یادداشت/
دریای سیاه عسلویه!
خبرگزاری پانا: آتش سوزی های سریالی شناورها در اسکله های استان بوشهر فاجعه آفرین شد و در اثر این آتش سوزی ها،خلیجی که تا یکی دوهفته قبل صفت نیلگون را یدک میکشید این روزها تبدیل به دریای سیاهی شده است، سیاهی کریهی که دلهای ساکنین سواحل عسلویه و کنگان را به درد آورده است.
اغلب آتش سوزی ها دلیل معلوم و مشخصی نداشته و پس از اینکه یک لنج طعمه حریق شده بدلیل سرایت آتش ، لنج های دیگری هم دچار آتش سوزی شده اند.متاسفانه باز هم به دلیل فقدان تجهیزات ایمنی و کمبود امکانات لازم جهت اطفای حریق ، آتش سوزی ها خسارات زیادی در برداشته است.
اما آنچه حساسیت موضوع را دوچندان می کند عواقب جبران ناپذیر این آتش سوزی ها و پسماند حاصل از آن بر آب دریا است که قطعا تاثیری مخرب بر اکوسیستم دریایی و آبزیان خواهد داشت.
یکی از پدیده هایی که بخصوص در این موارد آب دریاها و سواحل را تهدید میکند تشکیل تاربال هاست.طبق تعاریف موجود، نفت خام یا نفتی که به طور تصادفی از تاسیسات، دکل های نفتی، لوله ها، تانکرها و… وارد دریا می شود، در اثر عوامل جوی و تابش خورشید و تبخیر اجزای سبکتر، تغلیظ شده و حالتی قیر گونه به خود می گیرد که جریان باد و امواج آنها به صورت توده در آورده و به ساحل می راند.
معمولا رویت تاربال در سواحل، از اولین هشدارهای بروز آلودگی نفتی است و اهمیت گلوله های نفتی یا تاربال به سبب همین هشدار دهندگی است. کمبود اکسیژن از جمله آثار گلوله های نفتی است که موجب آسیب رساندن به دریا و تالابها می شود و به عنوان خطری بالقوه برای آبزیان محسوب میشود.
منشاء تشکیل این آلاینده نفتی، نفت خام حاصل از استخراج نفت یا خروج از نفتکش در اثر حادثه است.تصاویری که از وضعیت امروز سواحل عسلویه دریافت شده حکایت از عمق فاجعه زیست محیطی رخ داده در منطقه دارد. و طبق توضیحات فوق بعید نیست که شاهد تشکیل تاربال در آینده بسیار نزدیک در منطقه باشیم.
دردناک ترین قسمت ماجرا این است که ساکنین این مناطق از دریا ارتزاق میکنند، صیادی یکی از مشاغل اصلی مردم آن منطقه است و حال تاثیر مخرب این وقایع را بر وضعیت معیشتی مردم را تصور کنید.
فرماندار کنگان در ارتباط با آتش سوزی های اخیر داشته راجع به خسارات این آتش سوزی ها گفته بود: میزان و ارزش کالای شناور سوخته شده مشخص نیست اما برآورد اولیه حاکی از ارزش ۶۰۰ میلیون تومانی کالا بدون احتساب قیمت شناور باشد.
اما سوال مهمتر این است: خسارات ناشی از این آتش سوزی ها بر آبها و محیط زیست منطقه چگونه برآورد شده و چه میزان است؟!
آیا اساسا خسارات وارده بر اکوسیستم دریایی منطقه قابل جبران است؟!
و سوالی که مکرراً از مسئولین پرسیده شده و بی پاسخ مانده:
تا به کی ثروتها و منابع ملی این سامان قربانی بی تدبیری، سهل انگاری و کمبود تجهیزات و امکانات ایمنی خواهد شد؟!
خطه جنوب که برای حفظ تمامیت ارضی آن، جان بهترین فرزندان این مرز و بوم فدا شد تا حتی یک وجب از خاک پاکش بدست نامحرم نیفتد!
اکنون که سالها از آن روزهای جنگ و خون گذشته چرا باید همچنان تقاص نبود امکانات و محرومیتها را بدهد؟ این روزها آب و هوای منطقه عسلویه تیره و سیاه است دودی غلیظ آسمانش را پوشانده و آب دریا دیگر آبی نیست ، سیاه و تیره و مملو از پسماندهای آتش سوزی ها پی در پی شده است.
منطقه ای که وقتی نامش را میبریم ، بادی به غبغب انداخته آن را قطب اقتصادی!!! کشور مینامیم،
اما همچنان سایه سنگین محرومیت بر زندگی ساکنینش گسترده و پهن است.
و نکته دردآور این قائله این است که طی بررسی های آتی جهت دلایل آتش سوزی ها و برآورد خسارات و ... باز هم شاهد ماجرای پرتکرار مقصر جلوه دادن دیگران از سوی نهادها و سازمانهای مرتبط با این قضایا باشیم و اصل ماجرا که همانا کمبود تجهیزات و امکانات لازم برای حوادث و بحران هایی که وقوع آنها اجتناب ناپذیر و غیر قابل پیش بینی میباشد، به حاشیه رانده شود.
خلیج فارسی که برای از آن خود کردن نامش هیاهو و جنجال های بسیاری در رسانه ها و شبکه های اجتماعی و... به پا کرده و میکنیم ، آبهایش این روزها آبی رنگ نیست ، آسمانش از غباری تیره پوشیده شده که نفس ها را تنگ کرده و ...
زهرا فرمانی/فعال محیط زیست
تصاویر مربوط به آلودگی دریای عسلویه
ارسال دیدگاه