سلطان تیتر˝؛به کجا چنین شتابان
خبرگزاری پانا:حسین قندی ˝سلطان تیتر˝، حقیقتی همیشه زنده برای مطبوعات و خبرگزاری ها است.
داشتن الگو و مرجع آنقدر در زندگی احساس می شود که اگر بخواهیم در زندگی ترک راهنما کنیم به بن بست های زیادی می خوریم.حسین قندی یکی از بزرگترین الگو ها برای اهالی مطبوعات و خبرگزاری هاست.یکی از ویژه ترین شخصیتی که بر اخلاق حرفه ای تاکید خاصی داشت.استاد والا مقامی که هنوز تیتر هایش در ذهن همگی به خوبی ماندگار شده .قندی روزنامه نگاری که عشق به قلم را برای همگان به ارمغان اورد .در مدت ۴۰ سالی که به عنوان مرجه تیتر زنی بود همگی به خوبی دریافتند کیمیا گر تیتر زنی کار خودش بود و بس.
اگر کتابهای روزنامه نگار نوین و مقاله نویس اش را هزاران بار خوانده باشی و سطر به سطر آن برایت تازه باشد و از اصول و قواعد خبر نویسی به صورت سلیس و روان نوشته شده باشد به راحتی می توان فهمید که نویسنده اش عجب ژورنالیسم توانایی است که در عین پایبند به کار خبرنگاری باید شاعرانه بنویسی آن هم برای تیتر.
کتاب دیگر قندی «تخیل در روزنامه نگاری: شش گزارش و یک سفرنامه» که حاصل پژوهش های عمیق اوست نشان از دیدگاه وی در مورد نقش قوی تخیل و خلاقیت ذهنی در روزنامه نگاران است که دیدگاه بی بدیل و علمی این استاد را به همه فعالان عرصه رسانه آموزش می دهد.
صدای ارام و لبخند زیبایش یادگار همه خبرنگار خواهند ماند در این عصر خاموشی که قندی ها مثل و مانندی ندارند و ای کاش بشود رهرو این مرد فهیم در متن و خبر و ادراک اش شویم کتاب هایش به عنوان رساله جامع و کامل و شخصیتش به عنوان مرجع تقلیدی برای اهالی خبر و خبر سازان شود تا بلکه بتوانیم حداقل ارزش ها و مهارت های خبری استاد ژورنالیسم را سر لوحه کار و اخلاقمان قرار دهیم.
«محمدمهدی فرقانی» استاد روزنامه نگاری و ارتباطات و از همکاران نزدیک قندی گفت: یکی از ویژگی هایی که آقای قندی و معدودی از هم نسلان ایشان داشتند، هجرت این افراد از محیط آکادمیک دانشگاه به روزنامه و برعکس بود. به این معنی که آن ها دانش روزنامه نگاری را در دانشگاه آموختند و سپس آن را در محیط تحریریه بکار گرفتند و باعث رشد و ارتقای استانداردهای حرفه یی این حوزه شدند.
فرقانی با اشاره به اینکه این نسل سال ها بعد نیز این تجربه ها را به کلاس های درس آورده و در آنجا بکار گرفتند گفت: افرادی مثل قندی، خلا میان آموزش و کار حرفه یی که از گذشته تا به امروز وجود داشته را پر کردند. خلایی که زیر تاثیر آن، بسیاری از دانش آموختگان روزنامه نگاری به مطبوعات کشور راهی ندارند و در مقابل، اعضای تحریریه های مطبوعاتی نیز تخصص و دانش حرفه یی این حوزه را بصورت آکادمیک و دانشگاهی فرا نگرفته اند. بزرگ ترین دستاورد افرادی نظیر قندی، پر کردن این خلا و برقراری آشتی میان دانشگاه و محیط کار حرفه یی روزنامه نگاری بود که ارتقای هر دو عرصه را در بر داشت.
عضو هیات علمی گروه علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی که سال ها سابقه ی همکاری با قندی را دارد همچنین به ویژگی های تدریس او اشاره کرد و افزود: آنچه در کلاس های قندی آموخته می شد مبتنی بر داده های حرفه یی بود. نمونه ها و مثال ها و مواردی که بصورت روزمره در کار حرفه یی اتفاق می افتاد توسط ایشان به کلاس های درس برده می شد و دانشجویان ایشان نه بصورت انتزاعی بلکه با نمونه های حقیقیِ استفاده شده در مطبوعات و رسانه ها آموزش می دیدند و همین کاهش ضعف و نقصان های این افراد را زمانی که وارد محیط کار حرفه یی می شدند بدنبال داشت. نکته یی که باید برای اساتید همه ی رشته هایی که دارای هر دو بعد تجربی و تئوریک هستند یک الگو باشد.
خبرگزاری پانا درگذشت این استاد فقید را به خانواده ایشان و جامعه رسانه ای و مطبوعاتی کشور و همچنین جامعه دانشگاهی به ویژه رشته علوم ارتباطات و روزنامه نگاری تسلیت عرض می نماید .
سمیرا بختیار
ارسال دیدگاه