۳۱ خرداد؛ سالروز شهادت مردی که اهل عمل بود نه سخن گفتن

افتخار ایران، الهی که فاتح این بحران، آقا مصطفی چمران....

خبرگزاری پانا: ۳۴ سال می گذرد از روزی که شهید چمران بال های خود را گشود و رهسپار منزل ابدی شد، اما این خاصیت مردان بزرگ است که با رفتنشان یادشان همیشه در ذهن جاودانه می ماند و نمی توان از آن ها ننوشت، نگفت و نشنید...

کد مطلب: ۳۶۲۳۷۳
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، امروز ۳۱ خرداد ماه سالروز درگذشت شهید مصطفی چمران است. مردی که در لحظات آخر زندگی اش اینچنین از اعضای بدن خود حلالیت می طلبد و آن ها را به آرامش و خوابی ابدی می خواند:

«ای پاهای من سریع وتوانا باشید، ای دستهای من قوی و دقیق باشید، ای چشمان من تیزبین و هوشیار باشید، ای قلب من، این لحظات آخرین را تحمل کن، ای نفس، مرا ضعیف وذلیل مگذار، تا چند لحظه بیشتر با قدرت و اراده صبور و توانا باش به شما قول می دهم که پس از چند لحظه همه شما در استراحتی عمیق و ابدی آرامش خود را برای همیشه بیابید و تلافی این عمر خسته کننده و این لحظات سنگین و سخت را دریافت کنید. من ، چند لحظه بعد به شما آرامش می دهم ....

دیگر شما را زحمت نخواهم داد. دیگر شب و روز استثمارتان نخواهم کرد. دیگر فشار عالم و شکنجه روزگار را بر شما تحمیل نخواهم کرد. دیگر به شما بی خوابی نخواهم داد و شما دیگر از خستگی فریاد نخواهید کرد. از درد و شکنجه ضجه نخواهید زد. از گرسنگی و گرما و سرما شکوه نخواهید کرد. و برای همیشه در بستر نرم خاک، آرام و آسوده خواهید بود. اما این لحظات حساس، لحظات وداع با زندگی و عالم، لحظات لقای پروردگار، لحظات رقص من در برابر مرگ باید زیبا باشد.»
گفتن از این شهید که ابعاد گوناگون زندگی اش هرکدام حجمی وسیع دارد سخت و محال است ولی نمی توان از او در چنین روزی که سالروز بال گشودنش به سمت آسمان و معبود همیشگی اش بوده است، چیزی نگفت.
مصطفی چمران؛ سال ۱۳۱۱ چشم به جهان گشود و ۳۱ خرداد سال ۱۳۶۰رهسپار منزل ابدی شد. نمی توان به دهلاویه رفت و از نقطه ای که محل شهادت وی بود دیدن نکرد. نقطه ای که در سکوت پرعظمت خود از مردی می گوید که خمپاره مرکب پروازش به سمت خدا شد، این نقطه روایت می کند دلنوشته هایی را که به گوش جان شنیده، و به تصویر می کشد وجدان و قلبی را که برای نگه داشتن ذره ذره از خاک وطنش بیدار بوده و می تپیده است...
افتخار ایران، الهی که فاتح این بحران، آقا مصطفی چمران...
فیلم «چ» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا محصول سال ۹۲ سینمای ایران است که به مقطعی از زندگی دکتر چمران در دو روز و دو شب حضورش در پاوه در سال ۱۳۵۸ می پردازد. در این فیلم فریبرز عرب نیا نقش چمران را بازی می کند که به خوبی از عهده نقش برآمده است. «چ» در زمان اکران خود با پرداختن به این شخصیت موفقیت کسب کرد و به خوبی دیده شد.
افتخار ایران، الهی که فاتح این بحران، آقا مصطفی چمران.... دیالوگی پر قدرت از این فیلم است که بار معنایی مهمی را در فیلم پیدا می کند. این دیالوگ روایت گر لحظه ای است که شهید اصغر وصالی با مصطفی چمران رو به رو می شود. دیالوگی که با قدرت بیان می شود و در ذهن مخاطب به یادگار می ماند. این فیلم و فیلم «سیمرغ» که سرگذشت دو تن از خلبانان هوانیروز یعنی کشوری و شیرودی را به تصویر می‌کشد، به نقش چمران در واقعه پاوه اشاره کرده است.
نشانه ها بیهوده راهنمای تو برای رسیدن به نقطه پرواز نمی شوند ...
از ۱۵ سالگی نشستن پای دروس فلسفه و منطق مرتضی مطهری و حضور در جلسات تفسیر قرآن سید محمود علایی طالقانی از مصطفی چمران مردی ساخت که اراده ای راسخ را برای به دست آوردن ارزش هایش می تراشید، اراده ای که او را از ساکن ماندن در یک نقطه و زندگی بی دردسر داشتن و منفعل بودن دور می ساخت. در کودکی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه انتصاریه گذراند و دوران متوسطه را در دارالفنون و البرز طی کرد. سال ۱۳۳۲ با رتبه ۱۵ در رشته الکترومکانیک دانشکده فنی دانشگاه تهران پذیرفته شد و از استاد خود مهدی بازرگان بهترین بهترین نمره ها را کسب می کرد. دریافت بورس تحصیلی او را به دانشگاه تگزاس ای اند ام آمریکا کشاند و در این دانشگاه به عنوان دانشجوی ممتاز، درجه کارشناسی ارشد را کسب کرد. برای گرفتن درجه دکترا در رشته پلاسما فیزیک به دانشگاه برکلی ایالت کالیفرنیا که یکی از بهترین دانشگاه های جهان به شمار می رود رفت و در آنجا نیز جزو دانشجویان ممتاز بود به گونه ای که پایان نامه ای که ارائه داد مرجه بسیاری از مقالات علمی دانش روز در زمینه پلاسما فیزیک شد. سرانجام در دهه ۶۰ در آزمایشگاه های بل و آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا استخدام شد.
این خلاصه ای بسیار کوتاه از شروع زندگی او و پا گذاشتن به عرصه علم و دانش بوده است، اما باید اشاره ای هم داشت به گریزی که چمران در زندگی خود به هنر زده است؛ وی از جمله شخصیت هایی بوده است که در کنار پرداختن به علم و تحصیل نقش به سزایی در فعالیت های سیاسی و اجتماعی دوران خود نیز داشته و در کنار تمامی آن ها روحیه ای که اورا به سمت هنر نیز سوق می داد.
علاقه وی در هنر به سمت نقاشی گرایش داشت از اینرو چند اثر رنگ روغن را از خود در این زمینه به یادگار گذاشته است. آثاری که با رنگ هایی گرم و فضایی متاثر از درون جستجوگر او خلق شده اند.
این اثر به نقاشی «شمع» وی معروف است
پرواز از دهلاویه...
شهید مصطفی چمران سرانجام پس از گذر از جاده های پر فراز و نشیب زندگی و تمام قد ایستادن در پیشبرد اهداف و خواسته های درونی، در سحرگاه سی و یکم خردادماه سال ۱۳۶۰ دنیای خاکی را وداع گفت و با کفنی خونین که لباس رزم او بود، به دیار ملکوتیان و به نزد خدای خویش پرواز کرد و ندای پروردگار را لبیک گفت.
یادش گرامی باد؛ مردی که اهل عمل بود نه سخن گفتن....
زهرا صفایی

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار