طنز/ بررسی موشکافانه تفکیک جنسیتی کنسرت‌ها

خبرگزاری پانا:چند روزی است این طرح تفکیک جنسیتی کنسرت‌ها ذهن ما را به خودش مشغول کرده است.

کد مطلب: ۲۴۷۴۴۳
لینک کوتاه کپی شد

روزنامه شهروند نوشت:

چند روزی است این طرح تفکیک جنسیتی کنسرت‌ها ذهن ما را به خودش مشغول کرده. خواندیم یکی از دوستان مسئول گفته: در صورت اجرایی شدن این طرح، کنسرت‌ها یک روز برای آقایان و روز دیگر برای بانوان برگزار خواهند شد. یعنی از این به بعد باید منتظر دیدن مردانی با قلیان و پیژامه در کنسرت‌ها باشیم که در پاره‌ای از مواقع دچار دودستگی می‌شوند. دسته اول که از اجرای خواننده ناراضی‌اند فریاد می‌زنند: «هوووووو» و دسته دوم که با نظر دسته دوم مخالفند خیلی ریلکس می‌گویند: «...»! که منظورشان همان شیر پرچرب حاوی روغن پالم است که برای بدن ضرر دارد. مسأله دیگری که مهم به نظر می‌رسد این است که متأسفانه طی سال‌های اخیر فضای کلی ترانه‌ها از «برکه و مرغابی و ماهی» به «عشق و عاشقی و ماری جون و ناهید» تغییر پیدا کرده و این مسأله روی کنسرت‌ها هم تأثیر خاص خودش را دارد. مثلا شما تصور کنید در کنسرت نشسته‌اید و خواننده می‌خواند: «عشقم! بیا جلوی چشمم» شما هم با چشمان مست از عشق به شخص بغل دستی‌تان نگاه می‌کنید و می‌بینید بعله! اصغرآقا هم دارد با همین حالت شما را نگاه می‌کند و بی‌صبرانه منتظر است که یکی بیاید جلوی چشمش! خب چه کار می‌شود کرد؟ واقعا در این وضع دیگر از دست مظفر الوندی هم کاری ساخته نیست و اساسا گرایش رفته به جو برنمی‌گردد. از آن طرف خانم‌ها هم اگر همه با هم بیفتند، کنسرت رسما معنی و مفهوم خود را از دست خواهد داد. بازار غیبت با محوریت یکی از خانم‌های فعال آن‌قدر داغ می‌شود که وسط کنسرت یکی از میان جمع به خواننده می‌گوید: «ساکت شو دیگه! اه! از وقتی اومدیم این‌جا هی ور ور ور! مگه نمی‌بینی داریم حرف می‌زنیم؟ اصلا تو رو کی راه داده این‌جا؟»
نکته دیگری هم که لازم است مسئولین به آن توجه کنند این است که اساسا حضور یک مرد به‌عنوان خواننده در میان عده‌ای زن به‌عنوان مخاطب، چندان جالب نیست. برای حل این مشکل هم پیشنهاد من این است که خواننده از پشت پرده نکات لازم و ترانه‌های مورد نظر را به یک خانم مورد اعتماد گوشزد کرده و خانم مورد اعتماد هم این ترانه‌ها را به حاضران در کنسرت منتقل کند. چیزی مثل رابطه بلاژویچ و چلنگر! خواننده در گوش خانم مورد اعتماد به‌طور نامفهوم پچ‌پچ می‌کند و خانم مورد اعتماد هم رو به حضار می‌گوید: «میگه دوستت دارم، دوستت دارم هنوز عشق منی. میدونم منو از یاد می‌بری... (دوباره رو به خواننده) بله... اورژانسکی پِله تیکاسا خارکیف؟ یس یس... میگه بهونه نفس کشیدنم تویی... دوستت دارم تو قلب من فقط تویی».
البته همین‌طور هم که نمی‌شود آزادانه همه‌چیز را مطرح کرد. به‌هرحال مردم از مسئولان انتظاراتی دارند. برای همین احتمالا ده پانزده تا ترانه انتخاب می‌شود که خواننده‌ها به دلخواه هرکدام از آنها را انتخاب و اجرا کنند. یکی از آنها می‌تواند ترانه فاخر «خاله جون» باشد که تاریخی به بلندای ظهور عمه و خاله در کشور دارد. در بخشی از این ترانه مطالبات عمومی ملت به وضوح دیده می‌شود. همان‌جایی که می‌گوید: «خاله جون چندماهه داری؟ خاله چرا نمی‌زایی؟» که به درستی به اصلی‌ترین دغدغه این روزهای مردم یعنی «زاییدن خاله» اشاره می‌کند. به‌هرحال هشدار ما به مسئولان این است که نگذارند این آزادی بیشتر از این شود. امروز می‌گذارید ترانه‌ها را خودشان انتخاب کنند، فردا توقع پیدا می‌کنند در کنسرت نوازنده هم حضور داشته باشد! دیگر از ما گفتن بود آقای مسئولان! خود دانید. مماشات نکنید با این اهالی موسیقی. یا حق!


ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار