مشاور اجتماعی وزیر راه :
افزایش بیگانگی و فاصله اجتماعی میان شهروندان تهرانی
خبرگزاری پانا:مشاور اجتماعی وزیر راه با بیان اینکه در بحث مسکن باید به امنیت و ثبات اجتماعی توجه کرد گفت: متاسفانه در شهری مانند تهران میزان سکونت افراد تنها سه سال است تعلق به مکان در تهران از بین رفته و بیگانگی عجیبی نسبت به محل سکونت ایجاد شده است در حالیکه ما باید تعلق مکانی افراد را افزایش دهیم.
به گزارش خبرنگار اجتماعی پانا، سعید معیدفر مشاور اجتماعی وزیر راه با بیان اینکه در ساخت و سازهای شهرهای جدید جایی برای اجتماعی نگاه کردن وجود ندارد گفت: اگر سفری به شهرهای مختلف کشور کنیم می بینیم تنوع اجتماعی در حال نابودی است و همه شهرها یک کاربرد پیدا کرده و وجه تمایزی ندارند.
وی با بیان اینکه ۵۸ سال پیش بررسی ابعاد اجتماعی مسکن در دنیا مورد توجه قرار گرفته بود گفت: با وجود این دغدغه قدیمی می بینیم ساخت و سازهای عظیم بی آنکه نگاهی اجتماعی داشته باشند در حال انجام است یکی از مصداق های مشخص آن مسکن مهر است که ابعاد اجتماعی در آن لحاظ نشده است.
وی ادامه داد: شهرسازی ما به گونه ای است که بیگانگی اجتماعی در سطح شهر فراگیر شده است و حتی افزایش خشونت اجتماعی رابطه مستقیمی با نوع ساخت و سازهای ما دارد حتی این ساخت و سازها نیز بیگانگی را به محیط خانواده نیز وارد کرده اند متاسفانه ما تمام روح اجتماعی را از ساخت و سازهای خود گرفته ایم.
وی با بیان اینکه نگاهی که ما به مسکن داریم نوع شهرسازی ما را مشخص می کند گفت: برخی به مسکن به عنوان یک سرپناه نگاه می کنند اما این بعد کمی مسکن است که همه افراد نیز باید به آن دسترسی داشته باشند زیرا یکی از نیازهای اولیه انسان است و پایگاه خانواده در آن شکل می گیرد اما ما تا چه اندازه مسکن را به عنوان مکانی خانوادگی نگاه می کنیم در حال حاضر نگاه به ما مسکن تنها جا دادن افراد در یک چهار دیواری است.
وی با بیان اینکه در گذشته مسکن مکانی برای مشارکت های خانوادگی بوده که در اطراف آن روابط همسایگی شکل می گرفته است گفت: شهرسازی ما باید به گونه ای باشد که آدم ها را به هم نزدیک کند اما در حال حاضر آدم ها در باکس های جداگانه ای زندگی می کنند بدون آنکه بدانند در همسایگی شان چه می گذرد در مجتمع های مسکونی ما بیگانگی عجیبی بین ساکنان وجود دارد و هیچ نوع ارتباطی شکل نمی گیرد در حالیکه مسکن باید به گونه ای باشد که فعالیت های مدنی در آن شکل بگیرد.
وی با بیان اینکه برای توجه به ابعاد اجتماعی مسکن باید به این پرسش که آیا مسکنی که می سازیم بهداشت روحی و جسمی فرد را تامین می کند گفت: ما باید به این نکته توجه کنیم که مسکنی که می سازیم بر اساس عادات و رسوم و نوع زندگی ما است و یا سنت های اجتماعی ما را از بین می برد.
مشاور اجتماعی وزیر راه با بیان اینکه امروزه تعداد اتاق خواب در واحدهای مسکونی مورد تاکید است گفت: آدمها در درون همین اتاق خوابها به طور جداگانه زندگی می کنند و در این خانه ها زندگی اجتماعی جریان ندارد متاسفانه مسکنی که در حال حاضر ساخته می شود هر گونه مشارکت شهروندان و همسایه ها را از بین می برد.
معیدفر با بیان اینکه در بحث مسکن باید به امنیت و ثبات اجتماعی توجه کرد گفت: متاسفانه در شهری مانند تهران میزان سکونت افراد تنها سه سال است تعلق به مکان در تهران از بین رفته و بیگانگی عجیبی نسبت به محل سکونت ایجاد شده است در حالیکه ما باید تعلق مکانی افراد را افزایش دهیم.
