ساخت پودر هیدروکسی آپاتیت با اندازه ذرات کوچک‌تر و هزینه‌ی کمتر جهت ساخت و پوشش‌دهی کاشتنی‌های پزشکی

خبرگزاری پانا:پژوهشگران ایرانی با استفاده از یک روش جدید موفق به ساخت پودر هیدروکسی آپاتیت با اندازه ذرات کوچک‌تر و هزینه‌ی کمتر شدند.

کد مطلب: ۲۳۳۳۳۳
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرگزاری پانا:دکتر مسعود مظفری، عضو هیئت علمی پژوهشگاه انرژی و مواد گفت: در این محصول که از ماده‌ای به عنوان هسته‌های رشد استفاده شده که کنترل ساختار بلورینگی این پودر هیدروکسی آپاتیت را در حین ساخت عملی می‌کند، در ساخت و پوشش‌دهی کاشتنی‌های پزشکی و دندان‌پزشکی از جمله پودر استخوان، روکش پیچ و پلاک‌های ارتوپدی استفاده می‌شود.

وی افزود: افزایش سرعت تولید ذرات هیدروکسی آپاتیت، کاهش اندازه‌ی ذرات نهایی و بهبود خواص فیزیکی و مکانیکی آن‌ها به عنوان یک ماده زیست سازگار در کنار کاهش هزینه‌ی تولید از مزایای نتایج این طرح است.

دکتر مظفری ادامه داد: کلسیم فسفات‌ها موادی هستند که نزدیک‌ترین شباهت را با بخش معدنی بافت استخوان و دندان دارند و جزء مواد زیست سازگار محسوب می‌شوند و یکی از انواع کلسیم فسفات‌ها که کاربرد زیادی در ساخت و پوشش‌دهی کاشتنی‌ها دارد، هیدروکسی آپاتیت است.

وی خاطر نشان کرد: در حال حاضر تحقیقات وسیعی بر روی سنتز پودر معدنی هیدروکسی آپاتیت با اندازه‌ی ذرات نانو، نسبت مواد اولیه‌ی مناسب و درجه بلورینگی بالا صورت می‌گیرد و دلیل این امر، خواص به مراتب بهتر نانوذرات در مقایسه با میکرو ذرات مشابه است. هدف از این کار تحقیقاتی ارائه‌ی روش ساخت نانوذرات هیدروکسی آپاتیت با استفاده از نانولیپوزوم‌ها به عنوان روشی جدید و کاربردی در عرصه‌ی ساخت و تولید این نانوذرات است.

این پژوهشگر افزود: با توجه به نتایج بدست آمده، می‌توان با استفاده از این روش اندازه ذرات و توزیع آن‌ها را کنترل نمود و علاوه بر این از تجمع آن‌ها جلوگیری کرد. نانوذرات سنتز شده قطری در حدود ۵۰ تا ۶۰ نانومتر دارند و از توزیع اندازه باریکی برخوردار هستند.

عضو هیئت علمی پژوهشگاه مواد و انرژی، در ادامه توضیحات خود گفت: یکی از مشکلات و معایب روش‌های سنتز نانوذرات هیدروکسی آپاتیت، عدم حضور همگن و یکنواخت بلورهای هیدروکسی آپاتیت است. این در حالی است که نانولیپوزوم‌ها در نقش مکان‌های هسته بلور‌ینگی و رشد بلور‌های هیدروکسی آپاتیت عمل می‌کنند و به علت تطابق بارالکتریکی و ساختار فضایی، فرآیندی به نام‌ شناسایی مولکولی در فصل مشترک غیرآلی/آلی اتفاق می‌افتد.

وی افزود: در اثر این اتفاق لیپوزوم‌ها با یون‌های معینی پیوند می‌خورند. بنابراین این یون‌ها می‌توانند با جوانه‌ی موجود در یک سرعت ثابت ترکیب شوند و شکل و اندازه نهایی ذرات هیدروکسی آپاتیت به خوبی کنترل شود.

این پژوهشگر ادامه داد: بسیاری از خواص هیدروکسی آپاتیت از جمله خواص مکانیکی مانند استحکام شکست و چقرمگی شکست، ویژگی‌های سطحی، زیست‌سازگاری و حلالیت آن، از شکل و ابعاد بلورهای این ماده تأثیر می‌پذیرد بنابراین کنترل ساختار بلورینگی هیدروکسی آپاتیت به منزله‌ی گسترش کاربردهای این ماده خواهد بود.

دکتر مظفری با بیان اینکه در واقع در این طرح، ما به دو دستاورد مناسب با استفاده از فناوری نانو دست پیدا کردیم ، افزود: سنتز نانوذرات هیدروکسی آپاتیت با استفاده از نانولیپوزوم‌های تولیدی که به عنوان هسته‌های رشد بلور‌های هیدروکسی آپاتیت عمل می‌کنند، اولین هدفی بود که موفق به انجام آن شدیم.

وی افزود: در ادامه نیز، تولید نانوذرات هیدروکسی آپاتیت به صورت همگن و یکنواخت با درجه‌ی خلوص بالا صورت گرفت که دارای ساختار کروی مشابه به بافت زنده هستند. در این ساختار واکنش اتصال و نیز پایداری بر سطح استخوان طبیعی و یا مصنوعی به نحو بارزی بهبود می‌یابد.

گفتنی است،نتایج این تحقیقات که با تلاش دکتر مسعود مظفری عضو هیئت علمی پژوهشگاه مواد و انرژی، دکتر فتح اله مضطر زاده عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر ، مهندس آرش رمدانی کارشناس ارشد مهندسی پزشکی از دانشگاه تهران و مهندس ابوالفضل یزدان پناه- کارشناس ارشد مهندسی پزشکی از دانشگاه تهران صورت گرفته است، در مجله‌ی Ceramics International جلد ۴۰، شماره ۷، بخش A، آگوست سال ۲۰۱۴، صفحات ۹۳۷۷ تا ۹۳۸۱ منتشر شده است.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار