پیشگیری از آسیب های اجتماعی با برنامه ریزی مناسب جهت فرزندان دارای والدین زندانی

خبرگزاری پانا:روزانه ما شاهد محكوم و زندانی شدن شمار بسیاری از افراد بزرگسال جامعه هستیم.

کد مطلب: ۲۳۳۳۵۳
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرگزاری پانا ، روزانه ما شاهد محكوم و زندانی شدن شمار بسیاری از افراد بزرگسال جامعه هستیم. كه از این تعداد ۶۳ درصد آنان متأهل، كمتر از یك درصد مطلقه و كمتر از نیم درصد همسر فوت كرده هستند با برآوردی ساده متوجه خواهیم شد جمعیت قابل توجهی از این آمار دارای خانواده و احتمالاً فرزندانی هستند كه در خارج از محیط زندان چشم به راه والد خود می باشند. هر چه تعداد والدین زندانی افزایش می یابد، فرزندان بیشتری نیز در رنج خواهند بود. هر چند رنج این فرزندان اغلب از دیدگان پنهان می ماند ولی یافتن این فرزندان كار سختی نیست و می توان در همه موقعیت ها رد پای آنان را یافت؛ در مدرسه، در دانشگاه، در شهر، در روستا، و در خانواده. نكته مهم برای هر جامعه، هر مسئول یا كارشناس در خصوص این فرزندان چگونگی بقا و نحوه زندگی كردن آنان است.

ارائه هر برنامه ای كه برای این فرزندان ارتقای سلامت را در پی داشته باشد و ارتباط بین والدین زندانی و فرزندانشان را حمایت كند برای همگان مفید خواهد بود. مطالعات نشان می دهند كه فرزندان افراد زندانی سه تا شش برابر سایر فرزندان احتمال انجام رفتارهای خشونت آمیز و بزهكاری جدی را دارند. بعضی از آسیبهایی كه فرزندان والدین زندانی به علت نبود حمایت كافی از طرف والدین خود خواهند دید شامل لطمه به تصویر از خود، انگ فرزند زندانی داشتن، كاهش ارزش خود، افكار همراه با عدم اعتماد نسبت به والدین، اضطراب و نگرانی راجع به آینده و احساس عدم اطمینان، ترس، خشم، غمگینی، تنهایی، كناره گیری، شرمندگی، گناه، رنجش از دوستان و خانواده، افسردگی، اختلالات خواب و خورد، بیش برانگیختگی، اختلال توجه، و پسرفت رشدی، پرخاشگری جسمی، رفتارهای تخریب گرانه و رفتار غیر متناسب با موقعیت، عملكرد تحصیلی تقلیل یافته، مشكلات رفتاری در كلاس، و جذب گروه های خلاف شدن می باشد.
علاوه بر كاهش تجربه انگ در فرزندان، دو تعیین كننده اصلی ثبات عاطفی فرزندان در طی دوره زندان والدین عبارتند از
كیفیت زندگی و مراقبت ارائه شده توسط قیم و فرصتهایی برای نگهداری ارتباط و والد زندانی.
بعضی از فرزندان زندانیان در معرض خطر بزرگی هستند. میزان تأثیری كه فرزندان والدین زندانی از زندانی بودن والدین خود می برد بستگی دارد به عوامل متعددی نظیر : سن فرزند در زمان جدایی والد از او؛ طول مدت جدایی؛ وضعیت سلامت خانواده؛ میزان تغییر در شرایط زندگی؛ شدت ارتباط والد و فرزند؛ سابقه جدایی قبلی؛ طبیعت جرم والد؛ طول محكومیت؛ در دسترس بودن حمایت خانوادگی و اجتماعی؛ و میزان انگی كه اجتماع به زندانی می زند. همچنین رویكردهایی كه برای كاهش میزان آسیب فرزندان دارای والدین زندانی وجود دارد شامل: خلق سیاستها و تمرینات دوستدار خانواده؛ تقویت ارتباط فرزند با والد؛ كاهش انگ با سرزنش نكردن فرزند؛ توانمند كردن فرزندان با آموزش مهارتهای زندگی؛ و حمایت خانواده ها و قیم آنان است.
لذا لازمست در راستای توانمند سازی روانی - اجتماعی فرزندان دارای والد زندانی اقدام نماییم و امید آن داریم در شماره های آتی این رسانه، این مبحث را به گونه ای مناسب عموم مردم ادامه دهیم.
مقاله شماره ۲
پیشگیری از آسیب های اجتماعی با برنامه ریزی مناسب جهت فرزندان دارای والد زندانی
سخنی با نوجوانان ۱۳ ۱۶ ساله
اگر آرزویمان هدایت هواپیما روی آسمان است ، باید بدانیم كه برای رسیدن به این آرزو باید خلبان ماهری باشیم تا هواپیما را سالم به مقصد برسانیم . در واقع برای رسیدن به هر هدفی باید مهارت هایی را آموخت تا موفق شد. برای رسیدن به یك زندگی موفق باید زحمت زیادی كشید چون زندگی كردن یك هنر است و به مهارت های زیادی احتیاج دارد. طبق مطالعات محققان و روانشناسان، مهارتهایی كه یك انسان برای داشتن یك زندگی موفق به آنها نیاز دارد عبارتند از: ، مهارت "نه" گفتن، مهارت حل مساله ، مهارت دوست یابی ، مهارت كنترل خشم و مهارت تفكر تحلیل گرانه و انتقادی، محققان بعد از بررسی های مكرر اعلام نمودند افرادی كه این مهارت های اساسی را ندارند احتمال آسیب دیدن و گرفتار شدنشان بیشتر است مثلاً حتماً عده ای را دیده اید كه هر كاری را از آنها بخواهند، نه نمی گویند، اگر آنها یاد بگیرند كه وقتی مطمئن هستند كه چیزی برایشان سود ی ندارد و به آن مشكوك اند "نه" بگویند، احتمال اینكه در معرض خطر اعتیاد قرار گیرند كمتر است . یا مثلاً افرادی را دیده اید كه وقتی با مشكل مواجه می شوند از آن فرار كرده و به دنبال راه حل نمی گردند و یا همه چیز را همانگونه كه هست قبول می كنند و به دنبال دلایل قابل قبول برای پذیرفتن آن نمی گردند و ... . این آدم ها اگر مهارت های زندگی را بیاموزند می توانند"نه" بگویند، دنبال راه حل بگردند و برای پذیرفتن هر چیز، آن را سبك و سنگین نماید. آموختن مهارت های زندگی و بكار بردن آنها در مواقع مورد نیاز می تواند ما را در جهت رسیدن به اهداف عالی زندگی كمك نماید.
زندگی كردن یك هنر است كه به مهارتهای زیادی احتیاج دارد.
برنامه ی آموزش مهارت های زندگی یك برنامه ی پیشگیرانه و ارتقایی می باشد. این برنامه به منظور ارتقای سطح بهداشت روان و پیشگیری از آسیب های روانی اجتماعی تهیه گردیده است . شاید بهتر باشد قبل از آشنا شدن با برنامه ی آموزش مهارت های زندگی تعریفی از بهداشت روان، برنامه های پیشگیرانه و ارتقایی داشته باشیم.
بهداشت روان، به زبان ساده یعنی توانایی شاد ، سازنده، سالم و بدون دردسر و گرفتاری زیستن، بنا به تعریف سازمان جهانی بهداشت (WHO) بهداشت روان فقط به معنی نبود بیماری روانی نیست؛ بلكه بیشتر با نوعی سلامت ذهنی ارتباط دارد . افرادی از نظر روانی سالم هستند كه احساس كنند به خوبی با زندگی، مسائل و تغییرات آن كنار می آیند، می توانند زندگی خود را تحت كنترل داشته باشند، مسؤولیت پذیر باشند، از توانایی های ذهنی خود به خوبی استفاده كنند، با دیگران ارتباط خوب و مناسبی برقرار كنند و به فعالیت های سازنده و مفید بپردازند.
برای رسیدن به سطح مطلوبی از بهداشت روان و حفظ آن، برنامه های مختلفی ارایه شده است كه به طور كلی این برنامه ها حول دو محور اصلی ارتقاء و پیشگیری در حركت است. اما منظور از برنامه های ارتقایی چیست؟ و برنامه های پیشگیرانه چه برنامه هایی هستند؟
طبق تعریف، به هرگونه عملی كه بهداشت روانی و بهزیستی را در خلال جامعه و افراد افزایش دهد، برنامه های ارتقایی گفته
می شود. به عنوان مثال برنامه هایی مانند استفاده ی مناسب از اوقات فراغت، ورزش، تفریحات سالم و … در زمره و برنامه های
ارتقایی گنجانده شده كه باعث می شود فرد احساس شادی، رضایت و توانمندی بیشتری كند.
برنامه های پیشگیرانه به هرگونه مداخله ای اشاره دارد كه قبل از شروع ابتدایی مشكل اجتماعی یا شروع هرگونه بیماری، انجام می شود تا از رشد مشكل و آسیب های اجتماعی یا رشد هرگونه بیماری جلوگیری كند.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار