با حمیدرضا شعبانی و استفانو آنسلمی هنرمندان عرصه اپرا و آواز کلاسیک/۱
شعبانی: اتفاق خوش زندگی من آشنایی با استفانو بود
خبرگزاری پانا: استفانو آنسلمی و حمیدرضا شعبانی ازجمله هنرمندانی هستند که با هنر زیسته اند و نگرش شان تحت تاثیر وارد شدن هنر به زندگی شان تغییر یافته است. حمیدرضا شعبانی با اشتیاق از هنر خود می گوید و استفانو آنسلمی از انگیزه اش برای انتقال این نیروی خدادادی به هنرجویان سخن می راند.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، استفانو آنسلمی و حمیدرضا شعبانی اخیرا برای برپایی یک دوره آموزشی برای علاقمندان به آواز کلاسیک و اپرا از ایتالیا راهی ایران شدند و کلاس هایی را در زمینه انتقال هنر خود به هنرجویان ایرانی برگزار کردند. با این دو هنرمند به گفت و گو نشسته ایم تا حاصل این تجربه را از زبان خودشان بشنویم.
چه شد تصمیم گرفتید به ایران سفر کنید؟
استفانو آنسلمی: اصل مطلب از آنجایی شروع شد که من سه سال پیش با حمیدرضا (شعبانی) آشنا شدم که درحال حاضر دستیارم است. من ایران را تاحدودی می شناختم ولی از زمانی که با حمیدرضا آشنا شدم اطلاعاتم راجع به ایران زیادتر شد.
حمیدرضا شعبانی: ایشان کتابی نوشتند به نام «سه روح صدا». مراحل ترجمه این کتاب در ایران انجام شده تا اینکه به مرحله چاپ برسد و من منتظر بودم مرحله ترجمه کتاب استاد انجام شود تا ایشان سفر به ایران را راحت تر بپذیرند بعد در دو سفر بعدی که خانم کاراپتیان به ایتالیا آمدند هر سه تصمیم گرفتیم هرکدام یک قسمتی از کار را برعهده بگیریم تا شرایط سفر استاد به ایران فراهم شود.
آنسلمی: برایم خیلی جالب بود که فکر می کردم اگر این دوره و کلاس در ایران برگزار شود نهایت ۶ تا ۱۰ نفر در آن شرکت می کنند ولی دیدم که بیش از ۴۰ نفر که اکثریت آن ها خواننده کلاسیک هستند در کلاس حضور پیدا کردند و نکته جالب تر برایم این بود که چقدر تاریخ ایتالیا برای جوانان ایرانی جذابیت دارد و دوست دارند در مورد آن بیشتر بدانند.
چطور شد به فکر برپایی این مستر کلاس افتادید و در مورد اتفاقی که در این دوره رخ داد توضیح دهید؟
حمیدرضا شعبانی: با توجه به اینکه خودم سال های سال است پیگیر موسیقی بودم و مدت ها در ایران کار کرده بودم این فکر در من شکل گرفت. در مورد حضور استاد نیز رابطه ای که ما در ایتالیا با هم داشتیم و ساختاری که وجود داشت دلم می خواست استادم از یک نقطه در آن سوی دنیا به منطقه ای پا بگذارد که ذهنیت منفی ای نسبت به آن وجود دارد و فکر می کند سرزمین من ناامن است... این نکته کوچکی نبود و باعث می شد شرایط اعتماد کردن برای سفر به کشوری که تا این حد متفاوت است سخت شود ولی من نقش بازی نکردم تا ایشان به من اعتماد کند و راهی کشورم شود، من خودم بودم و دوست داشتم با تمام این شرایط این اتفاق در کشورم رخ دهد، اتفاقی که از نظرم می تواند خیلی هم قشنگ باشد. من سال های سال است که موسیقی کار می کنم و از بچگی آواز می خواندم و گرایشم به این سمت آمد که به صورت کاملا مستقیم موسیقی کلاسیک و آواز کلاسیک کار کنم. در ایران یک پتانسیل و توانایی یادگیری وجود دارد که نمی توان منکر آن شد. باید بپذیریم که ما یک مرتبه ای را دارا هستیم و اگر بخواهیم از این مرتبه فراتر برویم باید به جایی برویم که امکانات بیشتری فراهم باشد. من متوجه شدم در شرایط موجود این توانایی در من وجود دارد که اگر بخواهم آن را پرورش دهم باید مهاجرت کنم و به جایی بروم که بیشتر یاد بگیرم و بیاموزم. اتفاق خوش زندگی من آشنایی با استفانو بود. من یک درگیری ذهنی داشتم و آن اینکه نمی دانستم رپرتوار صدایی که باید از آنجا آواز بخوانم کجاست. جلسه اول که با استفانو کار کردم از کلاس که بیرون آمدم ایشان تشخیص دادند رپرتوار واقعی صدای من کجاست و با دلیل برایم مشخص کردند و من پذیرفتم و تا مسیری که پیاده می رفتم گریه کردم و اشک خوشحالی ریختم. وقتی با استفانو آشنا شدم دیدم چقدر همه چیز فرق می کند. خواندن صرفا این نیست که روی استیج بایستی و بخوانی بلکه یک دنیا حس و حال و قصه پشت آن نهفته است. من در دیگر مصاحبه هایم هم به این مسئله اشاره کرده ام و اعتقاد قلبی ام این است که اگر کسی در جایی ایستاده و آواز می خواند همه چیز در شکل گرفتن آن خوانندگی دخیل است. هرچه جلوتر آمدم دیدم قواعد زیادتری وجود دارد که هر خواننده ای باید آن ها را رعایت کند.
پس تاثیری که این استاد بر روی شما گذاشت مقدمه ای شد تا بخواهید با ایشان به ایران سفر کنید و آن تاثیر را در بقیه هم ایجاد کنید؟
شعبانی: من تیرماه امسال برای اجرای اپرای فلوت سحرآمیز به ایران آمدم و برای اجرای آن دعوت شدم وقتی با دوستان و آشنایان ارتباط برقرار کردم متوجه شدم چقدر اشتیاق برای آموزش دیدن و فراگرفتن این هنر زیاد است دیدم که استفانو تنها کسی بوده که گمشده من محسوب می شد تا مرا به مقصد و هدفی که نیازمند آن بودم برساند به این نتیجه رسیدم تنها آدم حرفه ای که می تواند به بچه ها در ایران کمک کند تا آن چیزی که نیاز دارند را بیاموزند ایشان است. بعد از آن بود که جرقه اش در ذهنم خورد که این اتفاق باید برای بقیه هم در ایران بیفتد و چون سیستم استفانو اینگونه است که تا زمانیکه فرد در کلاس است وی تا نکته مورد نظرش را به او آموزش ندهد رهایش نمی کند و سعی می کند بهترین اتفاق ها برای آن شخص رخ دهد و مهم ترین نکات را به او بیاموزد. حس من این بود که آمدن استفانو به ایران می تواند برای خیلی از بچه ها مفید باشد به خاطر همین به خودشان پیشنهاد سفر به ایران و برپایی این کلاس را مطرح کردم. استاد کتابی نوشته اند به نام «سه روح صدا»، من این کتاب را خواندم خیلی خوشم آمد و نکات اصلی این کتاب دقیقا همان سیستمی بود که استاد با آن کار می کردند و هشت سال روی آن زمان گذاشتند. من کتاب را به ایران فرستادم، ترجمه شد و در حال حاضر در مرحله ویرایش و انتشار آن هستیم. پس از آن کتاب احساس کردم حالا که این کتاب به زبان فارسی ترجمه می شود این فرصت را فراهم کنیم که بچه ها از نزدیک هم با این سیستم آموزشی آشنا شوند و آن را تجربه کنند.
وضعیت آواز در ایران چگونه است؟
شعبانی: آنچه تجربه شخصی من است این است که استاد واقعی آواز کلاسیک در دنیا خیلی کم است و در مملکت ما نیز اگر بخواهیم کار حرفه ای آواز انجام بدهیم کار چندان راحتی نیست چون در ایران نه تجربه زیادی وجود دارد و نه اجرا و استاد فعال و ... در سرتاسر دنیا و تمام کنسرواتوارهای دنیا آن چیزی که منجر به رسیدن به درجه استادی می شود مسیر مشخصی دارد و طی کردن آن مسیر مهم است. این مسیر در تمام کتاب های دنیا هم نوشته شده است ولی اینکه چطور این مسیر طی شود و به چه روش و شیوه ای این اتفاق بیفتد اهمیت دارد. به طور مثال من به شما می گویم که اگر می خواهی بدوی باید قدم هایت را اینگونه برداری، من روش های تئوری را می گویم ولی نیاز است که عملی هم بیاموزی، شاید شما اشتباه برداشت کنی و طریقه درست دویدن را یاد نگیری، پس بعد از گفتن تئوری من همراه شما می دوم آن زمان است که بهتر درک می کنی و متوجه می شوی که راه و روش درست دویدن چگونه است .
این گفت و گو ادامه دارد...
زهرا صفایی
ارسال دیدگاه