به بهانه هفته بزرگداشت مقام معلم
سرگذشت معلم ،پدروهمسردلسوز وفداکار بشرویه ای
هم زمان با هفته بزرگداشت مقام معلم وروز پدر مصاحبه ای با پدر ،همسرومعلمی فداکار ودلسوز در شهرستان بشرویه چون شمع علاوه در مدرسه در منزل نیز روشنی و گرمابخش خانواده است.
به گزارش خبرنگار پانا ، با تبریک هفته ی بزرگداشت معلم واستاد شهید مطهری وهمچنین میلاد با سعادت مولای متقیان علی (ع) گزارش زیر گزارشی از مصاحبه با معلمی فداکار وبا وفا است که علی رغم این که در حرفه ی خود با پشتکار وجدیت مشغول به خدمت به دانش آموزان ایران زمین می باشد ، با دلسوزی تمام حدود ۱۰سال از همسرش که مبتلا به بیماری MSمی باشد مراقبت کرده است ونمونه یک همسر فداکار وبا وفا می باشد وتمام وظایف کار وخانه وبزرگ کردن فرزندان را به جای همسر بیمارش به دوش گرفته است.
- لطفا خود را معرفی کنید .
ج- حسن حدادیان هستم فرزندمحمدعلی،متولد۱۳۴۵،اهل وساکن شهرستان بشرویه.مدت ۲۵سال است که در آموزش وپرورش مشغول به خدمت هستم.۲۱ سال است که ازدواج کرده ام ودارای ۲فرزند می باشم .
- درموردبیماری همسرتان صحبت کنید.
ج- همسرم تاسال ۸۵هیچ گونه مریضی نداشت حتی ازسالی که باهم ازدواج کرده بودیم حتی یک قرص به عنوان این که گفته باشدسرم دردمیکند،نخورده بود. دریکی ازشب های تابستان درصحن خانه روی تخت نشسته بودیم وشام می خوردیم . پسرمان درآن موقع ۴ساله بودکه به طورناگهانی شروع کردبه گریه کردن ومن فورا اورابه بیمارستان رساندم دکتر اورابستری کردند ،سه روزدربیمارستان بستری بودوصبح روزبعد من برای عیادت به بیمارستان رفتم که همسرم گفت:مرمری در زانواحساس میکنم.همان روز درداخل بیمارستان به دکترمراجعه نمودیم و دکتر وی راویزیت نمودندومقداری دارووآمپول نسخه کردند. پس از چند روز ،مصرف داروها کار ساز نبود ومرمر زانو به طرف بالا ترپاها بیشتر شد که من با مشورت خودش به دکتر متخصص اعصابی که آن زمان در شهرستان ماحضور داشت ، مراجعه کردیم وایشان را ویزیت نمودند ودارو تجویزکردند .
چندروز بعد همسرم درحال آماده کردن غذابودکه دیدم با رنگ پریده به دیوار تکیه داده است وتمام غذا ها روی زمین ریخته وهمسرم دچار تپش قلب شدید شده بود.بعد از این اتفاق به مشهد رفتیم وبه پزشک متخصص مراجعه نمودیم همسرم را به مدت ۲۰روز در بیمارستان بستری نمودیم.ازآن تاریخ به بعد هر سه ماه یکبار به پزشک مراجعه می کردیم وداروهای مختلف استفاده کردیم اما فایده ای نداشت ،به طوری که در حال حاضر مدت ۹سال است که ناتوان از راه رفتن است ونیاز به نگهداری اطرافیان دارد.
- شما در برابر مشکلاتی که مربوط به بیماری همسرتان وجود دارد چه کار میکنید
ج-با امید به خدا و صبر واستقامت به دنبال درمان وبهبودی همسرم هستم واز هیچ تلاشی در این باره دریغ نکرده ام .
- چه چیزی باعث شد که شما با توجه به مشکلات حاضرواینکه همسرتان توانایی انجام هیچ کاری را ندارند ونمی توانند حرکت کنند ،به فکر ازدواج مجدد نیفتاده اید ؟
ج- ازدواج مجددهیچ کمکی به بهبودی همسرم نمی کرد .هم چنین ازدواج من باعث ناراحتی فرزندانم می شد .آنها در اوایل بیماری همسرم خیلی سختی کشیدند ووضعیت مادرشان تا حد زیادی باعث نگرانی روحی آنها شده بود.
- فرزندان واطرافیان شما با این موضوع چگونه کنار آمدند وچگونه رفتار می کنند ؟
ج- دراوایل بیماری حدود ۳تا۵سال خیلی سخت گذشت واطرافیان هم همگی ناراحت بودند.ولی در حال حاضربرای همه عادی شده است .
- آیا کسی یا ارگانی در امر نگهداری و معالجه ی همسرتان شما را یاری نموده است؟
ج- خیر
- عکس العمل همسرتان در رابطه با فداکاری شما چگونه است ؟
ج - خوب بوده وهمیشه شکر گزار خداوند است .
- حرف آخر :اگر در خواست یا صحبت خاصی دارید،بفرمایید.
ج- اینکه باید بگویم به لحاظ بیماریهای خاص در کشور ما هیچ گونه پیشرفتی صورت نپذیرفته است وحتی راه برای اعزام به خارج از کشور برای اینگونه بیماریها بسته است .
کلام آخر اینکه تا وقتی سالم هستید قدر سلامتی خودتان رابدانید.
ارسال دیدگاه