سفیر سابق ایران در اردن:
بسیاری از تحلیل های داخلی درباره مسائل منطقه ای بر اساس فکر و خیال است
خبرگزاری پانا: اعدام وحشیانه ستوان معاذ الکساسبه توسط داعش واکنش های شدیدی را در سطح بین المللی علیه این گروه تروریستی به همراه داشته است، ارتش اردن از پاسخ سخت این کشور به داعش سخن گفته و عملیات هواپیماهای اردنی علیه داعش نیز افزایش یافته است. برخی از رسانه های داخلی اقدامات اخیر دولت اردن را تلاش این کشور برای بهره برداری از وضعیت بوجود آمده و بازکردن جبهه ای جدید در عراق و سوریه قلمداد کرده اند. محمد ایرانی سفیر سابق جمهوری اسلامی ایران می گوید: این تحلیل ها نه تنها واقع بینانه نیست بلکه بسیا
پس از ماجرای سوزاندن خلبان اردنی توسط داعش و انتشار فیلم این عمل وحشیانه، حملات اردن به این گروه تروریستی افزایش یافت. برخی از تحلیلگران داخلی معتتقدند اردن از این فرصت برای باز کردن جبهه جدیدی در سوریه استفاده کرده است، این تحلیل را چقدر واقع بینانه می دانید؟
این تحلیل ها بر اساس نگاه های شخصی مطرح می شود. این که اردن آن قدر توان داشته باشد که بخواهد در عراق و سوریه وارد جنگ شود، خیلی واقع بینانه نیست. بیشتر مسائل ذهنی است که متاسفانه در برخی از رسانه ها هم مطرح می شود و می بینیم حتی در موضوعی که همدردی های بین المللی را هم برانگیخته، می خواهند تحلیل های موافق با دیدگاه خود را بیرون بکشند.
البته آمریکا هم بر کمک های نظامی به اردن تاکید کرده و جو روانی مناسبی هم برای این کشور بوجود آمده است.
من این تحلیل ها را قبول ندارم. این ها دنباله همان حرف هایی است که می گویند سفیانی می خواهد از اردن ظهور کند و ملک عبدالله همان سفیانی است که قرار است ظهور کند و البته بر اساس این تحلیل ها برای ظهور حضرت امام زمان (عج) هم وقت تعیین می کنند. این ها تحلیل روابط بین الملل نیست، اگر می خواهید از اوضاع منطقه چشم انداز منطقی داشته باشید باید بدانید کشورهای منطقه حقیقتا از ظهور و ادامه پیشروی داعش نگران هستند. واقعیت این است و بر اساس فکر و خیال هم نمی توان روابط بین المللی را تحلیل کرد. آن ها می ترسند داعش به درون مرزهای جغرافیایی آن ها نفوذ کند و به همین دلیل به دنبال شکست دادن داعش در همان مرزهای عراق و سوریه هستند.
یعنی فکر می کنید برخلاف تحلیل های موجود در برخی از رسانه های داخلی این کشورها به دنبال بر هم زدن ثبات عراق و سوریه نیستند؟
برهم خوردن ثبات در منطقه تنها به نفع جریان افراطی و تکفیری است. کشورهای همسایه به دنبال ثبات هستند. ثبات در سوریه و عراق به نفع اردن است. ضمن این که من نمی دانم چرا این قدر اصرار داریم برای همه اتفاقات یک تحلیل ساده ارائه کنیم. این که می گویند عربستان از افراطی گری حمایت می کند باید دید کدام عربستان این کار را می کند؟ بله در مقطعی این اتفاق رخ داده و احتمالا تا مدت های مدید نیز ادامه خواهد داشت، اما در عین حال باید پرسید کدام عربستان پشت این قضیه بوده است. دولت، پادشاه و یا بندربن سلطان؟
مگر فرقی هم می کند؟
البته که تفاوت دارد. نمی توان تمام قضایا را این قدر تک بعدی تحلیل کرد. وقتی یک جریان تروریستی به راه می افتد دستگاه های رسمی و دولتی پشت این داستان قرار نمی گیرند. این ها یک سری پروژه های امنیتی است که در پشت پرده انجام می شود و به این سادگی ها هم نمی توان گفت حتما شخص اول آن کشور دقیقا بر آن تسلط دارد. دوما عربستان بیش از هر کشور دیگری از القاعده و داعش می ترسد. در یک مقطعی این گروه ها تشکیل شده اند، اما امروز برای آن ها مشکل ساز شده است. حالا ما یک تحلیلی را گرفته ایم مرتب تکرار می کنیم که این ها تروریست ها را حمایت می کنند. من منکر این موضوع نیستم که در یک مقطعی این کارها را انجام داده اند، اما امروز اوضاع فرق کرده، چیزی که بوجود آمده همه را ترسانده و حقیقتش هم این است که نمی دانند با آن چه کنند.
یعنی مولفه رقابت های منطقه ای را از معادلات موجود حذف می کنید؟
همه این ها سر جای خود، اما ثبات کشور همسایه هم مولفه مهمی برای کشورداری است. این موضوع درباره خود ما هم صادق است. اگر یک دولت مقتدر و مرکزی در افغانستان بر سر کار باشد، خیلی از مشکلات ما در زمینه قاچاق مواد مخدر و مهاجرت ها حل می شود. کشورهای دیگر هم به همین منوال آسیب پذیر هستند. اردن درآمدهای اقتصادی خوبی از مبادلات تجاری با سوریه در زمان حافظ اسد و بشار اسد داشته است. حالا همه این ها به هم ریخته و جایش را تروریست و جنگ گرفته است. مسلم است که این کشورها هم دوست دارند اوضاع به روال سابق بازگردد.
پس چرا در مقطعی همین کشورهایی که می گویید از ثبات در سوریه و عراق منتفع می شوند تمام انرژی خود را برای برهم زدن ثبات و براندازی نظام سیاسی سوریه انجام دادند؟
به این دلیل که فکر می کردند بشار اسد به سادگی رفتنی است، الان معادله تغییر کرده. حتی اولویت آمریکایی ها دیگر برداشتن بشار اسد نیست به این دلیل که نزدیک ترین گزینه پس از اسد، جریان القاعده و داعش است. کدام یک از جریانات مورد حمایت غرب می توانند از پس داعش بر بیایند؟ الان هر ۴ نفر در سوریه سلاح دست گرفته اند و یک نام هم برای گروه خود گذاشته اند و برای بدست آوردن قدرت می جنگند. به محض این که بشار اسد تضعیف شود، همه این گروه ها به سمت پایتخت سرازیر می شوند.
یعنی می گویید پروژه براندازی بشار اسد از دستور کار کشورهای منطقه هم خارج شده است؟
حداقلش این است که شتاب سقوط کاهش پیدا کرده و دیگر در اولویت کشورهای غربی نیست. اصلا فرض کنید بشار سقوط کرد. چه کسی می خواهد جایگزین او بشود؟ حتی همین الان که بشار اسد در سوریه بر سر کار است، منافع این کشورها بیشتر تامین می شود و خودشان هم به این موضوع پی برده اند. اولویت آمریکایی ها و اروپایی ها هم دیگر این نیست که بشار اسد را ساقط کنند و اصلا توانایی این کار را هم ندارند.
وضعیت داخلی اردن پس از اعدام وحشیانه خلبانش توسط داعش را چگونه ارزیابی می کنید؟
هم دولت و هم پادشاه این کشور به شدت تحت فشار افکار عمومی هستند. تمام عشایر و قبایل طرفدار پادشاه از او انتظار دارند یک کاری انجام بدهد. در صحنه بین المللی هم وجهه اردن لکه دار شده. طبیعی است که پروازهایش را چند برابر کند تا آسیب بیشتری به داعش وارد کند. در همین راستا است که می گویم برخی از این تحلیل های داخلی به هیچ وجه واقع بینانه نیست و تنها برای اثبات یک سری پیش فرض های قدیمی مطرح می شود.
ارسال دیدگاه