˝ خُشکه گَلال˝ آیین دیرینه در کهگیلویه برای طلب باران

خبرگزاری پانا: این آیین در کهگیلویه از دیرباز مرسوم بود و هنگامی برگزار می شد که زمین و مزارع تشنه بودند و مردم برای بارش باران انتظار می کشیدند.

کد مطلب: ۲۸۷۲۵۴
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرگزاری پانا، آیین " خشکه گلال" در فصل پاییز یا بهار که مزارع دیم گندم و جو بیشترین نیاز به باران را داشتند برگزار می شد و همه مردم از کودک و نوجوان و پیر گرفته تا زن و مرد و خلاصه همه اهالی در آن شرکت می کردند.
خشکه گلال آیین است در طلب باران که به صورت دست جمعی در طی چند شب پیاپی در کوچه ها و معابر روستاها برگزار می شود.
در این آیین مردم بعد از دعای طلب باران به در خانه ها می رفتند و با خواندن اشعاری مانند :
" یالا یالا بارونی دلل به انتظاره
یالا یالا بارونی خوا بارون بوآره
باهنده یل به که دنا دنا ماهی به رود مارون
دل دادن به آسمون الله بواره بارون"
یا:
"خشکه گلاله او برد
حونه ملانه خو برد"
تا پاسی از شب در کوچه ها پایکوبی می کنند.
در آیین خشکه گلال هر یک از افراد دو سنگ (معمولا از سنگ های اطراف رودخانه) در دست می گیرد و به هم می کوبد و موسیقی شعر خشکه گلال را تولید می کند.
در ادامه افراد حاضر در مراسم با جمع آوری آرد مقداری خمیر تهیه می کردند و گاه از این خمیر نان فراهم می کردند.
در یکی از قرص های نان تکه ریگی برای علامت قرار می دادند که پس از تقسیم قرص های نان ریگ موجود در قرص نان سهمیه هر شخصی که می شد باید به برکه آب یا رودخانه مارون انداخته می شد ولی درصورت پیدا شدن ضامن ( از افراد معتمد یا ریش سفید) به وی مهلت چند روزه برای ریزش باران می دادند.
/ تیام آرین مهر/

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار