آشنایی با معلمان آسمانی/ بخش اول
خبرگزاری پانا: معلمی آفرینش روح انسان هاست و بسیاری از معلمان کاری فراتر از کارهای خود انجام داده اند در این گزارش در بخش اول سلسله گزارشات به معرفی ۳ نفر از این معلمان آسمانی می پردازیم.
به گزارش پانا، کار کردن فراتر از وظایف سازمانی ویژه یک قشر خاص نمی شود اما معلمان نشان دادند که در این زمینه هم سرآمد هستند.
در بخش اول گزارشات خود به معرفی ۳ نفر از این معلمان فداکار می پردازیم که فراتر از وظیفه سازمانی خود کار انجام داده اند؛ ثریا مطهرنیا کار درمان دانش آموزش را که در آتش سوزی آسیب دیده بود پیگیری کرد، کاظم صفرزاده که برای نجات دانش آموزانش جان خود را در سیلاب از دست داد و علی بهاری با اهدای کبد خود جان دانش آموزش را نجات داد.
˝مطهرنیا˝ پا به پای شاگردش، مراحل درمان او را طی کرد
وجود فرشتههای مهربان بیشتر شبیه به افسانه است تا واقعیت! خانم معلم و مدیر ۳۶ ساله در شهر بیجار استان کردستان، نگاهی متفاوت به سرنوشت دارد.
او عاشق دانشآموزانش است، شب و روز ندارد و تنها به فکر دانشآموزان این منطقه محروم است. زندگیاش با محبت و رفتارهای خداپسندانه گره خورده است.
«ثریا مطهرنیا» مدیر و معلم دبستان شهید گنجیان بیجار است. همه در این استان مرزی این معلم فداکار را میشناسند.
در مقطع کارشناسی ارشد مدیریت و برنامهریزی فارغالتحصیل کرده و مادر دوبچه ۱۲ و ۸ ساله است با این حال از هیچ تلاشی برای درمان دانشآموزانش فروگذار نیست و از جان و دل مایه میگذارد.
دائم از مناطق محروم کردستان به تهران سفر میکند و شبانه به کردستان برمیگردد و فردای آن روز نخستین نفری است که در دبستان حضور دارد.
مطهرنیا در معالجه دانشآموزانش تلاش زیادی دارد. او بیش از ۱۲ جلد کتاب تألیف کرده، کتابهایی چون قوانین یادگیری، هوش هیجانی، نهاد خانواده و… وی اعتقاد دارد روزی خواهد رسید همین دانشآموزان کوچک، راهش را ادامه خواهند داد و آن روز دور نیست.
سارا مثل تمام همسالانش در خانه نشسته و غرق در دنیای کودکانه خود بود، بیخبر از سرنوشت شومی که انتظارش را میکشید، بیتوجه به آنچه نیک و بد در اطرافش اتفاق میافتد رؤیاهای معصومانه خود را بر بوم خیال میکشید که ناگهان...
در عرض چند دقیقه تمام آن خیالات پاک سارا در محاصره آتش قرار میگیرد، آتشی که زبانه آن خانه و کاشانه او را در خود فرو میبرد و فریاد و فغانش را خاموش میکند، سارای بیگناه قصه ما از ندانمکاریها میسوزد و تنها چیزی که برایش به یادگار میماند صورت و بدنی سوخته با شش انگشت از بین رفته است.
سارا پس از ترخیص از بیمارستان گوشهنشین میشود، دیگر تمایلی به حضور در میان دوستانش ندارد و از آنها دوری میکند، به سختی مجاب به نشستن بر روی نیمکتهای کلاس میشود، زندگی سارا منحصر به یک خاطره هولناک و دنیایی از افسردگی شده بود.
خدایی در این نزدیکیها است
اما از آنجایی که خالق متعال دستگیر تمام بندگان خود است، معلم سارا را حامی و منجی او قرار میدهد تا یک بار دیگر عظمت و بندهنوازی ذات اقدس الهی پیش چشم انسانها متجلی شود.
ثریا مطهرنیا مدیر و معلم همان دبستانی است که سارا در آن درس میخواند، دبستان شهید گنجیان روستای همایون در شهرستان بیجار استان کردستان.
مطهرنیا پس از سالها تدریس در روستاهای دورافتاده و محروم دو سال قبل پا به این دبستان را میگذارد و در همان روز نخست حضور در این مدرسه بیآنکه خود بداند سرنوشتش با سارا گره میخورد.
خانم معلم میگوید: زنگ تفریح اولین روز کاریم بود، در حال مشاهده تفریح بچهها در داخل حیاط بودم که دخترکی تنها توجهم را جلب کرد، دقیقتر که شدم یکی از بچهها را با صورتی سوخته مشاهده کردم که با چشمانی غمبار در کنج حیاط کز کرده و نظارهگر بازی همکلاسیهایش بود.
مطهرنیا که خود مادر دو بچه است، ادامه میدهد: پس از آنکه از ماجرای سارا که همسن و سال دخترم است، باخبر شدم تصمیم گرفتم او را برای درمان به نزد متخصصان ببرم و در این راه با خود عهد کردم در این مسیر تا آخر کار با سارا بمانم.
اما شروع کار برای سارا و ثریا به این سادگیها هم نبوده است، چراکه خانواده این دانشآموز مخالف اعزام فرزندشان به تهران برای مداوا بودهاند و تنها پس از اصرارهای فراوان خانم معلم راضی به این کار میشوند.
عشق مادرانه یک معلم
مطهرنیا هر بار که زمان درمان شاگردش فرا میرسد به جای خانواده او که توان تردد ندارند خود بسان مادری مهربان همراه سارا به تهران رفته و او را نزد پزشکان معالج میبرد.
خانم معلم تا پایان معاینات پزشکان همواره با سارا در بیمارستان میماند و شبانه به اتفاق با اتوبوس راه شهر و دیار خود را میگیرند تا صبح روز بعد سر کلاس درس حاضر باشند، ثریا به عنوان معلم و سارا به عنوان شاگرد.
او که شادی و احساس رضایت از این عمل در صدایش موج میزند خاطرهای را نقل میکند که موجب امیدواری بیشتر او شده و ارادهاش را پولادی کرده است.
مطهرنیا پس از آنکه از ماجرای سارا که همسن و سال دختر خودش است باخبر می شود تصمیم می گیرد او را برای درمان به نزد متخصصان ببرد و در این راه با خود عهد می کند در این مسیر تا آخر کار با سارا بماند.
در ابتدا خانواده این دانشآموز مخالف اعزام فرزندشان به تهران برای مداوا بودهاند و تنها پس از اصرارهای فراوان خانم معلم راضی به این کار میشوند و مطهرنیا هر بار که زمان درمان شاگردش فرا میرسد به جای خانواده او که توان تردد ندارند خود بسان مادری مهربان همراه سارا به تهران رفته و او را نزد پزشکان معالج میبرد و تا پایان معاینات پزشکان همواره با سارا در بیمارستان میماند و شبانه به اتفاق با اتوبوس راه شهر و دیار خود را میگیرند تا صبح روز بعد سر کلاس درس حاضر باشند.
ثریا به عنوان معلم و سارا به عنوان شاگرد اما پرداخت هزینههای سنگین عملهای جراحی سارا به هیچ عنوان از عهده خانواده او معلمش بر نمیآید و این معلم همچنان مشغول فداکاری و ایثار است و چشم به راه همکاری و همراهی همه مردم به ویژه مسؤلان است و برای مداوای سارا چشم انتظار همدلی و ایثار و همراهی دارد موضوعی که در کشور و استان ما بارها شاهد آن بوده ایم و امیدوار است این مهم برای شاگرد وی نیز تحقق پیدا کند.
و امروز سارا در پناه یار مهربانش به روزهای بعد میاندیشد و به آینده امیدوار. هر روز با شوق دیدن خانم معلم و همکلاسیها راهی مدرسه شهید گنجیان میشود تا پشت نیمکتهای رنگ و رو رفته، درس ایثار و ازخودگذشتگی را بیاموزد.
///////////////////////////////////////////////////////////////////////
کاظم صفرزاده و غرق شدن در سیلاب و رسیدن به عرش
عصر روز سیزدهم آبان ماه سال ۹۳، همزمان با مراسم پرشکوه عاشورای حسینی، پیکر مرحوم کاظم صفرزاده معلم فداکار لرستانی که در اقدامی ایثارگرانه جان عزیز خویش را در راه یاری رساندن به دانشآموز بیمارش در طبق اخلاص نهاده بود، به خاک سپرده شد تا جلوه دیگری از فداکاری و از خود گذشتگی را در صحیفه معلمی خویش رقم زند.
جانفشانی مرحوم کاظم صفر زاده به تأسی از ایثارگریهای اصحاب و یاران با وفای امام شهیدان، حضرت سید الشهداء «علیه السلام » بزرگ آموزگار ایثار و فداکاری، افتخار تشییع را در عصر عاشورا نصیب وی کرد.
کاظم صفرزاده تلاش کرد تا آخرین لحظه، وظیفه معلمی خود را به درستی انجام دهد تا مشق عشق، ایثار و فداکاری در کلاس کمال انسانی در این زمانه بدون الگو نماند.
استاندار لرستان تندیس معلم فداکار را به خانواده "کاظم صفرزاده" اهدا کرد
هوشنگ بازوند در دیدار با خانواده مرحوم کاظم صفرزاده در محل شهر پلدختر ضمن تسلیت، از صبر و شکیبایی خانواده این معلم فداکار پلدختری تجلیل کرد.
وی گفت: برای پیدا کردن پیکر معلم فداکار پلدختری جستجوی وسیعی از زمان حادثه تا زمان پیدا شدن جسد در مناطق مختلف که احتمال وجود جسد این معلم فداکار بود صورت گرفت.
بازوند افزود: در این رابطه از ۵ استان همجوار دعوت به عمل آمد ولی با وجود آمدن غواصان و پیگیری های شبانه روزی موفق به یافتن پیکر معلم فداکار پلدختری نشدیم.
وی اتفاق سیل را با حوادث دیگر متفاوت دانست و گفت: ما در طول این مدت از هیچ کوششی فرو گذار نبودیم به طوریکه در روز نخست حادثه ستاد بحران و فرمانداران پلدختر و دوره چگنی پای کار بودند.
استاندار لرستان از تلاش تمام نیروهای امدادی، آحاد مختلف مردم ویسیان، اعضای شورای اداری، شورای تامین دوره چگنی، ارتش، نیروی انتظامی، بسیج ، سپاه که در این مدت برای تسلی خاطر بازماندگان در راستای یافتن جسد معلم فداکار پلدختری متحمل زحمات شبانه روزی شدند تقدیر کرد.
بازوند افزود: سرانجام پیکر پاک معلم فداکار با دعای خیر مردم در روز تاسوعای حسینی پیدا شد و در روز شهادت اباعبدالحسین(ع) و در روز دانش آموز بر روی دستان مردم قدرشناس و با حضور گسترده مردم با شکوه خاصی تشییع و به خاک سپرده شد.
شاید نکته در این است که "کاظم صفرزاده" که به دانش آموزان عشق و علاقه زیادی داشت در روز دانش آموز به خاک سپرده شود.
ایثار و فداکاری این معلم فداکار پلدختری در تاریخ پر افتخار لرستان برای همیشه جاویدان و همیشگی ثبت خواهد شد و تاریخ آن را به نسل های آینده منتقل خواهد کرد.
اجر، بزرگی و ارزش کاظم صفرزاده معلم فداکار پلدختری به اندازه ایثار و از خودگذشتگی رزمندگان دفاع مقدس است که ما خود شاهد ایثار و فداکاری این معلم بودیم.
مرحوم صفرزاده برای گرفتن پست ومقام این ایثار را انجام نداده اند، خواسته ای از وزیرآموزش و پرورش نداشتند، به دنبال گرفتن پست مدیریت آموزش و پرورش ویسیان لرستان نبودند، تنها برای خاطر حس همنوع دوستی و انسانیت و در راه رضای خدای متعال، این حرکت به واقع سلحشورانه را انجام دادند.
قهرمان مرحوم کاظم صفرزاده وظیفه انسانی خود را به درستی انجام داد، حال مسئولیت نویسندگان، روشنفکران ، هنرمندان و پژوهشگران جامعه ما چیست؟
مراسم نکوداشت معلم فداکار لرستانی نیز با حضور مسئولان آموزش و پرورش و مسئولان محلی لرستان برگزار و در این مراسم از تمثال کاظم صفرزاده معلم فداکار لرستانی توسط همسر وی رونمایی شد.
جسد این معلم فداكار ظهر تاسوعا توسط اهالی یكی از روستاهای شركت نفت چنار در نزدیكی روستای كرفله حاتموند و در ۳۵ كیلومتری جنوب خرمآباد پیدا شد.
یكی از اهالی روستای حیاتالغیب به نام "نورالدین پیرحیاتی" همراه گروهی از افراد با گشتزنی در محل، موفق به پیدا کردن جنازه این معلم لرستانی در ظهر روز تاسوعا شدهاند.
محل پیدا کردن جنازه حدود ۱۰ متر با رودخانه فاصله داشته و بخش عمدهای از بالاتنه جسد به دلیل سیلاب در زیر رسوبات باقیمانده و تیم جستجوکننده با دیدن پای این معلم روستایی متوجه جنازه شدهاند.
معلم نقش مهمی در فرهنگسازی جامعه دارد
زینب مختاری در گفت و گو با پانا اظهار داشت : مرحوم کاظم صفر زاده انسانی فداکار بود و همواره به مسائل انسانی از جمله کمک یه محرومان جامعه توجه ویژه داشت .
وی افزود: رفتار و منش مرحوم صفرزاده با همسایگان و کسانی که به نوعی با وی ارتباط داشتند بسیار نیکو و پسندیده بود و با مهربانی با آنها برخورد می کرد .
همسر معلم فداکار لرستانی با بیان اینکه آن مرحوم خدمت به مناطق روستایی و محروم را افتخار خود می دانست گفت : طی ۲۲ سال خدمت خود در آموزش و پرورش با عشق و محبت در راه روشنگری ، تعلیم و تربیت دانش آموزانش می کوشید .
وی گفت: آن مرحوم با وجود آنکه در مرکز استان یعنی خرم آباد ساکن بود اما هر روز برای تدریس در مناطق روستایی عازم آنجا می شد .
مختاری یادآورد شد: حادثه در ابتدای شب واقع شده بود و هیچ اطلاعی از وی نداشتیم تا صبح روز بعد که مطلع شدیم و ۱۴ روز نیز تجسس برای یافتن جنازه آن مرحوم طول کشید .
یکی از این ۱۱ معلم آسمانی که فراتر از وظایف سازمانی خود عمل کردند و به واسطه همین عمل هم در اذهان باقی ماندند مرحوم کاظم صفرزاده ،معلم فداکار لرستانی است.
دلیل انتخاب این معلم این است که او دوشنبه ۲۸ مهرماه ۱۳۹۳ و در باران شدید لرستان و هنگامی که مشکلی برای یکی از دانشآموزان مرکز شبانهروزی عشایری امام جعفر صادق (ع) منطقه ویسیان به وجود میآید سعی در رساندن وی به بیمارستان مرکز استان میکند که در میانه راه در منطقه شوراب، خودروی آنها گرفتار سیلاب میشود و هر ۴ سرنشین پس از تن سپردن به امواج خروشان در شبی سرد و تاریک، بر اثر خفگی کشته میشوند.
معلمی شغلی است که در فرهنگسازی جامعه نقش به سزایی دارد و وقتی آن مرحوم در دانشگاه تربیت معلم پذیرفته شد با اشتیاق وارد شد و از این کار خود بسیار خوشحال و خرسند بود و تا پای جان خود در راه معلمی گام برداشت .
/////////////////////////////////////////////////////////////////////
علی بهاری و کبد او در بدن دانش آموز بیمارش
تجلیل از معلم فداکار شهرستان گرمی که در یک اقدام خداپسندانه با اهدای قسمتی از کبد خود به دانشآموز بیمارش برای همیشه در خاطرهها و یادها جاودانه مانده انجام گرفت.
علی بهاری معلم دلسوز و فداکار جامعه فرهنگی آموزش و پرورش گرمی با اهدای قسمتی از کبد خود در شهریور ماه ۹۲ در بیمارستان شیراز جان تازهای به علیرضا بهاری دانشآموز پایه ششم ابتدایی مدرسه روستای کلاسر بخشید.
علیرضا که نوه عمویش است و از بیخبری و سن پنج سالگی دچار عارضه کبدی بوده با اهدای قسمتی از کبدش حیات دوباره بخشیده و به دلیل ضعف و مشکلات مالی خانوادهاش با اجازه والدینش به فرزند خواندگی خود نیز قبول کرده است.
این معلم خیرخواه و نوعدوست که ۲۳ سال سابقه تدریس دارد؛ انگیزه خود را کمک به بازیافتن سلامتی دانش آموزش عنوان کرد و گفت: وقتی بیماری دانش آموزم را مشاهده کردم با توکل به خدا تصمیم به کمک گرفتم.
وی افزود: خوشبختانه گروه خونی ما به همدیگر خورد و عمل پبوند انجام شد و اکنون که دانش آموزم در سلامتی بسر می برد خیلی خوشحال هستم.
استاندار اردبیل و مدیرکل آموزش و پرورش استان و سایر مسئولان استانی و شهرستان در مراسم تجلیل از ۲۸۲ معلم نمونه استان که با تشویقهای پرشور معلمان حاضر همراهی میشد با اهدای لوح سپاس و جوایزی با ارج نهادن به کار خداپسندانه این معلم خیر فداکار و دلسوز، موفقیت او را در تمام مراحل زندگی برایش آرزو کردند.
سپاس آنان را که شمع وجودشان میسوزد تا تیرگی جهل، زیبایی زندگی را نبلعد و درود بر آنهایی که آبشار دانایی را بر جانهای تشنه نور جاری میسازند.
علی بهاری معلم دلسوز و فداکار جامعه فرهنگی گرمی با اهدای قسمتی از کبد خود جان تازه ای به دانش آموز خود بخشید.
یکی از این ۱۱ معلم آسمانی که فراتر از وظایف سازمانی خود عمل کردند و به واسطه همین عمل هم در اذهان باقی ماندند علی بهاری است.
دانش آموز وی از سن ۵ سالگی دچار عارضه كبد بود واز بیماری اش خبری نداشت است و با دریافت قسمتی از كبد این معلم حیات دوباره یافت .
سپاس آنان را که شمع وجودشان می سوزد تا تیرگی جهل، زیبایی زندگی را نبلعد و درود بر آنهایی که آبشار دانایی را بر جان های تشنه نور جاری می سازند.
ارسال دیدگاه