وی با تاکید بر احیای تعلق مکانی و هویتی در شهرها گفت: در گذشته در محلات مسکن و بازار بوده و روابطی و تعاملات اجتماعی در این نوع مکان ها شکل می گرفته اما در حال حاضر احداث مگامال های متعدد این حداقل ارتباطات مکانی را هم منهدم کرده است در مکانهایی که بیگانگی با مکان زیاد شود خشونت نیز افزایش پیدا می کند.
در ادامه این همایش کمال اطهاری با اشاره به تجربه جهانی مسکن کم درآمدها گفت: ما در این پژوهش تجربه ۲۰ کشور را به صورت تاریخی بررسی کرده ایم .
وی ادامه داد: در کشورهای پیشرفته سرمایه داری سیاست های اجتماعی مسکن بر اساس دخالت دولت ها است.
وی ادامه داد: سیاست های مسکن اجتماعی سیاست های واحدی نبوده و در طول تاریخ و جغرافیای متفاوت تغییر می کرده است.
وی عرضه مستقیم مسکن جدید و استیجاری توسط بخش دولتی یا عمومی یا انجمن های غیر انتفاعی از طریق یارانه های زمین و وام ارزان قیمت را از انواع حمایت های دولت ها است مسکن اجتماعی برشمرد و گفت: در دو کشور فرانسه و ایالات متحده امریکا که دارای دو سیاست متفاوت در اقتصاد کلان هستند ما حضور دولتها را در مسکن اجتماعی شاهدیم.
در ادامه این جلسه ایمانی عضو هیات علمی دانشگاه تهران با بیان اینکه برای ساخت مسکن باید از ساکنان آن نظرخواهی شود گفت: هرگز از مصرف کنندگان مسکن در ایران نظراتشان پرسیده نمی شود و ما گزارشی از میزان رضایت ساکنان واحدهای مسکونی در ابعاد کمی و کیفی نداریم.تنها برجها بالا رفته و سبب بیگانگی و فاصله اجتماعی شده است.
وی با بیان اینکه نباید به مسکن به عنوان سرپناه نگاه کرد گفت: باید در پروژه های مسکونی که ساخته می شود به مکان های ورزشی ، آموزشی و فرهنگی نیز توجه شود.
وی نبود سند مالکیت در برخی از شهرکها را صدمه به حق مالکیت پایدار افراد دانست و گفت: ما باید به ابعاد حقوقی این مسئله توجه کنیم متاسفانه بعد از ۲۰ سال هنوز در برخی از فازهای شهرک اکباتان سند مالکیت داده نشده است.
وی تاکید کرد در مجتمع های مسکونی باید مکانهایی باشد که افراد بتوانند دور هم جمع شوند ما با حذف این مکان ها سرمایه های اجتماعی خود را از بین می بریم.
در ادامه این جلسه سیامک مقدم با تاکید بر اینکه ارائه مسکن یارانه ای به مردم کم توان طرحی شکست خورده است گفت: هرگز این مجتمع ها به افراد نیازمند نمی رسد بلکه اقشار پولدارتر در آن ساکن می شوند.
وی به نقش مشارکت مردم در سیاست های حمایتی در حوزه مسکن اجتماعی اشاره کرد و گفت: اگر کار را به دست خود مردم بسپاریم پروژه هایی که چندین سال زمان برای بهره برداریشان لازم است خیلی زود به سرانجام می رسد باید به مردم اعتماد کرد و در تصمیم گیری ها آن را مشارکت داد.
در ادامه حق شناس با بیان اینکه در مسکن کم درآمدها باید در تجربه های گذشته بازنگری کنیم گفت: یکی از مشکلات تجربه های گذشته ساخت نامناسب این نوع مجتمع ها است همچنین این نوع مجتمع ها باید بر اساس نیاز ساکنانشان تعریف شوند همچنین شهر متعادل شهری است که در آن نباید کم در آمدها را از پردرآمدها جدا کرد.
وی با بیان اینکه در مسکن مهر کوچک سازی و فشرده سازی به یک معنا گرفته شد گفت: این پروژه نیازمند محیط های مشترک بازتری است.
حق شناس با بیان اینکه ارتقا استانداردهای ساخت و ساز یکی دیگراز مشکلات افزایش زندگی حاشیه نشینی است گفت: به طور مثال در شهر جدید پردیس آپارتمان های زیر ۱۵۰ متر ساخته نمی شود کدام کم درآمدی می تواند آپارتمان ۱۵۰ متری بخرد ما باید کیفیت زندگی را متعادل کنیم.
وی همچنین در خصوص نوسازی بافت های فرسوده گفت: ما باید به هویت بافت های فرسوده توجه کنیم و نگذاریم ساکنان این محلات به محلات دیگری کوچ کنیم ما با ساخت محله نواب، اسلام شهر و اکبرآباد را آباد کردیم.
ارسال دیدگاه