رسول نجفیان در گفت و گو با پانا:

مراقب هنر مبتذل باشیم!

خبرگزاری پانا: رسول نجفیان درباره جریان تیتراژخوانی سریال ها و برنامه های تلویزیونی معتقد است که محتوای برنامه اگر به صورت سمبلیک و نمادین در تیتراژ جای گیرد، تاثیرگذارتر خواهد بود و سفارش را وارد ابتذال نمی کند.

کد مطلب: ۳۷۱۱۴۳
لینک کوتاه کپی شد

رسول نجفیان بازیگر سینما و تلویزیون که در حوزه خوانندگی و شعرسرایی هم شناخته شده است، در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا درباره جریان تیتراژخوانی در سیما که در سال های اخیر به یک ژانر موسیقایی تبدیل شده است، گفت: به هر حال سریال های تلویزیونی را جمعیتی زیادی دنبال می کنند و به همین دلیل تفقاضا برای تیتراژ خوانی آن از سوی خوانندگان جوان زیاد است. بسیاری حتی به من می گویند که ما حاضر هستیم حتی ۱۰۰ میلیون تومان هم هزینه کنیم و یک تیتراژ بخوانیم و من هم در جواب آن ها معمولا می گویم خود من با این همه شعر و ترانه به تلویزیون راهی ندارم.

وی افزود: با این حال باید جریان تیتراژخوانی در تلویزیون را به فال نیک گرفت اما باید توجه داشت که این جریان وارد باندبازی نشود و شهرت باعث جولان عده ای محدود در این حوزه نشود. متاسفانه اکنون چند نفر به طور محدود در این زمینه فعال هستند. برای مثال آقای مجید اخشابی بسیاری از تیتراژها را می خوانند. بهتر است این امکان در اختیار بقیه هم قرار بگیرد. ترانه های شاعر خوب کشورمان استاد محمدعلی بهمنی به تیتراژ اعتبار می بخشد و اساسا باعث افتخار است که تلویزیون از اشعار ایشان بهره می گیرد اما لازم است که چند خواننده جوان هم وارد عرصه تیتراژخوانی شوند تا تیتراژها رنگ و بوی متنوعی بگیرد.

نجفیان همچنین عنوان کرد: در هنر اصلاحی وجود دارد به نام کیچ یا هنر مبتذل. در واقع این اصطلاح در فرهنگ غربی زمانی به شمار می رود که هنر والایی توسط افراد نادان به کار گرفته می شود و نتیجه آن ابتذال هنر است. برای مثال ممکن است فردی با ثروت زیاد بنایی ظاهرا شبیه تخت جمشید امام کاملا متفاوت از آن بسازد در نتیجه این بنای تاریخی و باشکوه را به ابتذال کشانده است. باید مراقب این ابتذال ها در تلویزیون بود.

وی در پاسخ به این که آیا تلاش برای جانمایی نام و نشان برنامه در ترانه تیتراژها و همچنین رنگ و بوی سفارش در این آثار باعث افت کیفیت خروجی تیتراژها نمی شود، بیان کرد: سفارش در شرایطی که با زور و اجبار قرار باشد نام و نشانی از برنامه یا سریال در ترانه جای بگیرد، به کیفیت کار آسیب می زند. بهترین حالت استفاده سمبلیک از نام است و اشاره و کنایه هایی که ما را به مفهومی می رساند. مردم هم از این شیوه بهتر استقبال می کنند.

این بازیگر همچنین خاطرنشان کرد : در دوره ای می گفتند که مردم کوچه و بازار با موسیقی قهر کرده اند. در حالیکه "رسم زمونه" که خود من آن را خواندم هنوز هم بین خیلی از مردمان روستاهای کشور زمزمه می شود. این اتفاق نشان می دهد که مردم شعور دریافت شعر و ترانه را دارند. آن را می شناسند و تفاوت بین هنر والا و مبتذل را تشخیص می دهند.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار