نوروز ۹۴ با شهدای امور تربیتی/۱۵
شهید همایون نصیری هرچگانی از چهارمحال بختیاری
خبرگزاری پانا: نخستین کنگره شهدای امور تربیتی با تجلیل از ۴۱۱ شهید از سراسر کشور ۷ اسفند ماه سال ۹۳ در برج میلاد تهران برگزار شد که در پایان از ۳۲ نفر از خانواده های شهدا به نمایندگی از سایر شهدای استان تجلیل شد.
به گزارش سرویس آموزش و پرورش پانا، این کنگره با همکاری معاونت پرورشی و فرهنگی وزارت آموزش و پرورش و سازمان دانش آموزی در مورخ ۷ اسفندماه ۹۳ و به مناسبت سالروز تاسیس امورتربیتی و بزرگداشت شهیدان رجایی و باهنر با حضور علی اصغر فانی، وزیر آموزش و پرورش و دیگر مسئولان این وزارتخانه برگزار شد .
یکی از ۳۲ شهیدی که به نمایندگی آن ۴۱۱ شقایق امور تربیتی تجلیل شدند شهید همایون نصیری هرچگانی از استان چهارمحال بختیاری شهرستان شهرکرد است که در این بخش قصد داریم تا با این شهید بیشتر آشنا شویم بلکه بتوانیم نکات مهمی را برای آینده زندگی شخصی و همچنین سربلندی ایران اسلامی استفاده کنیم .
مشخصات شهید:
نام و نام خانوادگی: شهید همایون نصیری هرچگانی
سال تولد: ۱۳۴۴
محل تولد (استان/شهر): شهر کرد
سال ورود به امور تربیتی:
مدرک تحصیلی: فوق دیپلم امور تربیتی
محل اشتغال: مدرسه
نحوه شهادت: جهاد در جبهههای حق علیه باطل
تاریخ اعزام به جبهه:
محل اعزام (استان/ شهر): شهر کرد
مدت حضور در جبهه: دفعات متعدد
تاریخ شهادت: ۱۳۶۴
محل شهادت: شهر فاو
محل دفن شهید: روستای هرچگان
زندگینامه شهید:
شهید همایون نصیری هرچگانی در سال ۱۳۴۴ در روستای هرچگان واقع در ۲۰ کیلومتری (بیست کیلومتری) شهر کرد در خانوادهای مؤمن و زحمتکش بدنیا آمد.
در دوران طفولیت در دامان مادری مؤمن و متعهد و پدری زحمتکش سپری شد. پس از آن دوران دبستان را در روستای هرچگان طی کرد و سپس جهت ادامه تحصیل در دوره راهنمایی به شهر اصفهان مراجعت نمود و سه سال دوره راهنمایی را در اصفهان به اتمام رساند. و سپس برای دوره دبیرستان به شهر کرد آمد و دوره دبیرستان را در دبیرستان شهید استکی با سختی و زحمات زیاد به پایان رساند.
در زمان ادامه تحصیل دبیرستان همزمان با سپاه پاسداران نیز همکاری مینمود که بیشتر به امور فرهنگی و کتابداری اختصاص داشت.
این شهید بزرگوار در مواقعی هم به صورت داوطلب با جهاد سازندگی وقت نیز به صورت انتحاری همکاری مینمود که باعث خدمات فراوانی شدند.
شهید بزرگوار پس از اخذ دیپلم ضمن قبولی در رشته امور تربیتی در واحد شهید رجائی تهران به ادامه تحصیل در رشته امور تربیتی پرداخت و این در حالی بود که در تمام این دوران در مقاطعی بعنوان بسیجی در جبهههای حق علیه باطل حضور پیدا مینمود.
پس از پایان تحصیلات به عنوان دبیر آموزش و پرورش مشغول به خدمت شدند و در سطح راهنمایی و دبیرستان در شهرهای فارسان و جونقان از شهرستانهای اطراف شهر کرد مشغول به تدریس شدند. در این دوران اکثر دانشآموزان شیفته اخلاق و رفتار و خلق و خوی این فرزند انقلاب شدند.
در همین دوران و در سال ۱۳۶۴ این شهید بزرگوار به صورت داوطلبانه در جبهههای حق علیه باطل شرکت کرد و در عملیات والفجر ۸ و آزادسازی شهر فاو عراق شرکت نمود. که در همان زمان بر اثر تیر مستقیم زخمی میشوند و در زمان انتقال به پشت جبهه آمبولانس هدف ترکش گلوله خمپاره قرار میگیرد و شدت جراحات زیاد میشود به طوری که به شهر اهواز منتقل و در بیمارستان مورد مداوا قرار میگیرند لیکن شدت جراحات باعث شهادت آن عزیز شده و روح بلندش به سرور و سالار شهیدان ابا عبدالله الحسین (ع) میپیوندد.
اما آنچه که در این شهید بزرگوار چشمگیر بود روحیه شهادت طلبی، ایمان و اعتقادات بسیار قوی ایشان بود که ضمن حفظ روحیه ورزشی (بیشتر در زمینه فوتبال) اکثر مواقع نماز شب این شهید ترک نمیشد، به طوری که الگوی بسیاری از جوانان روستای هرچگان بودند طوری که با شهادت ایشان تعداد زیادی از دوستان و همرزمان این شهید نیز در جبهههای حق علیه باطل شرکت کردند و تعدادی از آنها هم به افتخار شهادت نائل آمدند.
وصیتنامه شهید:
اللّهم ارزقنا توفیق الطّاعۀ و بعد المعصیۀ و صدق النیۀ و عرفان الحرمۀ و اکرمنا بالهدی و الاستقامۀ.
اللّهم ارزقنا شفاعۀ الحسین (ع)
بنام الله، یگانه پاسدار حرمت خون شهیدان و با درود و صلوات و سلام بر رسول و فرستاده امین او محمّد مصطفی (ص) و امامان معصوم (ع) و سرپا دارنده حق و عدالت مهدی موعود (عج) و با درود و تهیّات و سلام بر نائب خاص و بر حق او روح الله بت شکن قرن و ابراهیم زمان و حضرت ایشان و با آرزوی سلامتی و توفیق برای خدمتگزاران اسلام و جمهوری اسلامی علیالخصوص دو بازو و یار وفادار امام سرداران جبهه، شهیدان زنده و امامان محراب حجتالاسلام والمسلمین سید علی خامنهای و هاشمی رفسنجانی دامۀ توفیقاته. و به امید پیروزی نهایی رزمندگان کفرستیز اسلام این زاهدان شب و شیران روز و آزاد کربلای معلا و قدس عزیز از دست کفار و مشرکین. اکنون که وصیتنامهام را مینگارم، قلبم آکنده از عشق به الله و لقاء اوست و خوشحالم از اینکه خداوند چنین توفیق نصیبم فرمود که در میدان جهاد علیه کفار شرکت نموده و با آنها به مبارزه بپردازم. هر دم آرزو میکنم که هرچه زودتر شب موعود فرا رسد تا اینکه رو در روی دشمن سینه سپر کرده و درس شجاعت و مردانگی به او بیاموزم. مگر عملی با ارزشتر و بیشتر از جهاد در راه خدا نیز یافت میشود که علی (ع) در این باره میفرماید: "جهاد دری است از درهای بهشت" و مطمئناً ما برای پیروزی میجنگیم و در این راه بنا به فرمایش امام "چه بکشیم و چه کشته شویم پیروزیم". و اگرچه چنانچه کشته شویم به مقام عظمای شهادت نائل میشویم که در مورد مقام شهید همین بس که شهدا در پیشگاه خداوند "عند ربهم یرزقون" هستند و چه زیباست که انسان با فرق خونین به لقاء یار برسد و با ملائکه و حورالعین هم پرواز شود و در جوار الله از انوار الهی کسب نور نماید و بهرهمند گردد. اما سخنی چند با شما امت حزب الله دارم: ملت غیور و سلحشور هرگز فراموش نمیکنید آن دوران ظلم و جور و فساد و فحشا را که پیشتازان تمدن بزرگ برای ما به ارمغان آورده بودند و ما را به منجلاب مفاسد و پرتگاه سقوط میکشاندند اما بر این اساس که همیشه در جهان بشریت از اول تاریخ هابیلیان و قابیلیان در نبرد و رودررویی هستند اینبار نیز هابیلی دیگر و پسر و عارفی دلسوخته که خداوند مأموریت الهی به وی داده بود دستور به جهاد و مبارزه علیه کفار داد و دعوت به اسلام عزیز و قرآن مجید نمود. در این حرکت حق خواهی و اسلام طلبی لطف و امداد الهی نیز یار ملت ستمدیده ایران شد و توانست دست جهانخواران و ابر قلدران را از این سرزمین اسلامی کوتاه نماید و انقلاب اسلامی را که منشعب از گلوی خونین و بانگ الله اکبر و لا اله الی الله لاله ها و گلهای پرپر شده بود برای ما به ارمغان آورد اما از همان راستای پیروزی توطئه علیه توطئه که بتوانند انقلاب اسلامی را که با شعار نه شرقی نه غربی به پیش میرفت نابود کنند. توطئهها شروع شد اعم از گروهکهای وابسته و ملحد و ابرقدرتها و طاغوتچهها چه به طور علنی و چه غیر علنی و در این اثنا دست پلید آمریکا و شوروی از آستین فردی معین و منفور بیرون آمد و قصد تصرف سرزمین ما و به شکست کشاندن انقلاب را نمود و با شعار قادسیه صدام تا مرز خوزستان به پیش آمد ولی از آنجایی که دست امداد الهی همواره یاور انقلاب بوده و هست بار دیگر ملت مظلوم ایران را یاری نمود و توانست دشمن زبون را تا سر مرزهای خویش عقب براند و حتی مناطق سرزمینهای دشمن را نیز در اختیار گیرد اما اکنون در موقعیتی به سر میبریم که حساسیتش بیشتر از اول است. در این برهه که سردمداران کفر دم از صلح تحمیلی میزنند و میخواهند ما را بر سر میز فلاکت بکشند و صدام را در سر مرزهای خویش نگه دارند و نگذارند رزمندگان اسلام وارد خاک عراق اسلامی شوند و نام تجاوز برآن مینهند، بر ماست که با این همه شهید و اسیر و مجروح که دادهایم و خسارتهایی که به ما وارد شده بنا به فرمایش امام عزیز تا آنجایی که میهن در تیررس دشمن است او را تعقیب کرده و به دفاع مقدس خویش ادامه دهیم و بر جوانان عزیز است که این راه را که ناشی از اسلام و قرآن عزیز است ادامه دهند و نگذارند ننگ صلح را بپذیریم. البته صلح در صورتی ننگ نخواهد بود که به خواستههای بحق ما عمل شود و لاغیر. امروز به حمدالله جبهههای ما نور است، محیط صدق و صفاست، مصداق بارز ایمان و تقوی است و محل مناجات عاشقان خداست و زاهدان شب و شیران روز است و من هم انگیزهام برای شرکت در جبهه چیزی جز دفاع از اسلام و قرآن و انقلاب اسلامی و شرکت در جهاد که قرآن کریم سفارش بدان میکند (جاهد و افینا لنهدینهم سبلنا) جهاد کنید در راه خدا تا راه را بر شما نشان دهیم و در این راه که انشاءالله خالصاً و مخلصاً برای رضای خدا بوده تا ریختن خونم استقامت و مبارزه میکنم. اما اگر خدا توفیق داد و شهادت نصیبم گشت رسالت خونم بر شما ادامه راهم تا پیروزی نهایی و آزادی کربلای عزیز و قدس مقدس و صدور انقلاب از این طریق است و راه قدس از کربلا میگیرد. امروز صدور انقلاب تا حدودی صورت گرفته و مستضعفان لبنان، «مصر»، اتیوپی، پاکستان و کشورهای افریقایی زمزمههای انقلاب را شنیدهاند و انتظار میکشند و مطمئن باشید که پیروزی در جنگ ملت و کشور ما سرافراز و اسلام و قرآن عزتمند خواهد شد. در اینجا چند سفارش برای امت حزبالله دارم: اول اینکه چون خودم از قشر فرهنگی جامعه میباشم به معلمین و محصلین عرض میکنم که مدارس را عبادتگاه بدانند و مطمئن باشند اگر درس خواندن و درس دادن آن هم به خاطر رضای خدا باشد بدون اجر و پاداش نخواهند بود. بنابراین سعی کنید محیط مدارس محیط ایمان و تقوی و تهذیب نفس باشد نه محیط فساد و چپ روی و راستگویی. و مطمئناً تنها راه هدایت چنگ زدن به دامن اسلام و قرآن و اهل بیت عصمت و طهارت است و لاغیر. تلاش کنید مصداق (من عرف نفسه فقد عرف ربه) باشید و با شناختن خویشتن روح تهذیب و تعهد همراه تفحص را در خود بپرورانید که این رمز و راز پیروزی است. اما مربیان پرورشی و برادران انجمن اسلامی توجه داشته باشند که رسالت عظیمی را به دوش میکشند که به امر تربیت همراه تعلیم بپردازند و بهترین راه انس گرفتن و یکدل شدن با دانش آموزان است و مربیان پرورشی اساس کارشان تربیت است و نه تبلیغ، بلکه تبلیغ برای تربیت است. انشاءالله خدا شما را در این امر مهم موفق بدارد. سفارش دوم: به دعوت امت حزبالله و همهی اقشار به تلاش و مبارزه و گام گذاشتن در راه اسلام و قرآن و به جان خریدن مسائل و دشواریهاست که (انّ لعظیم الاجر مع العظیم البلاء) و (مصائب مفاتیح الاجر) اجر و پاداش در سایه گرفتاریها و دشواریهاست. سفارش سوم: پیروی کامل از رهنمودهای امام عزیز که چشم و چراغ و هادی راه و مصداق مصباح الهدی و سفینۀ النجاۀ است و رهنمودهای فقیه عالیقدر و روحانیت معظم است که هر گاه در بین قشر روحانی و اقشار دیگر اختلاف افتاد آن موقع نقطه خطر است. سفارش چهارم: حمایت از انقلاب اسلامی و دستآوردهای آن تا برافراشته شدن پرچم لااله الی الله و محمد رسول الله در سراسر جهان است که طلایهدار آن امروز ملت ایران است مبادا دست از یاری امام و انقلاب بردارید که غضب الهی شما را خواهد گرفت زیرا که انقلاب از عنایات الهی است. سفارش پنجم: دعوت به وحدت و یگانگی و چنگ زدن به ریسمان الهی (واعتصموا بحبل الله جمیعاً و لاتفرقوا) چنگ بزنید و متفرق نشوید و بدانید تداوم انقلاب در سایه وحدت است. سعی کنید با هم با محبت و صدق و صفا برخورد کنید و تفاهم فکری داشته باشید و دست از گروهگرائی و باند بازی و تفرقه بردارید. که شکست ما آن روز است که خودمان دچار اختلاف شویم ولی از دشمن خارجی بیمی نیست. سفارش ششم: قدر برادران بسیج و سپاه و نهادها که صادقانه برای انقلاب تلاش میکنند را بدانید و مطمئن باشید که اینها از بهترین مردمان روی زمین هستند و همیشه قدردانآنها باشید. سفارش هفتم: سفارش به تقوا است (اوصیکم بتقوی الله) تقوای الهی داشته باشید که در رأس آنها اعتقاد به خدا و پیامبران و امامان معصوم و ولایت فقیه و قیامت است که (کلمه الله حصنی و من دخل حصنی آمَن مَن عذابی) که هر کس خداشناس شود دنبال شیطان نخواهد رفت. سفارش هشتم: اهمیت دادن به نماز و عبادات دعاهای کمیل (توسل) نماز جمعه، جهاد و امر به معروف و نهی از منکر است و بدانید مساجد سنگر است؛ مساجد را خالی نگذارید و حفظ کنید. در بسیج شرکت کنید و آموزش ببینید که ارتش بیست میلیونی تحقق یابد و سعی کنید راه خونین شهدا را ادامه دهید و وقتی آنها را به خاک سپردید فراموش نکنید که شهدا شمع محفل بشریتند. اخلاق مثمر ستوده داشته باشید. حقوق همدیگر را رعایت نمایید و در این راه (راه خدا) صبور و استوار باشید. در پایان از تمام دوستان و آشنایان و خویشاوندان دور و نزدیک و اهالی محترم روستای هرچگان عاجزانه میخواهم که چنانچه حقی برگردن بنده حقیر دارید ببخشید و حلال کنید و هر وقت گذرتان بر گلستان شهدا افتاد با فاتحهای روحم را شاد نمایید و اسلحه به زمین افتادهام را نگذارید بر زمین بماند مبادا جلو فرزندان خود را برای رفتن به جبهه بگیرید چرا که همگی باید جان به خدا بدهیم و چه بهتر در میدان جنگ باشد و بدانید مال و منال و فرزندان امانات الهی هستند که باید پس داده شوند و به هیچ درد اخروی نخواهند رسید. به پدر و مادرم عرض میکنم که شما زحمات زیادی برای من کشیدید و در حقیقت ثمره عمر شما بودم. خوشحال باشید که ثمره عمر خود را تقدیم خدا کردید. اگر چنانچه در ادای حق شما قصوری نمودم مرا ببخشید و حلال کنید و سفارش میکنم که گریه ضعف نکنید که دشمن شاد شود، گریه سوز اشکال ندارد، ولی آبرومندانه باشد . اگر خواستید برای من گریه کنید در مصائب ابا عبد الله الحسین (ع) و جوان برومندش علی اکبر بگویید که مصیبتی در زمین و آسمانها عظیمتر از آن نیست. شما آرزو داشتید که مرا عروسی نمایید ولی عروسی من هم اکنون است که به خون خود غلطیدهام. برادر و خواهرانم را حسین وار و زینب وار تربیت کنید که مفید به حال اسلام و مسلمین باشند. باز هم از همه دوستان و آشنایان و اقوام میخواهم از آن لحاظ که حقالنّاس از جانب خدا بخشیدنی نیست بلکه خودشان باید حلال کنند و ببخشند که فردای قیامت شرمنده آنها و درگاه الهی نباشیم. پس غیبتها، تهمتها، بیاحترامیها و دل آزردنها را بر من ببخشند. در پایان سفارش میکنم وصیتنامهام را که ثمره تجارب عمرم است اهمیت بدهید و آویزه گوشتان نمایید. و مبادا مرا از یاد ببرید چرا که راه و روش شهید و حیات و مرگش سر مشق برای جامعه و افراد است همگی را به خدا میسپارم به امید شفاعت ابا عبد الله الحسین (ع).
خاطرات
راوی: فرشاد نصیری هرچگانی(برادر شهید)
۱- «صدایی دلنشین»
شهید صدای خوبی داشت و هر هفته در مسجد جامع روستا دعای کمیل و دعای توسل قرائت میکرد، و در بین جوانان هم سن و سال و همرزمان خودش از محبوبیت زیادی برخوردار بود و همرزمانش هم چون پروانهای که به دور شمع میگردد به گرداگرد او بودند به طوریکه پس از شهادتش، درد فراق برای آنها سنگین بود. همگی آنها هم به جبهه رفتند و اکثر آنها شهید شدند. طوریکه پس از مدتی در یک روز دوازده شهید از همرزمان و دوستانش در روستا تشییع و به خاک سپرده شدند و اکنون هم روستای هرچگان با ۵۷ شهید و تعداد زیادی جانباز و آزاده از روستاهای نمونه ایثارگری کشور میباشد.
۲- روز تشییع جنازه شهید ...
در روز تشییع جنازه شهید همایون، به اصرار مادرم (مادر شهید) تابوت برادر عزیزم را به منزل ما آوردند و به صورت نمادین حجلهی عروسی برای او آماده کرده بودند برایش حجله گرفتند، با این کار مادرم که همیشه آرزوی دامادی همایون را داشت کمی آرام گرفت و بعد از آن، آن بزرگوار را تشییع و به خاک سپردند.
روحیه جهادی
راوی: حاج امرالله نصیری هرچگانی(پدر شهید)
شهید بزرگوار از همان بچگی روحیهی جهادی داشت و بسیار تلاش میکرد و از هیچ کمکی به دیگران دریغ نداشت. در زمان تحصیل در روستا هم فعال بود، صبحها به مدرسه میرفت و بعدازظهرها در کار کشاورزی به من کمک میکرد و در این مدت با حرفهای شیرینش دل پدر را میبرد. سعی میکرد پدر و مادر را از خود راضی نگه دارد که البته همین طور هم بود. زمانیکه در دوران دبیرستان تحصیل میکرد به صورت داوطلبانه با جهاد سازندگی همکاری میکرد. در آن زمان به مردم کوپن میدادند، همایون کوپن مردم روستا را از جهاد تحویل میگرفت و بین مردم روستا توزیع میکرد تا مردم برای گرفتن کوپن اذیت نشوند و به راحتی بتوانند کالاهای خود را بگیرند. مردم بسیار دوستش داشتند و همیشه برایش دعا میکردند که انشاءالله عاقبت بخیر شود و هرآنچه از خداوند میخواهد، خداوند به او عنایت کند که همینطور هم شد چراکه تنها خواستهی دلبند من شهادت بود و با شهادتش هم عاقبت بخیر شد و هم به آرزوی دیرینهی خود رسید.
آخرین سفر
راوی: حاج امرالله نصیری هرچگانی(پدر شهید)
همایون این شهید عزیز چندین بار در زمانهای مختلف به جبهه رفته بود، هر بار که به جبهه میرفت بسیار خوشحال و خندان بود که به جبهه میرود و ادای تکلیف میکند. بار آخری که میخواست برود در زمان اعزام به سراغش رفتم و گفتم: «همایون، پسرم تو چندین بار به جبهه رفتهای. این یک بار را صبر کن و عجله نکن، نمیخواهد این بار به جبهه بروی». گفت: «پدر جان اگر امثال من به جبهه نروند پس چه کسی باید به جبهه برود و از این خاک و ملت و اسلام دفاع کند». بغض گلویش را گرفت، حال عجیبی داشت، شروع کرد به گریه کردن، من هم شروع کردم به گریه کردن. بعد از چند دقیقه، شهید عزیز به من گفت: «پدر جان، این بار، بار آخر است که میروم. اجازه بدهید». من هم اجازه دادم و همایون رفت و بعد از مدتی شهید شد و جسد مبارکش را آوردند. روزی که خبر شهادتش را دادند در روستا بودم. یکی از بستگان نزدیک (دایی شهید) آمد و مرا سوار ماشین کرد و گفت: «بیا با هم یک دوری بزنیم». ناراحت بود، حدس میزدم خبری شده است. آرام آرام خبر شهادت عزیزم را به من گفت. انشاءالله که همنشین مولایش حسینبن علی(ع) باشد.
عشق به مسجد
راوی: حاجیه فاطمه بیگم کیانی(مادر شهید)
من بیسواد بودم و نمیتوانستم نماز شب را بخوانم، اما شهید عزیزم با تمرین و حوصله و صبر زیاد، نماز شب را به من یاد داد و من اکنون نماز شبم را از شهید بزرگوار دارم. به نماز و مسجد علاقهی خاصی داشت. پیرزنی که از بستگان هم بودند به دلیل کهولت سن به راحتی توان حرکت و جابجایی نداشت اما خیلی دوست داشت به مسجد برود که شهید بزرگوار اکثر مواقع دست ایشان را میگرفت و آرام آرام با خود به مسجد میبرد و بعد از اتمام نماز، دوباره دست ایشان را میگرفت و به خانه میآورد. یکبار کفشهای شهید در مسجد گم شده بود، با یک جفت دمپایی که از اموال مسجد بود به منزل آمد و در اسرع وقت آنها را به مسجد برگرداند و گفت: «اینها از اموال مسجد است و شرعاً اشکال دارد که از آنها استفاده کنیم». از سن ۱۵ سالگی به بعد نماز شب میخواند و سعی میکرد نماز شب را ترک نکند.
«ادای دین به پدر و مادر...»
خوب یاد دارم اولین حقوقی که شهیدم از تربیت معلم تهران گرفت، برای پدرش و من و اکثر بستگان پیراهن خرید و گفت شما بر گردن من حق دارید، همچنین بستگانم بر گردن من حق دارند.
اولین تیم فوتبال
راوی: حاجیه فاطمه بیگم کیانی(مادر شهید)
عاشق ورزش خصوصاً فوتبال بود و این علاقه باعث شد که اولین تیم فوتبال روستا توسط شهید تشکیل شد و با زحمت زیاد با اعضای تیم که اکثرشان شهید شدهاند اولین زمین خاکی فوتبال روستا را تسطیح و آماده کردند که هنوز هم جوانان روستا از این زمین فوتبال استفاده میکنند. لباسهای تمام اعضای تیم را خودش در منزل میشست، روی رخت پهن میکرد و پس از خشک شدن، برای تیم میبرد و یکبار هم اجازه نداد که من لباسها را بشویم.
«قربانی کردن...»
بار اولی که شهید از جبهه آمد یکی از بستگان به خاطر بازگشت ایشان گوسفندی را پیش پایش قربانی نمود که شهید خیلی گریه کرد و گفت: «دوستان و همرزمان من شهید شدهاند و من لیاقت شهادت نداشتهام. چرا برایم قربانی میکنید» و به حدی ناراحت شد که گوسفند را به محض ذبح، بردند.
«آماده کردن قبر...»
قبری که برای شهید آماده شده بود، اول خودم داخل قبر رفتم، خاک آن را صاف کردم و سنگریزها را برداشتم و بعد اجازه دادم شهید را داخل قبر قرار دهند. گفتم: «خدایا این شهید خودش این راه را انتخاب کرد و به آرزویش رسید. من هم افتخار میکنم. خدایا این شهید را از من قبول کن...»
ارسال دیدگاه