ضرورت بازنگری در جایگاه پزشکان طب اورژانس

خبرگزاری پانا: یافته‌های پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی قزوین بیانگر این است که اهداف اصلی طب اورژانس، جلوگیری از وقوع مرگ‌های قابل پیشگیری، عوارض و آسیب‌های غیرقابل برگشت در بیماران مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان‌ها و وضعیت اورژانسی بیماران مراجعه کننده و در صورت لزوم احیاء و ارائه مراقبت های اولیه تشخیص و درمانی از وظایف طب اورژانسی است.

کد مطلب: ۳۷۵۳۱۸
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرگزاری پانا، این پژوهش ضمن ارائه گزارشی از عملکرد یک بیمارستان دانشگاهی در این ارتباط قصد دارد اهمیت به کارگیری مناسب، تعیین دقیق محدوده فعالیت و مکان یابی مطلوب برای به کارگیری پزشکان طب اورژانس را مورد تاکید قرار دهد که توسط دکتر رضا قاسمی برقی، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین، دانشیار بیماری های عفونی و جمعی از همکارانش انجام شده است.

با توجه به تنوع بیماران مراجعه کننده به بیمارستان‌های عمومی کشور به ویژه بیمارستان‌های شهرستان‌ها که در مواردی فاقد همه متخصصان مربوطه حداقل در موارد اورژانسی می‌باشند وجود پزشکانی که قادر به ارائه خدمات اورژانسی در ساعات اولیه و تثبیت شرایط بیماران اورژانسی بیشتر باشد، ضرورت نیز بیشتر می شود.

پژوهشگران می‌گویند مشکل زمانی پیش می‌آید که دو پارامتر دیگر که شامل دستیاران تخصصی یا فوق تخصصی که در مواردی صلاحیت علمی و عملی بالاتری نسبت به پزشکان طب اورژانس دارند و طولانی شدن مدت بستری بیمار در اورژانس به دلایلی مانند نبودن تخت خالی در بخش ها، ICU و CCU است را وارد قضیه می‌کنیم که در چنین مواردی حیطه کاری پزشکان طب اورژانس و حقوق بیماران برای دریافت خدمات مراقبتی از با صلاحیت ترین فرد ممکن است در بیمارستان های آموزشی دچار خدشه شود.

موفقیت اولیه طرح به کارگیری متخصصین طب اورژانس در اورژانس بیمارستان ها به ویژه تسریع در ارائه خدمات اولیه درمانی باعث شد تا اشکالات عدیده رخ داده، مورد توجه قرار نگیرد و طرحی که بیشتر ضرورت داشت در بیمارستان های جنرال شهرستان ها مورد اجرا قرار گیرد که این طرح از بیمارستان‌های دانشگاهی شروع شود.

اشکالات عمده این به کارگیری در بیمارستان های دانشگاهی به ویژه بیمارستان هایی که مراکز ریفرال تخصصی غیرجراحی و دارای دستیاران تخصصی مربوطه هستند، شامل تداخل با آموزش دستیاران، طولانی شدن پروسه تصمیم گیری برای تشخیص به موقع به خصوص در مواردی که بیمار مشکلات بین بخشی داشته باشد، افزایش هزینه های تحمیل شده به بیماران و رخداد Miss Management است.

پژوهشگران معتقدند لازم است یک پژوهش چند کانونی (Multicenter) برای ارزشیابی این طرح و اصلاح نقاط ضعف و رفع اشکالات احتمالی آن به خصوص در بیمارستان‌های دانشگاهی صرف نظر از تعصب بخشی و گروهی صورت گیرد.

بر اساس این ارزیابی می توان به بازتعریف و جایگاه پزشکان طب اورژانسی به ویژه در بیمارستان های ریفرال تخصصی و آموزشی اقدام کرد.

خلاصه این پژوهش در کتاب خلاصه مقالات بیست و ششمین کنگره جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران به چاپ رسیده است.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار