رتبه ۳ رشته ریاضی کنکور ۹۴ در گفتگو با پانا
هر چه می دانم را از معلم های دلسوز مدرسه ام یاد گرفته ام
خبرگزاری پانا: وحید بالازاده مرشت رتبه سه کنکور سراسری ۹۴ گفت: در حقیقت هر چه می دانم را از معلم های دلسوز و باسواد مدرسه شهید بهشتی بابل یاد گرفته ام.
وحید بالازاده مرشت دانش آموز دبیرستان شهید بهشتی بابل، رتبه سه کنکور سراسری سال ۹۴ در گروه آزمایشی ریاضی، در گفتگو با پانا در رابطه با لحظه دریافت خبر قبولی اش در کنکور سراسری گفت: من تقریبا یک روز قبل از اعلام نتایج از یکی از دوستانم شنیده بودم که قرار است روز دوشنبه نفرات برتر را معرفی کنند. به همین دلیل آن روز کمی استرس داشتم که آیا جزو نفرا ت برتر می شوم یا نه؟ صبح روز دوشنبه بود که پدرم با من تماس گرفت و به من رتبه ام را اطلاع داد. البته او هم از چند نفر از همکارانش این موضوع را شنیده بود. اولش خیلی باور نداشتم برای همین فورا به سایت سنجش مراجعه کردم . آن زمان بود که خودم را در بین نفرات برتر مشاهده کردم و خب، خیلی خوشحال شدم.
پانا: آیا از قبل انتظار رتبه تک رقمی را داشتید و آن را حدس می زدید؟
- بله با توجه به آزمون های آزمایشی که در آنها شرکت می کردم انتظار چنین رتبه ای را داشتم. البته دقیق نمی توانستم پیش بینی کنم ولی دوست داشتم جزو نفرات اول تا سوم باشم که خوشبختانه این اتفاق افتاد.
پانا: اکنون برای انتخاب رشته چه برنامه ای داری؟ کدام شهر و دانشگاه در اولویت انتخاب شماست؟
هنوز درحال تحقیق هستم. به احتمال فراوان در دانشگاه صنعتی شریف تحصیل می کنم اما در مورد رشته هنوز بین رشته نرم افزار و برق مردد هستم.
پانا: تابستان گذشته در این روزها مشغول مطالعه برای کنکور بوده اید یا مانند یک دانش آموز فارغ از درس و مشق تابستان خود را گذراندید؟
- مسلما هیچ فردی را نمی توان یافت که به چنین رتبه ای رسیده باشد و در طول تابستان مطالعه ای نداشته باشد. من از حدود ۱۰ تیر به طور جدی برای کنکور برنامه ریزی کردم وبه مطالعه پرداختم. دز طول تابستان تقریبا درس های پایه را یک دور خوانده بودم.
پانا: از چه کلاسهای فوق برنامه ای استفاده کردید؟چه برنامه ریزی برای درس خواندن داشته اید و راهنمای شما در این زمینه جه کسانی بودند؟
- من در طول دوران دبیرستان به جز کلاس حسابان و یک کلاس تست که آن هم تنها بعد از عید بود در هیچ کلاس دیگری شرکت نکردم و در حقیقت هر چه می دانم از معلم های دلسوز و باسواد مدرسه شهید بهشتی بابل یاد گرفته ام. از آن ها بسیار متشکرم که در این چند سال به من کمک کردند تا بتوانم به این جایگاه برسم. علاوه بر دبیران گرامی، کادر آموزشی و مشاوره ای و مدیریتی مدرسه شهید بهشتی- دبیرستان و راهنمایی- و کتابدار سابق مدرسه که بسیاری از کتاب های مورد نیاز را در اختیار من گذاشت و هم چنین تمامی دوستان و هم کلاسی هایم نیز مرا در این مسیر یاری کردند. در ضمن باید در این جا از آقایان سینا ملکیان رتبه ۲ ریاضی ۹۱. آقای امیری دانشجوی مهندسی نفت دانشگاه امیرکبیر و میعاد لقایی رتبه ۸ کنکور ریاضی ۹۳ تشکر کنم که راهنمایم بوده اند و از همه مهمتر پدر ومادر عزیزم و برادرم که همواره مشوق و امید دهنده ام بودند.
من حدودا هفته ای ۴۰ تا ۴۵ ساعت مطالعه داشتم که این زمان با توجه به شرایط ممکن بود تغییر کند اما میانگین مطالعه ام در همین حدود بود. ضمنا در برنامه ریزی هم با یکی از آزمون های آزمایشی پیش می رفتم و خیلی دنبال برنامه های عجیب و غریب نبودم.
پانا: آیا هدفتان در ابتدا به دست آوردن رتبه تک رقمی بود و به این نیت درس خواندید؟
- بله. وقتی سال دوم دبیرستان بودم در مدرسه ما آقای ملکیان رتبه ۲ را به دست آورده بودند. از همان زمان بود که معلمان این انگیزه را در من به وجود آوردند که من هم می توانم به چنین رتبه ای دست پیدا کنم. ضمنا در سال چهارم هم آقای لقایی رتبه ۸ را به دست آوردند. این شرایط انگیزه بسیاری در من به وجود آورد و به خاطر همین هم هدف اصلی من در کنکور رتبه تک رقمی بود که به یاری خدا به آن دست یافتم.
پانا: همیشه در طول سالهای دبیرستان شاگرد درسخوانی بوده اید یا اینکه برای کنکور شروع به درس خواندن جدی کردید؟
- درس خواندن جدی و با برنامه ریزی را در سال چهارم داشنم. اما از همان ابتدای ورود به مدرسه درس خوان بودم و معمولا شاگرد اول می شدم که البته دلیل این موضوع هم بیشتر جو درسی خانواده ما بود.
پانا: آیا به این فکر کرده اید که در پایان تحصیل دانشگاه چه کنید؟
- بستگی به این دارد که در دانشگاه چه اتفاقی بیفتد و این که آینده چه خواهد بود اما آن چه مسلم می باشد این است که در حال حاضر حق انتخاب فراوانی دارم و می توانم در بهترین دانشگاه ها و بهترین رشته ها تحصیل کنم که موقعیت بسیار خوبی خواهد بود. اما این در حقیقت یک شروع است، شاید پس از تحصیلات وارد بازار کار شوم و شاید به تحصیلاتم ادامه دهم. البته هیچ وقت درس خواندن تنها نمی تواند به خودی خود یک هدف باشد. بگذاریم آینده به ما این پایان را نشان دهد.
پانا: اگر با وجود تمام تلاشهایتان رتبه خوبی در کنکور کسب نمی کردید چه برنامه ای در نظر داشتید؟ برای سال آینده مجددا تلاش می کردید؟
- بستگی به رتبه ام داشت. اگر به گونه ای بود که می توانستم در بک رشته و یک دانشگاه خوب درس بخوانم انتخاب رشته می کردم. اما در غیر این صورت نمی دانم . شاید درس را رها می کردم و سراغ موضوعات دیگر می رفتم. شاید هم دوباره برای کنکور می خواندم.
وحید بالازاده مرشت در پایان این گفتگو دانش آموزانی که قصد کنکور را دارند مخاطب قرار داد و گفت: موفقیت هر کسی به بسیاری از مسایل و شرایط زندگی او بستگی خواهد داشت و نمی توان یک فرمول کلی برای موفقیت در کنکور بیان کرد. اما آن چه در همه موفقیت ها مشترک است داشتن یک هدف واضح، برنامه ریزی برای رسیدن به هدف و البته تلاش مضاعف است ولی همه این ها بدون توکل به خداوند و حمایت خانواده و معلمان و دوستان ارزشی نخواهد داشت. یادتان باشد که وظیفه ما تلاش حساب شده است و نتیجه هرگز در اختیار ما نخواهد بود، پس منطق به ما می گوید تا آخرین لحظه نیز دست از تلاش برنداریم حتی در بدترین لحظات زندگی.
ارسال دیدگاه