سلسله جلسات معرفتی آیت الله مومنی-۱۷

˝جهان را بلندی و پستی تویی/ ندانم چه ای، هر چه هستی تویی˝

خبرگزاری پانا: حکیم ابوالقاسم فردوسی در بیت ˝جهان را بلندی و پستی تویی/ ندانم چه ای، هر چه هستی تویی˝ توحید را بی زیبایی توصیف می کند.

کد مطلب: ۲۴۰۰۸۲
لینک کوتاه کپی شد
به گزارش خبرنگار پانا از ارومیه، آیت الله "علی مومنی" از اساتید حوزه در سلسله جلسات معرفتی و توحیدی که در بیستم و بیست و یکم شب ماه مبارک رمضان۹۳ و با حضور پور شور مردم در محل مسجد آقا علی اشرف ارومیه برگزار شد؛ با اشاره به اینکه سردمدار توحید حضرت علی (ع) است؛ اظهار داشت: توحید غذای اول و آخر عقل است و اگر توحید درست شود همه چیز درست می شود.
وی با اذعان به اینکه مهمترین اعمال فردی شب های قدر بر محور سوره توحید می گردد؛ افزود: در شب های احیا، سوره توحید عقل و روح انسان را احیا می کند.
این کارشناسی دینی تصریح کرد: یکی از اعمال مشترک شبهای قدر نماز دو رکعتی می باشد که در هر رکعت آن هفت سوره توحید قرائت می شود و بعد از پایان نماز ۷۰ مرتبه بگوید «اَسْتَغْفِرُ اللّهَ وَاَتُوبُ اِلَیْهِ». و بر اساس روایتی از معصوم (ع) این نماز دارای ۵ اثر مهم می باشد؛ شامل: ۱) بخشش گناهان نماز گزار ۲) بخشش گناهان والدین ۳)خداوند ملائکی را می فرستند که تا سال آینده برایش حسنه می نویسند ۴) خداوند ملائکی را مامور مکند که برای نماز گزار ملک بهشتی می سازند. ۵) قبل از مرگ، محل سکونتش در بهشت را به او نشان می دهند تا اینکه دنیا از چشم او می افتد.
وی اضافه کرد: حضرت علی و امام حسین (ع) هر دو در راه توحید شهید شدند.
این استاد حوزه با اذعان به اینکه کتاب توحید شیخ صدوق یکی از بهترین منابع در خصوص توحید است؛ افزود: حضرت امام باقر (ع) مى‌فرمایند صمد از پنج حرف تشكیل شده كه هر یك از آنها بر معناى خاصى دلالت دارد .
آیت الله مومنی ادامه داد: «الف» در كلمه «الصّمد» به «انیّت» خداوند اشاره دارد. انیّت، مصدر جعلى است و از كلمه «إِنَّ» كه بر تأكید و تحقق دلالت مى‌كند، اشتقاق یافته. این واژه كه در برخى از روایات و همچنین در كتاب هاى فلسفى درباره خداوند استعمال شده، بر وجود محض و نامتناهى ذات خداوند دلالت دارد. همان وجود محض، مطلق و خالص از هر جهت عدمى كه توحید ذاتى و صفاتى و مقام بساطت واجب تعالى و عینیت ذات و صفات الهى بیانگر آن مى‌باشد.
وی خاطر نشان کرد: «لام» [در الصمد] نشانگر الوهیت خداوند و بیانگر آن است كه او «الله» است (یعنى همان معبودى كه شایسته پرستش و عبادت است و جز او كسى شایستگى پرستش ندارد) و (به هنگام تلفظ چون صاد از حروف شمسى است و همراه با كلمه قبل از خود خوانده مى‌شود، الف و لام پیش از آن خوانده نمى‌شود) الف و لام مخفى مى‌مانند و نه بر زبان جارى مى‌گردند و نه شنیده مى‌شوند؛ اما در نوشتار ظاهر مى‌گردند. این دلالت بر آن دارد كه وجود و الوهیت خدا به جهت تجرد و لطافت، پنهان مانده و به وسیله حواس درك نمى‌شود و نه هیچ ستایشگر و وصف كننده‌اى مى‌تواند او را توصیف كند و نه هیچ شنونده‌اى مى‌تواند توصیف حقیقى او را بشنود.
این کارشناسی دینی ادامه داد: «الف و لام» در كتابت و نوشتن ظاهر مى‌شود و این دلیل آن است كه خداوند سبحان ربوبیت خویش را با آفرینش خلق و تركیب ارواح لطیف با بدن هاى متراكم از اجزا ظاهر ساخته است (یعنى حقیقت ربوبیت الهى شناخته نمى‌شود؛ اما مخلوقات آثار و نشانه هاى ربوبیت الهى هستند و ما مى‌توانیم از طریق آنها به وجود خداوند پى ببریم). پس آن گاه كه بنده خدا به خودش نظر مى‌افكند، روحش را مشاهده نمى‌كند؛ چنان كه «لام» در «الصمد» آشكار نمى‌گردد و با حواس درك نمى‌شود (یعنى همچنان كه روح انسان مخفى است و به وسیله حواس انسان درك نمى‌شود اما آثار آن قابل مشاهده است، الوهیت خدا نیز قابل درك نمى‌باشد و ما از طریق آیات به مرتبه الوهیت خداوند هدایت مى‌شویم.) پس آن گاه كه به نوشتار نگاه مى‌شود. لام كه از گوش و زبان پنهان و مخفى بود و تلفظ و شنیده نمى‌شد، آشكار مى‌گردد. پس اگر بنده بخواهد در چیستى بارى تعالى بیندیشد، متحیر و حیران مى‌ماند و اندیشه‌اش به تصورى درباره حقیقت بارى تعالى دست نمى‌یابد (چون هرگز معلول بر علت خویش احاطه نمى‌یابد)؛ چرا كه خداوند خود خالق صورت هاست (آن گاه چگونه اندیشه و تصورات مخلوق بر آن خالق بى همتا احاطه پیدا مى كند). (بنده نمى‌تواند ذات خداوند را بشناسد و بر آن احاطه یابد) اما وقتى به خلق خدا نظر مى‌افكند، براى او ثابت مى‌شود كه خداوند آنها را خلق كرده و وجودشان را از روح و بدن تركیب كرده است».
آیت الله مومنی ادامه داد: «صاد» در كلمه «الصّمد» نشانگر آن است كه خداوند صادق است و كلامش حق و درست است و بندگانش را نیز به پیروى صادقانه از صدق و درستى دعوت كرده و خود نیز از روى حقیقت و صدق، مأمن صدق و حقیقت را وعده داده است».
وی افزود: «میم» در كلمه «الصّمد» بیانگر مُلك خداست و اینكه خداوند پادشاهى بر حق و ازلى و ابدى است و هیچ‌گاه سلطنت او زوال نمى‌پذیرد؛ اما «دال» بیانگر دوام مُلك اوست و اینكه خداوند جاودانه و پیراسته از حدوث و كون و فساد است، بلكه خداوند خود موجودات حادث را آفریده و با آفرینش او هر موجودى تحقق مى‌یابد. البته انسان نیز تنها مخلوقی است که جاودانه خواهد بود.
آیت الله مومنی ادامه داد: سپس امام باقر علیه السَّلام فرمود: هر گاه برای آن علمی که خدای متعال به من عنایت فرموده است و شخص شایسته ای که آن علم را بتواند حمل کند، پیدا می کردم، هر آینه توحید و اسلام وایمان دین و همه ی مسائل و احکامِ شریعت های گذشته را از لفظ « أَلصَّمَد» نشر می نمودم . و من چگونه می توانم یک چنین شخصی را پیدا کنم. در صورتی که جدّم أَمیرالمؤمنین برای علم خود حاملی پیدا نکرد. او آه می کشید و بر منبر می فرمود: « از من بپرسید قبل از این که من از میان شما بروم» به تحقیق در میان سینهَ ی من علم بسیاری است . آه، آه، کسی را نمی یابم که بتواند آن علوم را تحمّل نماید. آگاه باشید که حجّت بالغهَ ی خدا بر شما من هستم، پس با کسانی که خدا بر آن ها عضب نموده است، « مخالفان و غاصبانِ خلافت» دست دوستی ندهید. آنان از آخرت چنان مأیوسند که کافران از مردگانی که در قبرها خوابیده اند.
این استاد حوزه در شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان ۹۳ نیز با اذعان به اینکه سوره توحید سوره اساس نامیده می شود چراکه توحید هم مبدا است و هم مقصد، گفت: طبق قاعده ی "النهایات هی الرجوع الی البدایات"، و تمسك به آیه ی شریفه ی: «انا لله و انا الیه راجعون» علت خلق را ابتهاج ذاتی خداوند نسبت به تجلیات خود می دانند كه در نتیجه علت غایی و فاعلی یكی است كه همان خداوند متعال باشد.
وی با تاکید به نقش موثر هنر در کسب معرفت الهی تصریح کرد: حکیم ابوالقاسم فردوسی در بیت "جهان را بلندی و پستی تویی/ ندانم چه ای، هر چه هستی تویی" توحید را بی زیبایی توصیف می کند.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار