یک کارشناس و پژوهشگر تاریخ اسلام :

حضرت زینب(س) بزرگترین جهادگر اسلام است

خبرگزاری پانا: یک کارشناس و پژوهشگر تاریخ اسلام گفت: حضرت زینب(س)، بزرگترین جهادگر اسلام است، فردی که با کلام فصیح و بلیغ و تأثیرگذار خود در برابر یزید، او را به عجز و ناتوانی انداخت.

کد مطلب: ۲۷۷۹۲۳
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرگزاری پانا به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی آستان قدس رضوی، دکتر مرضیه محمدزاده در نشست بزم اندیشه موسسه خدمات مشاوره‌ای، جوانان و پژوهش‌های اجتماعی آستان قدس رضوی که با حضور فعالان و نخبگان فرهنگی شهر مشهد برگزار شد به تحلیل وقایع تاریخی قیام امام حسین(ع) و رفتار شناسی حضرت زینب(س) در نهضت عاشورا پرداخت.

وی اظهار داشت: حضرت زینب (س) با لباس اسارت وارد شام می‌شود و با لباس پیروزی از شام بیرون می‌رود زیرا یزید بهترین لباس و خوارکی ها و غلامان را برای ایشان و بازماندگان آن حضرت می‌فرستد که این نشانه پیروزی آن حضرت است.

به گفته این محقق و پژوهشگر تاریخ اسلام، حضرت زینب(س) پس از واقعه عاشورا در کوفه، شام و مدینه یزیدیان را رسوا کرد و عَلم مظلومیت و حقانیت امام حسین(ع) را در آن شهرها برافراشته کرد.


حضرت زینب(س) جهادگر عاشورا

این پژوهشگر تاریخ اسلام گفت: حضرت زینب (س)، بزرگترین جهادگر رسوا کردن حاکمان ظالم و مسببان واقعه عاشوراست.

وی با اشاره به نقش حضرت زینب (س) در زنده نگهداشتن عاشورا گفت: حضرت زینب(س) افزون بر اینکه در تمامی لحظات رزم امام حسین(ع) و دیگر اصحابشان در کنارشان بود بعد از شهادت ایشان نیز مسئولیت فرزندان برادرش و بازماندگان عاشورا را برعهده گرفت.

محمدزاده اظهار داشت: پس از شهادت همه مردان لشکر امام حسین(ع) دشمنان به خیمه‌ها حمله کردند اما با تدبیر حضرت زینب(س) و سخنان تندی که ایشان خطاب به لشکریان گفتند، هیچ یک از فرزندان و زنان بازمانده این واقعه آسیبی از سوی لشکریان عمر سعد ندیدند و زیر سُم اسب‌ها جان ندادند.

به گفته این محقق و پژوهشگر تاریخ اسلام، حضرت زینب (ع) عابد و زاهدی تمام عیار و مطیع محض امام حسین(ع) بود، به نحوی که حتی در سخت‌ترین شرایط واقعه کربلا لحظه ای دست از عبادت نکشید و حرکتی بدون اذن برادرش انجام نداد.

وی بیان کرد: بعد از اینکه حضرت زینب (س) به اسارت گرفته شد در درگاه عبیدالله بن زیاد در مقابل حاکم ظالم قرار گرفت و با گفتن کلمه یا ابن مرجانه و نشان دادن نسب عبیدالله، عزت خود و خاندانش را به رخ وی کشید.

این پژوهشگر تاریخ اسلام گفت: حضرت زینب (س) در شام با کلام خود یزید را به مقابله دعوت کرد و فرمود هر کاری می توانی بکن، اما تو نمی توانی نام ما و نهضت برادرم را از صحنه روزگار پاک کنی، این نهضت تا ابد باقی خواهد ماند.


بیعت با یزید برابر با مرگ اسلام بود

یک کارشناس و پژوهشگر تاریخ اسلام در بخش دیگری از سخنانش اظهار داشت: در زمان یزید، سنت رسول الله(ص) به سنت ابوسفیان و سیره علوی به سیره معاویه تبدیل شده بود و جاهلیت در جامعه اسلام قد عَلم کرده بود لذا بیعت امام حسین(ع) با یزید برابر با مرگ اسلام بود.

وی بیان کرد: هر انقلاب و نهضتی برای رسیدن به پیروزی علاوه بر خون نیازمند یک پیام است لذا پیام آور نهضت، باید همچون رهبر نهضت از آگاهی فوق العاده‌ای نسبت به اصل نهضت برخوردار باشد و با آگاهی حق و باطل را برای مردم مجسم کند. که این ویژگی ‌ها در وجود امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) وجود داشت.

این نویسنده و پژوهشگر در ادامه به تحلیل جامعه اسلام در زمان امام حسین(ع) و دلایل قیام آن حضرت پرداخت و افزود: با بوجود آمدن جریان سقیفه بنی‌ساعده تا پایان حکومت عثمان، شرایطی در امت اسلامی ایجاد شد که باعث بوجود آمدن بدعت‌هایی در دین شد.

وی گفت: معاویه با ۲۰ سال حکومت بر جهان اسلام و ۲۰ سال قبل از آن، با حکومت بر مردم شام، توانست مردمی را تربیت کند که در کربلا روبروی امام معصوم(ع) زمان خود بایستند و ایشان را خارجی و یزید را امیرالمومنین خطاب کنند.

محمدزاده عنوان کرد: نسل کربلا؛ نسلی است که در پایان عمر عمر متولد شد، در زمان حکومت عثمان رشد پیدا کرد و چرخش این نسل در زمان معاویه شکل گرفت؛ لذا این نسل دیگر چیزی از اسلام نداشت.


تحلیل دوران حکومت معاویه

این کارشناس و پژوهشگر تاریخ اسلام با تحلیل دوران حکومت معاویه اظهار داشت: عدالت که رکن اساسی اسلام بود در این دوران به کلی محو شد، مردم به جرم افکار و اندیشه‌های آزادانه زندانی می‌شدند و اموالشان مصادره می شد، زمامداری حکومت اسلامی تبدیل به حکومت استبدادی موروثی شده بود و مساوات و مشورت به کلی در جامعه اسلامی تعطیل گردیده بود و جای خود را به تعصبات قومی و جاهلی داده بود.

به گفته محمدزاده تمام تلاش دین و اندیشه‌های دین آن است که انسان‌هایی را تربیت کند که زبان، قلم و قدمشان یکی باشد اما معاویه انسان‌ها را بی هویت کرد و افرادی را تربیت نمود که در یک لحظه فاصله دوستی و دشمنی را عوض می کردند.


از بین رفتن اصول اسلام

وی ادامه داد: تمام اصول اسلامی از بین رفته بود و اگر امام(ع) پس از مرگ معاویه با یزدی بیعت می‌کرد و دست به قیام نمی‌زدند دیگر نه اسمی و نه رسمی از اسلام باقی می‌ماند.

وی در ادامه سخنانش به جریان عزیمت امام حسین(ع) و اهل‌بیتشان(ع) از مدینه به مکه و حرکت ایشان به سمت کوفه اشاره کرد و افزود: امام(ع) در زمان خروج از مکه فرمودند که دنیا افراد را به خود مشغول کرده، امت جدم رسول الله(ص) فاسد شده و حلال او حرام و حرام او حلال شده است و در دین بدعت‌های بسیاری بوجود آمده است.

یادآور می‌شود؛ سلسله نشست های بزم اندیشه به منظور آگاه سازی نسل جوان با موضوعات دینی، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی روز، از طریق دسترسی مستقیم به اساتید و صاحبنظران تراز اول ملی به همراه پرسش و پاسخ حضوری هر هفته در موسسه خدمات مشاوره‌ای، جوانان و پژوهش‌های اجتماعی آستان قدس رضوی برگزرا می شود.



ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار