یادداشت/
شانس صعود یوزهای ایرانی از رویا تا واقعیت
خبرگزاری پانا: حالا که با نیجریه مساوی گرفتیم، برای بردن تیم بوسنی چه برنامه ای را کی روش در سر دارد؟
سید مجتبی سیدی- مساوی مقابل تیم ملی نیجریه شاید تا قبل از دیدن سیمای واقعی این تیم برای ما یک هدف بزرگ بود که می توانست ما را امیدوار کند به رقم زدن یک کار تاریخی و آن هم صعود به مرحله ی دوم جام جهانی. این رویا با این تفسیر به سراغمان می آمد که اگر مقابل آرژانتین شکست بخوریم، توان شکست بوسنی را داریم و می توانیم با کسب ۴ امتیاز به دور بعد برویم.
البته باور داشتن و خوشبین بودن خوب است تا جایی که توقعی ایجاد نکند و فوتبالیست های حاضر در تیم ملی را تحت فشار نگذارد. وقتی استرس و فشاری بر اثر همین توقعات زیادی ایجاد شود، طبیعی است که بازیکنان حتی نمی توانند نیمی از توانایی که می توانند در شرایط عادی بروز دهند را به نمایش بگذارند.
بالاخره جام جهانی برای ما ایرانی ها با تمام خوشبینی ها و بدبینی ها و آرزوها و رویاهایی که داشتیم، دیشب ساعت ۱۱:۳۰ آغاز شد و چهره ی واقعی تیم ها رو شد. کی روش با سیستمی دفاعی سعی کرد با سپردن توپ به حریف، بازی را کنترل کند و راه های نفوذ را ببندد. دوندگی و جنگندگی بازیکنان ایران در زمین بازی مقابل عقاب ها بی نظیر بود و ستودنی. ما شناختی که از نیجریه قبل از این بازی داشتیم، خیلی فراتر بود ولی این تیم را وقتی دیدیم که هیچ بازیکن طراحی مثل ما نداشت، شاید بیشتر امیدوار شدیم که بتوانیم با کنار گذاشتن کمی از کار تدافعی، به فکر گل زدن و زدن ضد حمله های بابرنامه به گل برسیم و شانس پیروزی خود را آزمایش کنیم.
کی روش با در نظر گرفتن سیستمی تدافعی نیجریه را کنترل کرد و روی ضربات ایستگاهی در جستجوی زدن گل بود اما آیا واقعا وقتی نمی توانیم به تیمی مثل نیجریه_با توجه به عملکردی که دیشب مقابل ایران از آنها دیدیم- گل بزنیم، آن وقت انتظار شکست دادن بوسنی را داریم؟ تیمی که آرژانتین را با آن همه ستاره اذیت کرد و فوتبال خوبی به نمایش گذاشت. تیمی که سرعت و تکنیک آنها به مراتب بالاتر از نیجریه ای بود که مقابل ما بازی کرد؟
درست است که ما اولین تیم آسیایی بودیم که از جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل در دور اول امتیاز گرفته ایم و به آن هدفی که قبل از شروع جام بیستم داشتیم، رسیدیم اما دیدن چهره ی تیم بوسنی ما را نگران کرد. ما برای گرفتن سرعت تیمی این حریف به برنامه ریزی و نمایشی بسیار بهتر و دقیق تر از نمایشی که مقابل نیجریه نیاز داریم. یادمان نرود با این که نیجریه هافبک طراحی نداشت، چندین فرصت گلزنی مناسب را داشت که فقط ۳ شانس صددرصد گل را مهرداد پولادی از روی خط و جلوی دروازه دور کرد.
کی روش باید برای تحقق بخشیدن به رویای صعود، استراتژی غیر از بازی دیشب که زیر توپ زدن در دستور کار بود، مقابل بوسنی در پیش بگیرد تا بتوانیم پیروز شویم وگرنه صرف دفاع کردن و گل نخوردن و برنامه ای برای گلزنی نداشتن نمی تواند ما را خوشبخت کند. امیدواریم در ادامه ی جام جهانی شاهد عملکرد بهتر بازیکنان و تیم ایران باشیم.
همچنان رویای صعود در سر داریم و خوشبین و امیدوار هستیم به آینده.
به امید افتخار آفرینی یوزهای ایرانی مقابل آلبی سلسته و اژدها.
ارسال دیدگاه