پرسه در شهر؛
ارم مملو از گردشگران شیفته تمدن
خبرگزاری پانا:باغ ارم یکی از باغ های تاریخی شیراز است که قدمت چند صد ساله دارد. این باغ تقریبا در مرکز شهر واقع شده و از معماری منحصر به فردی برخوردار است که آن را متمایز از سایر آثار تاریخی کشورمان کرده است.
به گزارش خبرگزاری پانا؛ تاریخ ساخت و بنیانگذار اولیه باغ ارم شیراز، بهدرستی مشخص نیست؛ ولی توصیفهایی از آن در سفرنامههای متعلق به قرن دهم و یازدهم هجری آمدهاست.این باغ در روزگار سلجوقیان و آل اینجو پا برجا بوده است. در زمان زندیه هم کریمخان زند در سازندگی و بهسازی این باغ کوشید، در پیشانی بنا، دو نیمدایره در دو طرف، و یک تابلو بزرگ در وسط قرار گرفته که از ۳ هلال روی هم تشکیل شدهاست.
باغ ارم شیراز یکی از بزرگترین قطب های گردشگری دنیاست که سالانه جمع کثیری از گردشگران را به خود اختصاص داده است و علاوه بر مصارف تفریحی میتوان آن را قطبی اقتصادی نیز نامید. اجزا اصلی این باغ عبارت است از سردر، یک میان کرت که به کوشک باغی میرسد، کاخ اصلی و ...
درون این باغ میتوان انواع گیاهان دارویی، خوراکی و تزیینی را یافت که در مواقع ضروری از آن ها برای مصارف خاص استفاده میشده. میان کرت این باغ دارای آب نمای زیبایی است که به صورت پلکانی میباشد و به یک حوض در جلوی بنا منتهی می شود.
ستون های کاخ از گچ ساخته شده و دیوار های این بنا و با رنگ به صورت بی نظیری نقاشی شده ، جلوه ای از عظمت خداوند را منعکس میکنند.
مهمترین عنصر که نظر معماران زیادی را به خود جلب کرده ، رواق این کاخ زیباست . به علاوه وجود طاق گنبدی شکلی است که سقف بنا را پوشانده و دربرابر خدا خود نمایی میکند.
کل کاخ در سه طبقه خلاصه شده که طبقه ی اول محل کار های جانبی جهت فراهم کردن آسایش و رفاه ساکنین و مهمان ها بوده است از جمله متبخ ، خیاط خانه، انبار غذا و ..
طبقه دوم و سوم این کاخ زیبا عملکرد های مختلفی داشته که در کلمه نمی گنجد .
اگر بخواهیم کاخی را به عنوان سمبلی از شیراز معرفی کنیم لا جرم مجبو به پذیرش این واقعیت هستیم که میتوان از کاخ ارم یا مجموعه ی باغ ارم نام برد .
امروزه میتوان گفت گردشگرانی که از اقصار نقاط دنیا برای گردش گری به شیراز مراجعه می کنند ، بعد از برانداز این بنای با شکوه به شگفت آمده و گویی نمی توانند از شیراز دل کنده و به کشور خود بازگردند که مطمنا این نشان از فرهنگ غنی و تمدن چند هزار ساله ی کشورمان دارد.
گردآورنده: لیلا اکوان
ارسال دیدگاه