به بهانه ۶ مرداد روز آموزش های فنی و حرفه ای؛
با توسعه آموزش های فنی و حرفه ای، اقتصاد را نجات دهیم
خبرگزاری پانا: در این سال ها بخش اندکی از جمعیتی که در دهه ۶۰ خورشیدی متولد شده اند وارد بازار کار شده و تعداد زیادی از آن ها وارد دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی کشور شده اند که تا چند سال آینده این گروه نیز به جمع بیکاران کشور خواهند پیوست.
به گزارش خبرنگار سرویس آموزش و پرورش پانا، چند روز پیش در نشریه ای می خواندم که موج زاد و ولد زیاد اوایل دهه ۶۰ خورشیدی در ایران هم اکنون در حال وارد شدن به لایه های سنی بالاتر است و این قضیه به این معناست که جمعیت جوان ۱۵ تا ۱۹ سال کشور که ده سال پیش به نقطه اوج رسیده بود و در حال حاضر دچار افول شده است زیرا این افراد هم اکنون در حال ورود به لایه سنی ۳۰ تا ۳۵ سال هستند .
بنابراین هم اکنون در شرایطی به سر می بریم که عمده لایه جمعیتی در فاصله سنی ۲۵ تا ۳۰ سال قرار داشته و تا چند سال آینده این جمعیت به سن ۳۰ تا ۳۵ سال خواهد رسید و همان گونه که دولت در سال های تولد این لایه جمعیتی یعنی سال های دهه ۶۰ به دلیل وقوع جنگ تحمیلی، تحریم ها و... با مشکل درمان، تغذیه ، آموزش و تامین نیازهای اولیه کودکان آن سالها رو برو بود. در این سال ها نیز دولت و اقتصادایران باید نیازهای مهمتری همچون مسکن و اشتغال آنان را رفع و رجوع نمایند .
نکته دیگری که در این گزارش جلب توجه می کرد این بود که اقتصاد ایران در فاصله سالهای ۸۴تا۹۲ یعنی به مدت ۸ سال تقریبا هیچ شغل جدیدی ایجاد نکرده است ، علاوه بر این ، آمارها نشان می دهد که پنج فعالیت صنعت، کشاورزی، صنوف، ساختمان و حمل و نقل بیشترین سهم اشتغال را در ایران به خود اختصاص داده اند، ضمن آنکه در ایران سالها اشتغال در بخش کشاورزی و بخش صنعت سیر نزولی داشته است.درحالیکه می دانیم نیروی کار بخش ساختمان با نیروی کار بخش صنعت از نظر تخصص بسیار تفاوت دارد .
با کنار هم قرار دادن این داده ها متوجه می شویم که در دهه اخیر علاوه بر ثابت ماندن آمار اشتغال، ساختار اشتغال نیز بسوی شغل هایی متمایل گردیده که به افراد بی سواد یا با تحصیلات بسیار پایین میدان داده است.
و اتفاق دیگری که دراین سالها در اقتصاد ایران روی داده این است که بخش اندکی از جمعیتی که در دهه ۶۰ خورشیدی متولد شده اند وارد بازار کار گردیده و تعداد زیادی از آنها وارد دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی کشور شده اند که تا چند سال آینده این گروه نیز به جمع بیکاران کشور خواهند پیوست، بیکارانی با تحصیلات عالیه .
بنابراین اگر تعداد دانشجویان ایران در این سالها را به نسبت جمعیت با دیگر کشورها مقایسه کنیم ملاحظه می کنیم که بعد از آمریکا، ما بالاترین تعداد دانشجو را در میان سایر کشورهای جهان داریم و این یعنی سرمایه گذاری در آموزش عالی بدون توجه به توانایی جذب فارغ التحصیلان دانشگاهی در لایه های مختلف اقتصادی و هم اکنون که به قول اقتصاددانها جمعیت کشور در شرایط پنجره جمعیتی (جمعیتی که می توانند کار کنند) قرار گرفته تنها راه نجات اقتصاد کشور توسعه آموزش های فنی و حرفه ای و ترویج فرهنگ کار آفرینی و زمینه سازی برای مشاغل نوین با استفاده از فضای مجازی و اینترنت است و از یاد نبریم که توسعه فعالیت هایی با محوریت این جمعیت می تواند در طول سالها آثار شگرفی برای اقتصاد هر کشور داشته باشد که در شرایط پنجره جمعیتی قراردارد.
/محمد عمرانی/
ارسال دیدگاه