برادر شهید ایرج طائفی همراه در گفت و گو با پانا:
خانه مان نمی آمدند؛ می گفتند سیاسی هستید
خبرگزاری پانا: فاتح طائفی همراه، برقراری عدالت را شاخصه ای مهم دانست که مسئولین باید به آن پایبند باشند.
به گزارش خبرنگار پانا، فاتح نام برادر شهید ایرج طائفی همراه، است که با او به گفت و گو نشستیم. به گفته او ایرج متولد سال متولد سال ۱۳۳۶ و در زمان شهادت ۲۶ ساله بود.
خانواده وی ساکن روستای مرهم دره در شهر اسدآباد استان همدان هستند و در همان روستا به کشاورزی می پردازند.
در گفت و گوی پانا با این برادر شهید آمده است:
کمی از برادرتان بگویید:
ایرج ۴ سال از من کوچکتر بود. او به تربیت معلم رفته و معلم بود. برادر من ۸ بار به جبهه اعزام شد؛ حتی بعد از آنکه نامزد کرد و پس از آنکه بچه دار شد.
فرزند او چند ساله بود که پدرش شهید شد؟
دخترش ۶ ماهه بود که دوباره به جبهه رفت. به شهادت اعتقاد داشت و در سال ۱۳۶۲ در سن ۲۶ سالگی به آروزی خودش رسید و شهید شد.
آیا پدر و مادر در قید حیات هستند؟
خیر مادر ۱ سال است که به رحمت خدا رفته و پدرم پس از شهادت برادر فوت شدند.
چگونه پس از شهادت برادر تلاش کردید راه ایشان را دنبال کنید؟
ما تلاش کردیم به وصیت ایشان عمل کنیم. او وصیت کرده بود که در صورتی که شهید شد، همسرش ازدواج کند. الان دخترشان بزرگ شده و ازدواج هم کرده است. قرض و خمس داشت که همه را نوشته بود و ما تلاش کردیم به همه مواردی که در وصیت نامه آورده بود عمل کنیم.
انتظار شما از مسئولین چیست؟
این مساله به خودشان برمیگردد. آنها برای مملکتشان رفتند و جنگیدند و شهید شدند و این انتظار می رود مسئولین راه شهدا را ادامه دهند.
در این خصوص چه ابعادی بیشتر مد نظرتان است؟
او به عدالت بسیار حساس بود. زمانی که گردوهایمان را تقسیم می کردیم و یک گردو اضافه می آمد حتما آن را باز و تقسیم می کرد و می گفت که شاید تو راضی باشی ولی ممکن است فرزندت راضی نباشد. دقت بالایی در این مسائل داشت. توجه به بی بضاعت ها نیز برایش خیلی مهم بود. یادم است اولین حقوقش ۹۰۰ تومان بود که به بیوه زن های منطقه مان نفری ۱۰۰ تومان از آن پول پرداخت کرد.
به خطر دارم او زمانی که امام در پاریس بود عکس امام را آورده بود و مردم که متوجه شدند تا یک سال به خانه ما نمی آمدند؛ می گفتند اینها سیاسی هستند. به استانهای مختلف برای تظاهرات می رفت و چندین بار مورد ضرب و شتم نیروهای موافق شاه قرار گرفته بود.
برادرتان چگونه به شهادت رسید؟
شب قبل از شهادتش غسل شهادت کرده بود. یادم است دو هفته پیش مردی سر مزارش آمده بود و گریه می کرد و می گفت من محصل او بودم و همراه او باهم به عملیاتی که او در آن به شهادت رسید رفته بودیم. حوالی ساعت ۹ بود که دو پایش را از دست داد و من چفیه را بستم به او، اما نتوانستم بلندش کنم. او گفت تو برو تا کشته نشوی.
بدن ایرج ۷ سال در همان منطقه ماند و استخوانهایش را کردهای عراقی پیدا می کنند و به دولت می فروشند و آنها نیز استخوانهای برادرم را با اسیر زنده معاوضه کردند.
ارسال دیدگاه