یادداشت /

خوشه چین های ورزش

خبرگزاری پانا: اندکی شلخته درو کنید شاید چیزی گیر خوشه چین ها بیاید.

کد مطلب: ۲۴۰۷۸۷
لینک کوتاه کپی شد

فرهاد فخرآبادی


به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری پانا، زنده یاد سیمین دانشور جمله ای زییا در سووشون دارد که به خوبی بیانگر حال و روز ورزش ایران نه تنها در این روزها بلکه طی سالهای سال است. این بانوی بزرگ می نویسد: " اندکی شلخته درو کنید شاید چیزی گیر خوشه چین ها بیاید "


گوش هایمان پر از شعارهایی شده است که وزن شان سنگین اما عمل شان اندک است، آنقدر شعار شنیده ایم که پیش از باز شدن دهان می توانیم بفهمیم قرار است چه وعده ای از دهان مقام مسئول مقابلمان خارج شود. سالهاست که یکی از شعارهایی که در ورزش ایران شنیده می شود معطوف یه این است که فوتبال در راس توجهات و هزینه ها قرار دارد و برای رعایت عدالت باید به سایر رشته ها توجه بیشتری کرد؛ شعاری که مدیران ارشد سرلوحه برنامه های خود قرار می دهند اما وقت عمل که می رسد باز هم فوتبال تیتر اول مدیریت کلان ورزش می شود.


تیم ملی والیبال ایران با یک برنامه اصولی و حرفه ای که حاصل چندین سال زحمت است برای اولین بار در طول تاریخ این رشته توانست در جمع چهار تیم برتر جهان قرار گیرد و بارها مهم تر اینکه لبخندی عمیق و رضایت بخش را بر لبان مردم ایران بنشاند در شرایطی به تهران رسید که در مراسم استقبال این تیم خبری از هیچ مقام بلند پایه ورزشی نبود و تنها نصرالله سجادی، معاونت ورزش حرفه‌ای و قهرمانی وزارت ورزش و جوانان و کیومرث هاشمی، رییس کمیته ملی المپیک به استقبال ملی پوشان رفته بودند. در همان ساعات بسکتبالیست هایی ایرانی که اقتدار خود در اسیا را به رخ حریفان کشیدند به تهران آمدند اما در مراسم استقبال از آنها هم خبری از هیچ مسئولی از وزارت ورزش نبود.


حال این مراسم را با استقبال از فوتبالیست هایی مقایسه کنیم که در بین ۳۲ تیم ۲۸ ام شدند و تنها یک امتیاز از برزیل همراه آوردند اما استقبالی با حضور وزیر ورزش و جوانان از آنها صورت گرفت که گویی قهرمان جام جهانی شدند. برای ورودشان سنگ تمام گذاشتند و تلاش شد تا مربی یکی از ضعیف ترین تیم های تاریخ فوتبال ایران حفظ شود.


وقتی استقبال و نوع پاداش هایی که به این سه رشته تعلق می گیرد را مرور می کنیم به نکته ای بارز می رسیم؛ توجه بیشتر به سایر رشته ها همچنان در سایه فوتبال است و تنها شعاری است که می تواند زیبا باشد. آنها هر چقدر هم نتیجه بگیرند و مدال بیاورند باز هم باید در اولویت های بعدی مسئولینی باشند که شعارشان توجه به رشته های منهای فوتبال است. داستان ورزش ایران همان ماجرای درو کردن گندم است، اصل گندم ها به فوتبال سرازیر می شود و حالا اگر چیزی از توجهات و منابع مالی باقی ماند به سایر ورزش ها می رسد.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار