بوی ماه مهر/
سیامک گلشیری: وقتی اهل درس و مشق نباشی خاطره زیاد داری
خبرگزاری پانا: سیامک گلشیری گفت: وقتی اهل درس و مشق نباشی از مدرسه خاطرات زیادی خواهی داشت من هم خاطرات زیادی دارم که اغلب آنها کتاب شدهاند.
سیامک گلشیری -نویسنده- که اغلب در حوزه نو جوانان قلم میزند درباره دوران درس و مدرسه خود به خبرنگار فرهنگی پانا گفت: وقتی آدم زیاد اهل درس و مشق نباشد، خاطرههای زیادی از دوران تحصیلش دارد من هم همینطور بودم و خاطرههای زیادی دارم که البته خیلیهایش تبدیل به داستان شده است.
نویسنده «تهران،کوچه اشباح» درباره درسهای مورد علاقهاش توضیح داد: هیچ وقت از شیمی و مثلثات خوشم نمیآمد دلیلش را هم میدانم شاید برای این بود معلمهایمان بلد نبودند درس بدهند؛ معلم میتواند شاگردی را به درسی علاقهمند کند و یا برعکس.
وی ادامه داد: به عقیده من معلمها باید قبل از هر چیز یاد بگیرند چطور درس بدهند البته باز با این وضع بیشتر تقلب میرساندم تا این که بخواهم تقلب بگیرم.
گلشیری با شاره به خاطرات خود بیان کرد: یک شب قرار گذاشته بودیم با دو تا از بچههای کلاس برویم توی پارک محلهمان و درس بخوانیم رفتیم چراغ پر نوری در پارک پیدا کردیم و پتویمان را پهن کردیم روی چمنها، زیر چراغ. بعد فلاسک چایمان را با میوههایی که آورده بودیم گذاشتیم آنجا و شروع کردیم.
وی افزود: یادم نیست چه درسی بود، اما فکر میکنم نزدیک نیمهشب بود که دیدیم دو جوان که شاید هفت هشت سالی از ما بزرگتر بودند، با موتور آمدند کمی آنطرفتر روی چمنها نشستند خیلی زود متوجه شدیم که حواسشان به ماست چند دقیقه بعد هم آمدند و سر حرف را باز کردند و گفتند دانشجو هستند اما قیافههایشان به دانشجوها نمیخورد نمیخواهم وارد جزئیات بشوم چون قرار است داستانی بر همین اساس بنویسم فقط همین را بگویم که یکدفعه یکی از آنها بدون هیچ مقدمهای از جایش بلند شد و گفت باید هر چه داریم به آنها بدهیم همهچیزمان را بردند و جیبهایمان را هم خالی کردند،تا ما باشیم هوس نکنیم برویم توی پارک درس بخوانیم.
نویسنده «کابوس» در رابطه با نویسنده شدن خود اظهار کرد: داستانها و رمانهایی که خواندهام، فیلمهایی که دیدهام، آدمهای عجیبی که به آنها برخوردهام و زندگی خودم، مرا به نوشتن تشویق کرد.
ارسال دیدگاه