به این طریق است که فیلمنامه ها را با نگاه های سلیقه ای و کاملا بدون هیچ پایه و اساسی انبار می کنند و می توان گفت این عمل مثل ذبح کردن برای این ژانر سینمایی است چرا که کاملا انگیزه و پتانسیل را از فیلمساز می گیرند و می کشند .
وی عنوان کرد:نکته بعدی سلیقه ای نگاه کردن این اعضا است که متاسفانه در این سال ها این بینش شدت بیشتری به خود گرفته و یک سری افراد بدون هیچ گونه تخصص و داشتن و فهمیدن دغدغه کودکان و نوجوانان سعی در از بین بردن اثار سینمایی این حوزه دارند که این خود عامل بزرگی برای کم کار شدن فعالان این عرصه بوده چرا که وقتی اثر اکران و دیده نشود و یا به هر دلیلی به بایگانی برود راه برای بسته شدن و ضعیف شدنش بسیار محتمل تر است .ما می بینیم که دیگر هیچ آثار جذاب کننده ای برای این گروه سنی حساس نداریم چرا که محدودیت های زیاد و حمایت ها کم که نتیجه اش می شود همین وضعی که در حال مشاهده کردن آن هستیم" واقعیتی به نام تخریب سینمای کودک."
ممیزی ها بدون دلیل مهم ترین اصل برای خاموش ماندن فعالان این عرصه
کارگردان فیلم سینمایی"گورداله"اظهار داشت:ما در عرصه فرهنگ یک رسالت داریم که همین باعث تعهد و تمهید به جامعه می شود پس من فیلمساز باید هر ساله بتوانم آثاری را به جامعه کودک عرضه کنم که ارزش فیلم شدن و از همه مهم تر ارتباط با نیاز کودک باشد نه اینکه هر ساله مدیران ما را ترغیب به سکوت کنند و مدیران بدانند که با این روش محافظه کارانه و محدودیت های بدون تخصص و مهارتی که در پیش گرفتند راه پر خطایی را دارند که هر آن موعد فروزش آن فرا می رسد.
وی در مورد تولید جدیدترین اثر سینمایی خود در زمینه کودک و نوجوان با نام «شرتی و شپرتی» یاد آور شد: رویکرد من در مورد تولید این فیلم ، جذب سرمایه از مسیر خصوصی است و تا زمانی که این سرمایه به حد نصاب نرسد فیلم را کلید نخواهم زد چرا که هیچ امیدی هم به مراکزی مثل بنیاد فارابی که ظاهرا نام حامی کودک را یدک می کشد ندارم. بنیاد فارابی اگر حامی واقعی سینمای کود ک بود باید پروژه هایی که بیشترین درصد بودجه ساخت خود را از بخش خصوصی تامین کردند را حمایت می کرد تا این فیلم ها هر چه زودتر ساخته شوند.
وی در پایان و در جواب به اینکه راه ساخت دوباره این ژانر تخریب شده چیست گفت: تمام کسانیکه که برای سینمای کودک در حال فعالیت هستند این اصل را باید فراموش نکنند که اولا باید به تولید آثاری پرداخت که به نفع سینمای کودک باشد و دوم اینکه حمایت های مالی در این حوزه بسیار کم است امیدوارم مسئولان در حوزه سیاست گذاری این را الویت کاری خود بدانند که این حوز برای جان گرفتن نیازمند سرمایه و کمک های مالی است و سوم اینکه قدر اعتبار جشنواره های کودک را بدانیم ما شاهد هستیم که این جشنواره ها در رده های اول هستند که این جایگاه بالا و پرستیژ این ژانر را نشان می دهد پس نگذاریم به این راحتی اعتبار جهانی مان زیر سوال و از بین برود .امیدوارم بی مهری ها از این سینما کم شود و مدیران به فکر چاره و راهی اساسی برای دوباره جان گرفتن این حوزه باشند نه اینکه با سیلی زدن های مکرر باعث خاموش شدن سینمای کودک شوند.
ارسال دیدگاه