نقدی بر جریان برنامه های مشارکتی در سیما؛

وقتی هنرمندان گردونه قرعه کشی را به حرکت درمی آورند

خبرگزاری پانا: در حالی که تعداد و حجم برنامه های مشارکتی و در سیما رفته رفته افزایش می یابد، استفاده از هنرمندان در قرعه کشی کالای تبلیغاتی در خور توجه است.

کد مطلب: ۲۵۳۶۷۶
لینک کوتاه کپی شد

همه چیز خیلی ساده برگزار می شود. یک استودیو، یک مجری، چند بنر و استند که تصویری از کالای تبلیغاتی بر روی آن نقش بسته است. نام کالای مربوطه هم با فونتی بزرگ روی آن این ابزارهای تبلیغاتی چاپ شده است. گوی هایی که بر آن ارقام یک تا ده قرار دارد نیز گردونه هایی که شانس شرکت کنندگان در قرعه کشی را امتحان می کند، به چشم می خورد.
این شمایی کلی از تصویری است که اخیرا بارها و بارها از تلویزیون شاهد آن بوده ایم. فرقی هم نمی کند از طرفداران پروپاقرص و دوآتیشه این رسانه باشی یا نه هرازگاهی از سر بی حوصلگی و صرفا جهت سرگرمی نگاهت به قاب سیما گره بخورد. به هر حال هر شبکه ای یکی دو برنامه کامل یا دست کم بخش هایی از برنامه هایش را به این ماجرا اختصاص داده است. بهتر بگوییم به ناچار اختصاص داده است. وضعیت مالی نه چندان مساعد رادیو و تلویزیون ماجرایی دنباله دار در سال های اخیر است. پروژه های بسیاری که به واسطه این ضعف در رسانه ملی دنبال نشده اند و ایده ها و فیلمنامه های خوبی که به دلیل نداشتن بودجه و برآورد کافی کنار گذاشته می شوند.
این مساله نه تنها در سطح کیفی و روی آنتن به ضعف برنامه ها و مجموعه های نمایشی در حال پخش منجر، بلکه در ورای این ها خانه نشینی گروهی از هنرمندان پیشکسوت را هم سبب شده است. بسیاری از این افراد نیز به دلیل ضعف متن های تلویزیونی و پیشنهاد نشدن نقش های مناسب و به اصطلاح همیشگی متفاوت و تاثیرگذار و پیش برنده! عطای دیده شدن را به لقای ندیده شدن موقتی بخشیده اند. با چنین وضعیتی برنامه های تلویزیونی رفته رفته طی سال های اخیر به سمت جذب هرچه بیشتر مشارکت حرکت کردند و این روند تا حدی شتاب گرفت که در حال حاضر غالب برنامه های ترکیبی و حتی سریال ها از یک یا بعضا چند حامی مالی بهره می برند و نام و عنوان شرکت یا موسسه حمایت کننده نیز به متن و محتوای برنامه نفوذ پیدا کرده است.
جریان مشارکت در سیما مدتی برنامه های کودک را نیز مورد هجمه قرار داد و استفاده منفی، زننده و بیش از حد برنامه های کودک از تبلیغات مستقیم هم واکنش های کارشناسان و درخواست هایشان مبنی بر حذف تبلیغات از برنامه های کودک را به دنبال داشت. همچنین نحوه استفاده از تبلیغات و جنس آن ها در برنامه های کودک هم به خودی خود زیر سوال بود زیرا کالایی تبلیغاتی این دست برنامه ها عموما جنس فرهنگی نداشتند و در مواردی به خوراکی های مضر هم برمی گشتند.
ناگفته نماند بسیاری از مشکلات سال های اخیر تلویزیون در بخش مالی به مشخص نبودن تعریف رسانه دولتی و خصوصی در ایران باز می گردد. چنانچه تلویزیون در ایران اگرچه ماهیتا رسانه ای دولتی است، اما در عمل با استفاده گسترده از تبلیغات و حامیان مالی محتوای خود را در خدمت شرکت های تجاری قرار می دهد. این در حالی است که شبکه ها مدیریت دولتی دارند و بنابراین نمی توان کاملا نام تلویزیون خصوصی را بر آن نهاد.
همه این ها را که کنار بگذاریم داستان حضور بازیگران و خوانندگان در جریان قرعه کشی های تلویزیونی هم پدیده نوظهور این روزهای آنتن است. وقتی چهره های فرهنگی و هنری با گرفتن مبالغ هنگفت قرعه کشی می کنند. البته ماجرای استیج رفتن هنرمندان موضوع تازه‌ای نیست و به عنوان یک منبع درآمد جانبی و البته غیررسمی جا افتاده است. هر گروه هم مبلغ خاص خود را دارد. برای مثال اگر فیلم سینمایی بازی کرده باشی و عکست بر سر در سینماها بخورد آنچه قیمت حضورت در یک همایش یا جشن را تعیین می کند نرخی نزدیک به فروش گیشه است! اگر تلویزیونی باشی و چهره ای آشنا برای مخاطب باز هم عرفی دارد. اگر هم تجربه های زیادی در حوزه سینما و هم تجربه های زیادی در حوزه تلویزیون داشته باشی که دیگر نرخ را هرچه کرم سازمان و نهاد است تعیین می کند به علاوه حداقل هایی که نباید پایمال شود. در واقع این داستان سقف ندارد اما کف آری!
به نظر می رسد این رویه در سال های قبل و پیش از رواج یافتن قرعه کشی های تلویزیونی به عنوان فرآیندی غیررسمی مطرح بود اما حالا با ویترینی شدن حضورشان در برنامه های تلویزیونی و مشارکت در قرعه کشی ها به یک قاعده و اصل در برنامه سازی در حال تبدیل شدن است. باشد که هنرمندان جایگاه و شانی در جامعه بیابند و رفاه و دغدغه های مالی شان به نحوی تامین شود که به راحتی بهانه تبلیغات تجاری قرار نگیرند.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار