فیاض زاهد در گفت وگو با پانا:

فرمایشات رهبری قدرت مذاکره کنندگان را بیشتر کرد/ توافق در دسترس است

خبرگزاری پانا: تاکید رهبر معظم انقلاب بر حقوق هسته ای ملت ایران و نیز بیان این جمله که ˝من با توافقی که بتواند انجام شود موافقم اما با توافق «بد» موافق نیستم˝ مولفه ای جدید را وارد معادلات موجود در مذاکرات هسته ای ایران و ۱+۵ کرد. در آخرین روز از اجلاس امنیتی مونیخ و در حالی که برخی از رسانه های داخلی احتمال اعلام توافق میان ایران و ۱+۵ بر سر پرونده هسته ای را بعید ندانسته بودند. مخالفت حضرت آیت الله خامنه ای با توافق دو مرحله ای و موافقت ایشان با توافق خوب پیام ویژه ای برای منتقدان داخلی مذاکرا

کد مطلب: ۳۱۴۴۳۳
لینک کوتاه کپی شد

فرمایشات رهبری در روز ۱۹ بهمن ماه و سالروز بیعت تاریخی همافران و کارکنان نیروی هوایی ارتش با حضرت امام خمینی (ره) مولفه مهم و جدیدی را وارد مذاکرات ایران و ۱+۵ کرد. به اعتقاد شما این مولفه جدید تا چه اندازه خواهد توانست مسیر مذاکرات را تغییر داده و رسیدن به توافق هسته ای را در دسترس قرار دهد؟

فرمایشات رهبر معظم انقلاب به تیم مذاکره کننده ایرانی قدرت بیشتری داد و اجازه بازی در دایره ای بیش از حوزه استراتژیک برای آن ها فراهم می کند. به نظر می رسد که دو طرف نیازمند کمی فداکاری سیاسی هستند، یعنی هم طرف آمریکایی و هم طرف ایرانی که البته به شدت هم زیر فشار هستند. هرچند فرمایشات روز گذشته رهبری به تیم آقای ظریف این فرصت را می دهد که برگه های برنده بیشتری را برای رسیدن به توافق در دست داشته باشند.
نکته مه متر این است که هر چند در سخنان رهبری نوعی قید وجود دارد، اما از سوی دیگر می تواند از نظر دیپلماتیک این گونه تعبیر شود که ایشان با یک توافق جامع موافق هستند که اگر سنگ اندازی طرف مقابل مانند دوره پیشین وجود نداشته باشد می توان به نتیجه رسید.
در مذاکرات عمان این آمریکایی ها بودند که در مذاکرات تردید به عمل آوردند در حالی که آن ها اگر تکلیفشان را با خودشان مشخص کنند در این فضایی که رهبری معظم انقلاب ترسیم فرمودند می توان به توافق رسید.

از نظر شما فرمایشات رهبری معظم چه پیامی برای منتقدان داخلی مذاکرات داشت؟ به هر حال آن ها در ماه های گذشته مخالفت های شدیدالحنی را با مذاکرات و توافق احتمالی نشان داده بودند تا جایی که حتی پیاده روی و قدم زدن وزیر امور خارجه ایران و آمریکا با یکدیگر تبدیل به جنجال بزرگی برای آقای ظریف در داخل کشور شد.

این مخالفت ها را من چندان جدی نمی گیرم و معتقدم تیم مذاکره کننده در نهایت از این مخالفت ها به نفع خود استفاده می کند، همانطور که تیم مذاکره کننده آمریکایی از فشار کنگره به سود خود استفاده می کند. به هر حال این منتقدین خاصیت دیگری ندارند، اما شاید بشود در عرصه بین المللی از آن ها به عنوان یک برگه برنده استفاده کرد. اعتراض به قدم زدن ظریف و کری بیشتر به شوخی شبیه بود. این دو ساعت ها با هم مذاکره و گفت وگو کرده اند و قهوه نوشیده اند، با این حال چند قدم پیاده راه رفتن نشان دهنده موضوع خاصی نیست. این مسائل بیشتر به دلیل انحراف افکار عمومی مطرح شد. به اعتقاد من مخالفان گفت و گوی های هسته ای بهتر بود اگر ملاحظه ای در جزئیات داشتند آن را مطرح می کردند، اما تکیه کردن بر چنین دستاویزهایی می تواند دست خالی آن ها را بیشتر نمایان کند. به هر حال می دانیم که محورهای کلی مذاکرات با رهبر معظم انقلاب هماهنگ می شود و با این وجود اعتراض منتقدین بیشتر به کف روی آب شباهت دارد.

تقارن فرمایشات رهبری معظم با پایان اجلاس امنیتی مونیخ را داری چه اهمیتی می دانید؟ به هر حال تیم مذاکره کننده به کشور بازگشتند و علی رغم برخی پیش بینی ها در حاشیه این اجلاس نیز توافقی انجام نشد.

فکر می کنم رهبر معظم انقلاب خواستند، حمایتشان از تیم مذاکره کننده را اعلام کنند. در عین حال در صحبت های ایشان پرهیزهایی هم وجود دارد مبنی بر این که ایران آن چنان هم مشتاق نیست که به هر شکل و ترتیب در این مذاکرات به توافق برسد. درست است که ما در وضعیت بدی قرار گرفته ایم، اما آمریکا هم در وضعیت مطلوب نیست. در خاورمیانه نیازمند متحدی استراتژیک مانند ایران است. زیرا به کمک ایران خواهد توانست امنیت و ثبات را در افغانستان و عراق برقرار کند. ما و آمریکایی ها همچنین در مبارزه با یک دشمن جدی به نام داعش هم با همدیگر موضع مشابه داریم. نه دمکرات ها و نه جمهوری خواه ها خواهان تشدید تنش ها با ایران نیستند و من مطمئن هستم که اگر جمهوری خواه ها هم وارد کاخ سفید بشوند، بلافاصله به دنبال ترمیم روابط با ایران هستند تا به نتیجه مورد نظر خود برسند.
همانطور که در ایران مهم است سرانجام چه کسی پرونده هسته ای را به سرانجام می رساند در امریکا نیز همین اهمیت به صورت دیگری وجود دارد و دو حزب دمکرات و جمهوری خواه برای به ثمر رساندن مذاکرات با ایران با یکدیگر رقابت دارند.

این روزها احتمالا افراد زیادی از شما می پرسند که آینده مذاکرات را چگونه می بینید، فارغ از پاسخی که به آن ها می دهید آیا نسبت به حصول توافق در آینده نزدیک خوشبین هستید یا نه؟

تا پیش از کنفرانسی که در وین برگزار شد در مصاحبه با برخی نشریات داخلی و خارجی گفته بودم که به نظر من به توافق نمی رسیم، زیرا معتقد بودم زمینه های توافق وجود ندارد، اما حالا خوشبین هستم. به این معنا که زمینه های توافق بوجود آمده. البته سیاست بسیار پیش بینی ناپذیر است و چنانچه رخداد غیرقابل پیش بینی به وقوع نپیوندد اراده جدی از سوی دو طرف برای رسیدن به توافق وجود دارد و البته چنانچه توافق به شکست بینجامد هر دو طرف متضرر خواهند شد.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار