برگزاری میزگرد فیلمسازی در بحران در جشنواره فیلم فجر؛

نقش مستندساز در جنگ کلیدی است

خبرگزاری پانا: میزگرد فیلمسازی در بحران با حضور محمد الدراجی سینماگر عراقی و تقی امیرانی تهیه کننده انگلیسی در چهارمین روز از ایام برپایی بخش بین الملل سی و سومن جشنواره فلم فجر در سالن سه پردیس ملت برگزار شد.

کد مطلب: ۳۴۲۵۵۷
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش سرویس فرهنگی پانا،محمد الدراجی درباره شرایط فیلمسازی در بحران در ابتدای نشست گفت: در حقیقت من و برادرم کار خودمان را در سال ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ با فیلم«خواب ها» شروع کردیم. خیلی سخت بود چون فعالیت های تروریستی در عراق اوج گرفته بود.

وی یادآور شد: شروع کارمان در مناطق خطرناک شارع حیفا در بغداد بود که ۴ نفر ربوده شدند و اول فکر کردیم آمریکایی هستند اما منتسب به القاعده شد و بعد مشخص شد گروهک های تروریستی این کار را انجام داند.
این فیلمساز عراقی ادامه داد: بعد از آن واقعه نیروهای آمریکایی دوباره نیروهای ما را گرفتند اما پاسبورتم خارجی بود و از این طریق خواستم که نیروهای ما را آزاد کنند و در نهایت این اتفاق افتاد.
محمد الدراجی با اشاره به اینکه فیلم«فرزند بابل» جوایز بسیاری به دست آورده است، افزود: عراق با این شرایط بحرانی می تواند محلی برای ساخت فیلم هایی باشد که جوایز جهانی کسب می کنند.
وی تصریح کرد: از من درباره وضعیت سینمای عراق پرسیدند و من نیز جشنواره بغداد را مثال زدم که شرایط سخت عراق جلوی این مسیر فرهنگی را نگرفته بود و خود بغداد می تواند محلی برای ساخت فیلم باشد که در برخی شهرها این امکان وجود دارد.
این فیلمساز با اشاره به اینکه ما دنبال تولید مشترک هستیم، افزود: ما با جشنواره ابوذبیح و انگلیس و دیگر کشورها تلاش کردیم تا کیفیت آثار را بهبود ببخشیم. متأسفانه دولت عراق از ما حمایت نمی کند اما ما آمادگی بسیاری برای تولید مشترک فیلم داشتیم.
دراجی در خصوص وضعیت فیلمسازی در عراق اظهار کرد: تا به حال فیلم های کوتاه موفقی داشتیم که ۶ فیلم در این جشنواره شرکت کردند. یک کارگاه آموزشی نیز تشکیل دادیم و از اساتید کانادایی و انگلیسی دعوت کردیم.
وی توضیح داد: از میان این فیلم ها مهمترین آنها« تولدت مبارک» بود. در واقع فیلم های کوتاه ما در کارگاه های آموزشی ساخته شد. فیلم«خواب ها» قدمی برای ساخت فیلم های بعدی شد اما برای ساخت«فرزند بابل» به امکانات بیشتری احتیاج داشتیم.
کارگردان فیلم«تولدت مبارک» افزود: ما ابتدا خودکفایی لازم را نداشتیم و مجبور به کمک گرفتن از کشورهای دیگر شدیم اما کارگاه ها کمک کرد که برخی عوامل ما در ساخت فیلم وطنی و عراقی باشند اما این به طور کامل امکان پذیر نشد.
الدراجی ادامه داد: بعد از نظام صدام محدودیت های شدیدی برای سینمای عراق ایجاد شد. ما سعی کردیم از کارگاه ها استفاده کنیم تا از این طریق فیلم بسازیم. ما برای این کار خودمان قدم برداشتیم چون حکومت عراق کمک چندانی نمی کند.
*نقش مستندساز در جنگ کلیدی است
در ادامه این نشست تقی امیرانی مستندساز نیز درباره مستندسازی عنوان کرد: مستندساز چه در بحران و چه در انقلاب همیشه در بحران است و تفاوتی برای او وجود ندارد. مستندساز با خودش، با سرمایه گذار و مردم روبروی دوربین در حال کلنجار است و به طور دائم با موضوع های مختلف روبروست. وی توضیح داد: در بحران جنگ نقش مستندساز خیلی مهم و کلیدی می شود و همان زمان است که مستندساز باید وارد عمل شود.
امیرانی با اشاره به تغییر رویکردش در زمینه مستندسازی یادآور شد: در سال ۲۰۰۱ بعد از حمله طالبان به اردوگاه های افغانستان بدون اینکه به خطرش فکر کنم به سمت مستندسازی کشیده شدم. تا آن زمان ۳۰ فیلم ساخته بودم که رویکرد اجتماعی و نرم داشتند اما خیلی شیفته این بودم که مثل خبرنگاران جنگجو وارد صحنه شوم و فخر فروشی کنم اما اصل موضوع ارتباط برقرار کردن با شخصیت های انسانی است که به تدریج آن را فراموش می کنیم و مثل یک موج شما به داخل داستان کشیده می شوید.
وی درباره تفاوت زاویه دید خود نسبت به دراجی و مستندسازی درباره عراق گفت: دراجی از داخل عراق حکایت می کند اما ما به جنگ عراق از جنبه بین المللی آن نگاه می کنیم و پیامدهای آن را بررسی می کنیم.
این مستندساز تاکید کرد: قبل از حمله به عراق فیلم کوتاهی به نام«به عراق حمله نکنید» ساختم که مقدمه فیلم«ما عده بسیاری هستیم» بود. ما به یک خانواده مستندساز برای ساخت فیلم مستند احتیاج داریم که مسائل را از داخل و خارج بررسی و کنکاش کنند.
امیرانی به عنوان تهیه کننده مستند سینمایی«ما بسیاریم» درباره آن در ادامه توضیح داد: ۸ سال طول کشید که به کمک امیر امیرانی این فیلم را بسازم. برادرم در جشنواره فیلم برلین شرکت کرده بود و بعد از آن متوجه شد که مردم در مراسم تظاهراتی شرکت می کنند که علیه حمله به عراق بود و نمی خواستند این اتفاق بیفتد.
وی تصریح کرد: این در حالی بود که هیچ حمله ای به عراق صورت نگرفته بود. برادرم بعد متوجه شد در اکثر شهرهای دنیا بین ۱۵ تا ۲۰ میلیون نفر برای ابراز نارضایتی حمله به عراق در تظاهرات شرکت کردند.
این مستندساز افزود: این تظاهرات تبدیل به بزرگترین تظاهرات در تاریخ دنیا شد. این قبل از ورود فیس بوک و توئیتر بود و این سوال مطرح شده بود که چه طور چنین تظاهرات هماهنگی وجود دارد. به تدریج مصاحبه هایی تدارک دیدیم و فیلم ساخته شد. هنر برادرم راضی کردن اشخاص مختلف برای مصاحبه بود. رازها و دروغ هایی در خصوص حمله به عراق در این فیلم کشف می شود که تا به حال گفته نشده است.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار