معاون حقوقی وزیر آموزش و پرورش:

خروجی آموزش و پرورش جوانانی با توانایی رویارویی با مشکلات باشند

خبرگزاری پانا: معاون حقوقی وزارت آموزش و پرورش طی یادداشتی زوایای مختلف وزارت آموزش و پرورش را مورد بررسی قرار داد.

کد مطلب: ۲۵۲۰۶۸
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش پانا، مصطفی ناصری در این یادداشت عنوان کرد؛ یكی از آسیب های اصلی در مدیریت آموزش وپرورش ، عملكرد جزیره ای مدیران در حوزه بهره وری است. این آسیب كه به طورعمده از نبود اجماع واحد در تصمیم سازی های كلان ناشی می شود، شدّت وحدّت متفاوتی در ادوار مختلف مدیریتی داشته است.

اگر بپذیریم اساس بهره وری، اندیشه ،تدبیر وتعقل است وبه تبع آن سهم مدیریت در بهره وری سازمان ، بالاتر از همه سطوح قرار دارد ، بنابراین دور از ذهن نیست كه منابع انسانی هرسازمان را منشاء اندیشه وتفكرودرنتیجه ابزار و هدف توسعه بنامیم چراكه این سرمایه های انسانی هستند كه با تولید ارزش ،‌نرخ بهره وری یا همان راندمان وبازده كاری رابالا می برند.


بررسی سوابق تاریخی در حوزه منابع انسانی گواه این مسأله است كه علی رغم پیشرو بودن ایران در تولیددانش و بودن در مدار توسعه و پیشرفت ،‌ نرخ مشاركت آحاد جامعه در تولید ارزش پایین تر از تراز جهانی یعنی۴۴ درصد جمعیت قرار دارد(این رقم در ایران ۳۵ درصد است )روشن است ، آموزش و پرورش به عنوان اصلی ترین متولی تعلیم و تربیت كشور نیز از این قاعده مستثنا نیست.

به نظر می رسد تاكنون سهم معلمان در تصمیم سازی ها و تصمیم گیری ها آن گونه كه شایسته و بایسته ی این عزیزان است، نبوده و شاید به همین علت است كه به اعتقاد نگارنده هنوز نتوانسته ایم از تفكّر خلاقانه ی معلمان در جهت ارزش آفرینی بهره وافر ببریم.


تاكید رئیس جمهور عزیزمان ؛ حضرت حجت الاسلام والمسلمین دكتر روحانی بر ضرورت تحول در آموزش وپرورش واینكه « تحول در نظام آموزش و پرورش باعث شود تا خروجی نهاد مدرسه جوانانی باشند که قابلیت رویارویی با مشکلات و معضلات جامعه را داشته باشند» ویا این سخن ایشان كه : « جامعه اسلامی، جامعه تعاونی و یاری و دست هم گرفتن است، این نیست که هر کس به فکر خویش و خانواده خویش و فکر استان خویش و وطن خویش و دین خویش و آیین خویش است لذا در این زمینه ما باید تلاش کنیم و کوشش کنیم. الگوی ما معلمان هستند» وهمچنین این فراز از بیانات ایشان كه تاكید دارند بر اینكه « باید بدانیم که چه کار کنیم که در کلاس درس، سعه صدر، حوصله، مدارا، تحمل و دوری از افراطی‌گری را هم به دانش‌آموزان یاد دهیم و به آنها بگوییم چگونه باید تحمل کنند و جامعه پذیر باشند و به هم کمک کنیم»


همه وهمه نشان دهنده ی اهمیت منابع انسانی در آموزش وپرورش است.


حال سؤال این است كه دربرابر این مسأله چه راهكارهایی داریم ؟ به نظر می رسدیكی ازاساسی ترین وشاید پنهان ترین راهكارهااین باشد كه مدیران به آنچه عمل می كنند ،‌اعتقاد و ایمان داشته باشند . به نظرموضوع بسیار ساده است اما تحلیل آن چندان ساده نیست. به اعتقاد نگارنده اینكه ما در اجرا دچار ضعف هستیم ، نشان دهنده ی آن است كه به آنچه می گوییم یا اصلا عمل نمی كنیم ویا اگرسعی می كنیم كه عمل كنیم ،‌باورقلبی جدی وعمیق به آن نداریم .


اینكه دولت تدبیر و امید و شخص رئیس جمهوری محترم ، همواره بر جرأت ورزی در بیان اندیشه و فضای آزاد برای بیان آراء و عقاید تاكید دارند ازهمین جا ناشی می شودتا با طرح گره هایی كه درذهن مان نسبت به برنامه ها ومسائل داریم ،‌خودمان را به اعتقاد قلبی برسانیم و تنها در این صورت است كه می توان یك برنامه با پشتوانه عالی نظری و مشاركت جمعی فكری را به نحو احسن به سرانجام برسانیم .یعنی، همان بكارگیری تدبیر و عقلانیت.


راهكاردوم؛داشتن امید است . امید داشتن بحث مهمی است كه افراد را به مشاركت و تلاش در برنامه ها برای رسیدن به اهداف عالی آینده ترغیب می كند.امید به آینده ، انگیزه ی تلاش را بالا می برد .امید مدیران و معلمان نسبت به تاثیر گذاری شان در تصمیم سازی ها وتصمیم گیری ها ، ازسویی بهره وری در آموزش و پرورش را تقویت و بالنده می كند و ازسوی دیگر ،موجب شكوفایی اندیشه در میان معلمان یا همان سرمایه انسانی مان می شود.


راهكار سوم؛ فراموش نكردن سیستم پاداش است. در این مسیر ، دو نكته حایز اهمیت است اول آنكه سازمان را به سمت كار جمعی و گروه گرایی و مشاركت پذیری هدایت نمائیم و دوم آن كه ازجبران عملكردهاغفلت نكنیم . اگر معلم و یا كارمندی بیشتر و هوشمندانه تر عمل می كند سیستم باید آن راجبران كند. مسلم است ، اگر فرد ببیند تلاش و حاصل كار او به خودش بر نمی گردد ،‌بتدریج تلاش نمی كند واین یعنی افت بهره وری ؛ پس باید یك ارتباط متناسب با عملكرد و جبران خدمات در كنار فرهنگ سازی و تقویت انگیزه های فردی برقرار كنیم تا دیگران را هم به دور تلاش و هوشمندی بكشانیم.


البته طبیعی است كه در اجرای این راهكارها باید سه بخش برنامه ریزی ،اجرا و كنترل و ارزیابی به كار گرفته شود.به عبارت دیگر مدیران باید یاد بگیرند كه چگونه پتانسیل های منابع انسانی را به منصه ی ظهور برسانند و توانمندی معلمان را شكوفا كنند آنچنان كه بتوانند در زنجیره ارزش آفرینی بسیار تاثیر گذارتر باشند. واین انتظاری است كه تك تك مدیران باید برآورده سازند وایمان دارم كه در سایه دست یابی به خرد جمعی وبهره گیری از نظرات صائب همكارانمان در سراسر كشور قادر خواهیم بود بامددالهی از چنبره عملكرد جزیره ای رها شویم و با مدیریتی سیستماتیك وپیشگیرانه ونه واكنشی ، خلاء موجود صف وستاد را به حداقل ممكن برسانیم.


ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار