یادداشت سیاسی/
وقتی مسئول مبارزه با فساد خود ...
خبرگزاری پانا: کمتر کسی فکر می کرد، مردی که برای رسیدن به قدرت، عدالت را دستمایه تبلیغات کرد و مبارزه با رانت و فساد اقتصادی را شعار خود ساخت، روزی بزرگترین رانتخواری های تاریخ ایران، میراث دولتش باشد.
به گزارش خبرنگار سیاسی پانا، اکنون بیش از ۹ سال از اولین روزهای آغاز کمپین تبلیغاتی محمود احمدی نژاد می گذرد. آن روزها شعار عدالت گستری و مبارزه با فساد اقتصادی در اوج قرار داشت. محمود احمدی نژاد که در میان کثرت نامزدهای اصولگرایان کمترین شانس برای پیروزی را داشت؛ پای خود را روی شانه های هاشمی گذاشته و با به چالش کشیدن سابقه انقلابی او توانست رای اکثریت را به خود اختصاص دهد.
آن نتیجه برای ائتلاف اصولگرایان اگر چه بهت آور، اما شیرین بود. آنها قدرت را از دست اصلاح طلبان خارج، و این دومین سنگری بود که پس از مجلس از دست رقیب سیاسی خود خارج می کردند. اما محمود احمدی نژاد حلاوت این پیروزی را چندان پایدار نگذاشت. وی کمتر از یکسال شروع به تسویه حساب با جریان های اصولگرایی و اخراج وزرای آنها از کابینه کرد. از جمله این وزرا می توان به صادق محصولی و پرویز کاظمی اشاره کرد. اما اصولگرایان از روی کار بودن دولت عدالت گستر خود راضی بودند چرا که گمان می کردند، در آینده اقبال عمومی به بدنه اصولگرایی بیشتر خواهد شد. دولت نهم گذشت اما نرخ تورم از ۱۱ درصد به بالای ۲۵ درصد در پایان دولت رسید از سوی دیگر سهام عدالت نیز توزیع شد اما بی آنکه منجر به عدالت شود. در اینجا اصولگرایان نیز دیگر از دولتشان راضی نبودند اما همچنان سکوت در برابر دولت خود را بهتر از تحویل دولت به رقیب خود می دانستند.
حاشیه های سال ۸۸ آنقدر زیاد بود که کمتر به مساله معاون اولی اسفندیار رحیم مشایی پرداخته شد. رهبری در این خصوص واکنش نشان دادند و سرانجام مشایی مجبور به استعفا شد. اما محمود احمدی نژاد دیگر آن مرد دولت نهم نبود. انتصاب مشایی به عنوان مسئول دفتر آنهم با اختیارات ویژه از یک سو و ترسیم خط قرمز برای یاران نزدیک خود از سوی دیگر سبب شد تا اصولگرایان تبدیل به مخالفان محمود احمدی نژاد شوند اما نه به دلیل ضعف مدیریت و آسیبهایی که به جامعه وارد کرد بلکه به دلیل عدم تقسیم درست قدرت بین اصولگرایان. محمود احمدی نژاد سهم اصولگرایان سنتی و میانه رو در قدرت را به صفر رساند.
وقتی مسئول مبارزه با فساد خود...
حالا بیشتر از یکسال از پایان دولت دهم گذشته است. مردی که برای حراست از یارانش از قدرت سوء استفاده کرده و خط قرمز ترسیم کرد امروز دیگر در راس قدرت نیست. حالا نوبت به جواب پس دادن و برگ زدن پرونده های آنها شده است. معاون اول رییس دولت دهم یا همان "م.ر" این روزها به سوژه اصلی رسانه های اصولگرا و اصلاح طلب تبدیل شده است. او متهم به فساد مالی است. نکته قابل توجه این است که او در دولت دهم رییس ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی بود و اکنون خود متهم است.
پرونده وی از دولت نهم مطرح بود و با نام پرونده خیابان فاطمی یا پرونده بیمه ایران در بین مردم به ویژه خبرنگاران شهرت داشت اما این تنها پرونده وی نیست.
پرونده های ناتمام
دادگاه پرونده سه هزار میلیاردی اندکی از اذهان پاک شده است اما مساله مهمی مانند فساد در نزدیکان دولت دهم هنوز پا برجاست. در جریان بررسی این پرونده خواهرزاده یکی از نزدیکترین افراد به رییس دولت دهم در جلسات متعدد از فعالیت ها و دستورات اقتصادی دایی خود می گفت. از ملاقات های سری برای زمینه سازی فساد گرفته تا دستورات کتبی برای عدم برگزاری مناقصه. اما همه این مسائل و اتهامات منجر به دستگیری او نشد. در حال حاضر سرنوشت برادرزاده او مشخص نیست و خود او نیز بر اساس آنچه خبرنگار پانا مشاهده کرده است در رامسر به سر می برد. (خرداد ۹۳)
از دیگر پرونده های ناتمام می توان به وضعیت پرونده سعید مرتضوی به عنوان مسئول سازمان تامین اجتماعی اشاره کرد. وضعیت پرونده وی در حال حاضر فعال است و دادگاه او در حال برگزاری است. در مورد پرونده وی مردم چشم انتظار اعمال عدالت هستند زیرا او روزگاری در لباس دادستان قرار بود عدالت برقرار کند اما...
و در پایان رییس دولت دهم باید پاسخگو باشد که چرا برای کسانی که متهم به فسادهای اقتصادی هستند خط قرمز ترسیم کرد. چرا اجازه نداد با این فساد برخورد شود تا امروز شاهد رانتخواری ۲.۷ میلیارد یورویی آنهم توسط یک جوان ۴۰ ساله نباشیم. چرا باید اقتصاد کشور علی رغم درآمد بی سابقه ۶۰۰ میلیارد دلاری، زمین گیر شده باشد؟ و چراهایی دیگر که لازم است رییس دولت دهم بی آنکه از خبرنگار سوال کند، به آنها پاسخ دهد.
/ابراهیمی/
ارسال دیدگاه