یک نگارگر :

بسیاری از هنرجویان ما آثار درجه یک خود را در ایران رو نمایی نمی کنند

علیرضا آقا میری؛ نگارگر گفت: بسیاری از هنرجویان ما آثار درجه یک خود را در ایران رو نمایی نمی کنند و ترجیح می دهند که آنها را درجشنواره هایی درخارج از ایران شرکت دهند.

کد مطلب: ۲۶۳۴۴۴
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ نهمین دوسالانه ملی نگارگری که روزهای آخر فراخوان خود برای آرسال آثار از سوی هنرجویان این رشته هنری را پشت سر می گذارد و آذر ماه زمان نهایی اعلام برندگان این دوسالانه است از رویداد های مهم حوزه هنر های تجسمی در رشته نگارگری است .

این رشته هنری دارای هنرمندان بنام و پیشکسوتی چون علیرضا آقا میری است که سال های بسیاری در رشته نگارگری به فعالیت پرداخته اند.

وی در گفت و گو با خبرنگار پانا درابتدای صحبت های خود از وضعیت انتخاب داورها و نحوه ها داوری ها در نهمین دوسالانه ملی نگارگری گله مند بود اذعان داشت: اسامی داورهایی که برای این دوسالانه انتخاب شده است از گروه بندی های مختلف است و در حقیقت ما در نهمین دوسالانه شاهد حضور کسانی در بخش داوری هستیم که پیش از این خود هنرجو بوده اند در حالی که ما نگارگرهایی داریم که دارای سابقه کاری زیادی در این حوزه هستند اما در این رشته از هنرهای تجسمی تنها چیزی که رعایت نمی شود احترام هنرمند بودن است. از دیگرسو در این دوسالانه شاهد حضور استاد فرشچیان، جمال پور و مهرگان نیستیم. در واقع نه نسل اول و نه حتی نسل دوم در داوری این دوره از دوسالانه حضور ندارند بلکه داوری در اختیار نسل چهارم نگارگرها قرار گرفته است.

آقامیری با اشاره به هشتمین دوسالانه ملی نگارگری ادامه داد: در دوره قبل من خواستار تشکیل ورشاپی در کنار برگزاری این مسابقات شدم که این ورک شاپ میان نسل اول، دوم و سوم برپا شد.

وی گفت: هنرمند باید هنرمند باشد و هنرمندی که در شهرستان ها به سختی کار می کنند با هنرمندی که نورچشمی محسوب می شود باید فرق داشته باشد.

این نگارگر با بیان اینکه نگارگری ایران در دنیا بی نظیر است گفت: در جشنواره بین المللی الجزایر برای اینکه به جشنواره خود اعتباردهند از نگارگران ایرانی دعوت به عمل می آورند و در طول سال ها رتبه های اول تا سوم این جشنواره متعلق به هنرمندان ایرانی است اما متاسفانه هنرمندان ما آثار خود را به بهای نا چیزی به کشورهای همسایه می فروشند و این موضوع به این خاطر است که در فستیوال هایی چون امارات به جوایزی که به هنرمندان داده می شود توجه می شود در حالی که در کشور خودمان جوایزی که به برندگان تعلق می گیرد مبالغ ناچیزی است. ضمن در نظر گرفتن این مسئله که یک هنرمند در طول سال های کاری خود مگر در چند دوره می تواند اثر خلق کند. بنابراین بسیاری از هنرجویان ما آثار درجه یک خود را در ایران رو نمایی نمی کنند و ترجیح می دهند که آنها را درجشنواره هایی در خارج از ایران شرکت دهند.

آقا میری وضعیت آکادمیک این رشته را هم در برخی موارد چندان مناسب ارزیابی نکرد و بیان کرد: گاه با استادانی مواجه ایم که خود در رشته ای که تدریس می کنند به اندازه کافی قوی نیستند. برای نمونه استادی که در دانشگاه در رشته گل و مرغ تدریس می کند هنوز از لحاظ ادبی ضعف دارد و این باعث می شود در ساخت اثر خود در رشته گل و مرغ که مرغ در آن نماد پرنده ای عاشق است و بلبل می تواند به خوبی آن را نشان دهد به صورت پرنده شکاری ساخته شود که هیچ شباهتی به این سبک ندارد.

وی در پایان گفته های خود نگارگری را یک هنر اصیل ایرانی دانست که بعد فرهنگی و عرفانی آن بالا است و بیان کرد: اگر کسی که نگارگری را به صورت کامل بشناسد، می تواند طراح فرش و پارچه و مصحف زرین روی جلد باشد. قطعا تمام هنرها در حوزه فرش می توانند بعد ازنفت برای کشور سرمایه برگردان باشد اما متاسفانه طراحی فرش و پارچه ما در این سال ها افت کرده است.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار