یک سوم سرانه نفتی در سه پرونده،
درباره دولت قبل ˝سیاه نمایی˝ می شود یا ˝سفید نمایی˝
خبرگزاری پانا: وقتی تنها در سه پرونده، رقمی قریب به یک سوم درآمد سالانه نفتی کشور، اختلاس (یا سوء استفاده مالی) شده دیگر سخن گفتن از سیاه نمایی وضعیت دولت گذشته، خود نوعی سفید نمایی بی دلیل به حساب می آید.
به گزارش خبرنگار سیاسی پانا، هفته گذشته همایشی با موضوع مبارزه با فساد اقتصادی با همت وزارت دادگستری برگزار شد. در این جلسه عده ای از سخنرانان از سیاه نمایی انتقاد کردند و تاکید داشتند که بزرگ جلوه دادن فساد خود مظهر فساد است. اما یک سوال آیا فسادهایی که تا کنون کشف شده نیاز به بزرگنمایی دارد؟ به عبارت دیگر اگر هیچ رسانه ای به مساله فساد سه هزار میلیاردی نمی پرداخت و هیچ سخنی از آن گفته نمی شد، آیا مردم این فساد را کوچک می دانستند؟
بدون شک پاسخ سوال های بالا منفی است. سرانه درآمد نفتی ایران در سال ۹۳ و پیش بینی برای سال ۹۴ در محدوده ۸۰ هزار میلیارد تومان است. در همین هفته گذشته یک فساد مالی آشکار شد که در آن مبلغ ۱۲ هزار میلیارد تومان سوء استفاده مالی به صورت بین بانکی انجام شده است، آنهم در سالهای ۸۵ تا ۹۱. یعنی یک فساد شش سال در جریان بوده و هیچ نهاد ناظری ان را ندیده است؟ باید حداقل نهادهای ناظر بازخواست شوند، اگر از موضوع اطلاع داشته اند که باید برای این سیستم نظارتی نقطه پایان گذاشت و به فکر راهکار جدید بود و اگر متوجه این سوء استفاده ها نشده اند، باید سیستم نظارتی جدیدی بنا کرد.
درباره دولت قبل "سیاه نمایی" می شود یا "سفید نمایی"
از سالهای ۸۴ تا ۹۲ یعنی هشت ساله دولت "مهرورز" اختلاس های نجومی در ایران صورت گرفته که از سوی دستگاه های نظارتی رو نمایی شد. در ابتدا گروه آریا با اختلاس ۳ هزار میلیاردی تیتر یک شد. پس از آن اختلاس هایی با مبالغ کمتر به مردم گزارش شد تا اینکه دولت یازدهم روی کار آمد در این زمان بود که بابک زنجانی با ۸.۶ هزار میلیارد تومان بدهی به دولت رکورددار اختلاس ایران شد. از دو هفته پیش نیز پرونده ای با حجم ۱۲ هزار میلیارد تومان سوء استفاده مالی در جریان است. این مبالغ بیشتر از ۲۳ هزار میلیارد تومان است که تقریبا ۳۰ درصد کل سرانه نفتی کشور را به خود اختصاص می دهد.
آیا از نظر سخنرانان محترم این همایش، این فساد ها نیاز به بزرگنمایی و یا سیاه نمایی دارد؟ سوال اینجاست که چرا پروسه برخورد با این افراد تا این اندازه با صبر و حوصله و طولانی شدن رسیدگی به پرونده رو به رو است؟
پیام صریح مقام معظم رهبری در خصوص برخورد با فساد، که می تواند گره گشای اقتصاد کشور باشد، همانند شعارهایی که رهبری برای سال تعیین می کند، تبدیل به تیتری در سخنان مسئولین شده است. همه از فساد گله مند هستند اما برای مبارزه با آن کدام راهکار عملی در یک دهه گذشته اجرایی شده است؟ جسارت افراد در افزایش حجم سوء استفاده های مالی ناشی از کدام کاستی در کشور است؟
هنوز آن معاون دولت سابق یادمان هست که خود مسئول مبارزه با فاسد بود و اکنون حکم محکومیتش از دادگاه آنهم به دلیل فساد اقتصادی صادر شده است. چرا باید در عالی ترین سطح از مقامات اجرایی کسی شهامت سوء استفاده داشته باشد بی آنکه از سرنوشت خود بیم ناک باشد. در حکومت حضرت علی آیا با سوء استفاده کنندگان مالی که عامل حکومت بودند، اینگونه با آرامش برخورد می شد؟
مبارزه فساد از دیدگاه امام علی (ع)
حضرت علی (ع) زمانی که خبر فساد اقتصادی یکی از کارگزاران اهواز به او می رسد اینگونه به والی اهواز می نویسد: "فورا او را از کار خلع کن و به زندان بینداز. این مساله را به گوش همه مردم برسان تا اگر کسی شاکی است نزد تو بیاید. حقوق مردم را از اموال او پرداخت کن. او را در میانه شهر بگردان و در میان مردم بر او حد جاری کن. سپس او را در پایین ترین سطوح شغلی، به کاربگمار تا روزی خانواده اش را تحصیل کند..." نگاه امام به فساد در بین دولتمردان به این جهت سختگیرانه است که با آبروی نظام اسلامی گره خورده است. به عبارت دیگر اگر فردی در این نظام فساد می کرد به نام دولت اسلامی تمام می شد.
حضرت با بی آبرو کردن دولتمردان فاسد نشان می داد که اینها نسبتی با دولت اسلامی ندارند. در حال حاضر نیز باید این رفتار با مفسدین اقتصادی صورت گیرد. جدای از اینکه فرد در کدام جایگاه قرار دارد در صورت محرز شدن باید با شدیدترین روش با آن برخورد کرد.
رسانه رکن چهارم دموکراسی است. برای مبارزه با فساد باید دست رسانه ها باز باشد و به دلیل افشای اختلاس ها و پرداختن به آن متهم به سیاه نمایی نشوند.
ارسال دیدگاه