زمانی که ناظم مدرسه بودم؛

یاد صبحانه های دورهمی بخیر/خاطرات رشید از سال های همکاری اش با آموزش و پرورش

خبرگزاری پانا: قدرت الله ایزدی یا همان رشید خودمان که طنازی های او را با لهجه شیرین اصفهانی اش بارها و بارها از تلویزیون تماشا کرده ایم، به بهانه فرارسیدن نیمه دوم سال و فصل بازگشایی مدارس از خاطرات خود را از دورانی که معلم و معاون یک دبستان پسرانه بوده است، بازگو کرد.

کد مطلب: ۲۶۴۴۲۰
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ وقتی نام قدرت الله ایزدی به میان آید، ممکن است یعنی قطعا بسیاری از ما تصویر یک فرد آشنا را به ذهن نمی آوریم. اما وقتی از رشید صحبت به میان آید و از کلید واژه بازیگر سرشناس و قدیمی اصفهانی یاد شود، بدون شک او را با همه طنازی ها و لحظه های خنده دار و شیرینی که برایمان خلق کرده است به یاد می آوریم. دو روزی از آغاز مهرماه گذشته است و مدرسه ها به اصطلاح خودمان تق و لق است و مثل همه شنبه هایی که برای شروع یک عادت انتخاب می کنیم، همین شنبه گذشته روز آغاز سال جدید مدرسه برایمان است. با وی تماس می گیرم. در مسیر رفتن به فرودگاه برای استقبال از والدین خود است. به قوانین راهنمایی و رانندگی سخت پایبند است و از من می خواهد تا دقایقی دیگر مجددا با وی تماس بگیرم. همین اتفاق می افتد و رشید که این روزها دایی جلیلیان سریال "شمعدونی" را هم باید به کارنامه القابش اضافه کرد، پاسخ می دهد. ابتدا خاطره ای درباره سال های نه چندان دورش از رفتن به مدرسه می گوید. زمانی که به دلیل عملکرد خوبش به سمت معاونت مدرسه رسیده اگرچه خودش معلم بودن را بیشتر دوست داشته است. وی می گوید: زمانی که معاون مدرسه بودم اولیای دانش آموزان از این که آنها صبح ها بدون خوردن صبحانه از خانه بیرون می زنند، گلایه داشتند و از من می خواستند تا آنها را به صبحانه خوردن به نحوی تشویق کنم. من نیز ترفندی به کار بردم و صبح که زنگ مدرسه به صدا درآمد، گفتم: بچه ها! گوش کنید...از این به بعد با خودتان صبحانه به مدرسه بیاورید و در مدرسه دور هم صبحانه می خوریم. از آن به بعد زنگ اول هر روز در مدرسه روی موکتی که در نمازخانه پهن بود، سفره پهن می کردیم دور هم می نشستیم و بچه ها هرکدام لقمه های نان و پنیر و سبزی، کره و مربا، خامه و عسل یا هر خوراکی دیگری که با خود همراه آورده بودند، از کیف هایشان در آورده و مشغول خوردن می شدند. از طرفی از من هم می خواستند تا در خوراکی هایشان شریک شوم. این کار گذشته از این که رضایت خانواده ها را به دنبال داشت باعث شد تا من از تغذیه شاگردانم متوجه شوم که آنها از نظر بضاعت مالی در چه سطحی هستند و نام آنهایی را که وضع مالی چندان خوبی نداشتند، یواشکی در دفتری یادداشت کردم.
رشید همچنین به سال های معلم بودن خود هم اشاره کرده و ادامه می دهد: من ابتدا معلم کلاس اول دبستان بودم و بعد برای عملکرد خوب و رضایتی که والدین و دانش آموزان از کارم داشتند، معاون مدرسه شدم. ۱۵ سال بعد هم که می خواستم این شغل را کنار بگذارم گریه‌های شگردانم را می دیدم و خودم هم از این موضوع بسیار ناراحت بودم. دوران مدرسه برای من خاطرات بسیار شیرینی داشت و روزهای خوبی را برایم تداعی می کند.
ایزدی در پاسخ به این که واکنش دانش آموزان بعد از این که تصویر شما در تلویزیون دیده شد چه بود، بیان می کند: آن زمان تصویر من خیلی از تلویزیون پخش نمی شد اما یک بار که تلویزیون کاری از من پخش کرد و فردایش به مدرسه رفتم همه بچه ها دورم را گرفتند و دیدم که دارد پرستیژم به عنوان معاون مدرسه پایین می آید. بنابراین فوری زنگ مدرسه را زدم. در آن نمایش من دو نقش بازی می کردم. نقش خودم و برادرم و بچه ها می گفتند: رشید دیوانه است آقا! برادرتان را بیاورید مدرسه تا ناظم ما بشود.
وی درباره حضورش در نقشی غیر از رشید در سریال "شمعدونی" می گوید: به دعوت آقای سروش صحت اردیبهشت ماه برای بازی در نقش دایی جلیلیان به تهران آمدم. از ایشان خواستم که اجازه بدهند همان رشید باقی بمانم. اما گفتند که من از پس نقش جدی بر می‌آیم. اما این نقش چند قسمتی بیشتر در داستان حضور ندارد و این هم خواسته خودم بود. زیرا می خواستم ابتدا بازخورد مخاطب را نسبت به ایفای نقشی غیر از رشید دریافت کنم و بعد اگر آنها از این تصمیم من استقبال کردند در نقش های دیگر هم بازی کنم.
دقایقی گفت و گو با ایزدی باعث می شود تا خنده هایی از ته دل به خاطر لحن صحبت او و شیرینی کلامش سر بدهم. او در میانه صحبت هایش حتی به دست اندازهای جاده هم اشاره می کند!

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار