منتقد گاردین اعلام کرد
دو فیلم ایرانی در فهرست بهترین فیلمهای پنج سال اخیر
خبرگزاری پانا: پیتر بردشاو منتقد گاردین در مقالهای كه دیروز در سایت این نشریه منتشر شده از «جدایی نادر از سیمین» به عنوان یكی از بهترین فیلم های نیم دهه اخیر نام برد.
به گزارش سرویس فرهنگی پانا، بردشاو منتقد شناخته شده بریتانیایی فاصله سال ۲۰۱۰ تاكنون را دارای بهترین فیلمهایی دانست كه در آنها بازیگران بیشتر از همیشه مورد توجه واقع شدند و در عین حال فیلم هایی ساخته شدند كه ساختشان به مدد پرده سبز میسر شد. در واقع به گفته وی این نیم دهه سال های اوج ابر قهرمانها و فیلمهای فانتزی و علمی تخیلی بود كه شكل گرفتن آنها به كمک تكنولوژی پرده سبز و جلوههای ویژه پدید آمده است.
وی مینویسد با وجود این كه تا همین اواخر چنین امكانی وجود نداشت و تنها چند ابرقهرمان شناخته شده موجود بودند اما اكنون پیشرفت تكنولوژی امكان جان یافتن یک دوجین از ابرقهرمان های مارول را ممكن ساخته است.
این منتقد میافزاید در ۵ سال اخیر ما شاهد خلق ژانرهای جدید هم بودهایم و فیلم هایی برای نوجوانان كه با اقتباس از مجموعه های چند جلدی كتابها ساخته شده اند توجه زیادی را به خود جلب كرده اند.
وی می افزاید این فیلم ها ارایه كننده اعتماد به نفس و خودباوری و وفاداری و هوش هستند و در عین حال نویسندگان این كتاب ها با مخاطبان جوانشان از طریق شبكه های اجتماعی ارتباط برقرار میكنند و استودیوهای فیلمسازی نیز دنبال ساخت این كتاب ها میروند و با مخاطبانشان در جشنوارههایی چون كمیك كان روبه رو میشوند. «هری پاتر»، «بازیهای گرسنگی»، «گرگ و میش»، «واگرا» و «ماز گرد» (ماز رانر) نمونههای خوبی از این فیلمها هستند؛ فیلمهایی با قهرمانان پسر و دختر باهوش و در عین حال رمانتیک.
این منتقد از شایلن وودلی كه در فیلم «گذشتگان» جرج كلونی در نقش دختر او ظاهر شد یاد میكند و می گوید این بازیگر جوان به زودی توانست به ستاره دو فیلم «تقصیر ستارگان ما» و «واگرا» بدل شود. او قهرمان زن نوجوان این نسل است؛ باهوش، كنجكاو، تنها و مسئولیت پذیر.
این منتقد پس از این مقدمه اسامی ۵۰ فیلم برتر نیم دهه دوم هزاره را ذكر كرده و در آنها از فیلم هایی چون «داستان اسباببازیها ۳» به كارگردانی لی آنكریچ، «خدمتكار» به كارگردانی سباستین سیلوا، «نمایشگاه» به كارگردانی جونا هوگ، «عمو بونمی كه میتواند زندگیهای گذشته اش را فرابخواند» به كارگردانی آپیچادپانگ ویراستاكول، «پادشاهی حیوانات» به كارگردانی دیوید میچود، «چطور این تابستان را تمام كردم» به كارگردانی آلكسی پوپوگربسكی، «درخت زندگی» ترنس مالیك، «فهرست كشتن» بن ویتلی، «شعر» به كارگردانی لی چانگ-دونگ، «آرتیست» ساخته میشل هازاناویسیوس، «عشق» میشل هانكه، «لویاتان» آندری زویاگینتسف و «روزی روزگاری در آناتولی» ساخته نوری بیلگه جیلان نام می برد.
در فهرست او ۲ فیلم از ایران هم جا دارد یكی «جدایی» ساخته اصغر فرهادی كه این منتقد درباره آن نوشته است: با این درام ایرانی اصغر فرهادی خودش را به عنوان یك نویسنده در سنت آنتونیونی و میشل هانكه تثبیت كرد و فیلم او نیز بسیار شبیه آثار كلاسیك است.
دیگری فیلم «این یك فیلم نسیت» جعفر پناهی است. «تد» ساخته ست مك فارلین، «زیبایی بزرگ» ساخته پائولو سورنتینو ؛«تنها خدا می بخشد» ساخته نیكلاس ویندینگ رفن، «یاسمین آبی» ساخته وودی آلن، «آبی گرم ترین رنگ است» ساخته عبدالطیف كشیش، «جانگوی از بند رها شده» ساخته كوئنتین تارانتینو، «یخ زده» ساخته كریس باك و جنیفر لی، «۱۲ سال بردگی» ساخته استیو مك كویین، «درون لوین دیویس» ساخته برادران كوئن و «هتل بزرگ بوداپست» ساخته وس اندرسون و «زمستان نارضایتی» ساخته ابراهیم البتوت دیگر فیلم های منتخب این منتقد از پنج سال اول دهه هستند.
ارسال دیدگاه