آگهی های تلویزیونی! به خانه تان بازگردید
خبرگزاری پانا: آگهی های بازرگانی در چند ماه اخیر از شبکه های داخلی به شبکه های ماهواره ای فارسی زبان کوچ کرده اند.
مدتی آگهی های بازرگانی در تلویزیون به یک مهمان ناخوانده تبدیل شده بود. حجم تیزرهای تبلیغاتی در این رسانه و درآمدزایی سیما از آن به قدری زیاد بود که حتی اسباب شوخی و سرگرمی در برنامه های ترکیبی را هم فراهم می ساخت.
بسیاری از مجریان با نزدیک شدن به زمان پخش آگهی ها با تغییر دادن حالت چهره شان یا ادای دیالوگ هایی که به تدریج برای مخاطبان شناخته شده بود، از طولانی بودن آن ها ابراز نارضایتی می کردند و آن را یک توفیق اجباری می دانستند. همچنین زمان این تبلیغات در تلویزیون مخاطبان را هم ازرده خاطر می ساخت و فاصله ای اجباری بین دو بخش یک سریال ایجاب می کرد.
درست زمانی که ماجرای اصلی در حال روایت شدن بود و مخاطب تشنه ادامه یافتن آن بود. اما آگهی های بازرگانی سر بزنگاه بر دیدگان او تحمیل می شدند اما به نظر می رسد این رویه درآمدزا چند وقتی است اگر نه به طور کامل اما با کم شدن زمان آن تقریبا از تلویزیون رخت بربسته است.
البته این را نمی توان یک نقطه قوت برای تلویزیون دانست. چراکه به نظر می رسد این تغییر رویه از سوی مدیران سیما به اجبار صورت گرفته است. زیرا صاحبان کالاهای ایرانی به دلیل رو آوردن بخش عمده ای از مخاطبان به شبکه های ماهواره ای عمده فعالیت تبلیغاتی خود در رسانه را به این شبکه ها معطوف کرده اند.
این رویه که چند ماهی است در شبکه های ماهواره ای رواج پیدا کرده است، اتفاقا با یک تبلیغ فرهنگی آغاز شد. زمانی که اعلام شد تیزرهای تازه ترین ساخته عبدالرضا کاهانی یعنی استراحت مطلق جایی در تلویزیون ندارد و بنابراین کلید اصلی کوچ درآمدهای تبلیغاتی به شبکه های ماهواره ای فارسی زبان زده شد.
چنانچه این بازار حالا دیگر رونق گرفته است، شامپوی لطیفه، رب پسند و... مصداق های بارز فعلی محصولات ایرانی هستند که تصویر تبلیغاتی شان به شبکه های ماهواره ای راه یافته است. گذشته از این ها باید گفت تلویزیون حتی نسبت به چگونگی ساخت تیزرهای تبلیغاتی هم نظارت شایسته ای ندارد.
در واقع روند یکدستی در ساخت و تهیه تیزرهای تبلیغاتی دیده نمی شود. بعضی از آن ها قصه محور است و برخی دیگر نه. جنبه های خلاقانه در برخی پررنگ و برجسته و تعدادی دیگر نه تنها خلاقانه نیست بلکه بسیار ساده لوحانه پیام را ارائه می کند. اگرچه این تبلیغات توسط شرکت ها و برندهای تجاری ساخته شده و برای پخش در اختیار تلویزیون قرار می گیرد، اما صرف دریافت هزینه از آن ها دلیل موجهی برای بی توجهی به کیفیت این آثار نیست.
ضمن این که مقایسه ای ساده بین پیام ها با هدف تبلیغاتی و آگاهی رسان ثابت می کند که حجم دسته دوم بسیار کمتر است. بنابراین لازم است تبلیغات فرهنگی در تلویزیون سمت و سوی پررنگ تری پیدا کند. بر ارزش ها و هنجارهای اجتماعی فراموش شده یا در حال فراموشی از این طریق دوباره دست گذاشته و تاکید شود.
همچنین راهکار دیگر برای بهبود کیفیت تیزرهای تلویزیونی نگاه به آن ها از منظر هنر فیلم سازی است. بنابراین تعریف قصه برای این آثار، آغاز میانه و پایان مناسب، همچنین تصویربرداری کیفی، کارگردانی دکوپاژ و تعریف میزانسن در بخش های مختلف یک تیزر می تواند گذشته از ایجاد یکدستی آن ها را با ساختاری خلاقانه ارائه کند.
یادداشت از: رکسانا قهقرایی
ارسال دیدگاه