در نشست خبری نمایش ˝ناقوسها برای چی ن به صدا درمی آیند˝ مطرح شد:

کوچ به تلویزیون از سر ناچاری است/ برشت تکنیک های تئاتر غربی را به خوبی می داند

خبرگزاری پانا: نشست نقد و بررسی نمایش ˝ناقوس ها برای چی‌ن به صدا در می آیند˝ عصر امروز دوشنبه ۱۹ خردادماه در تالار حافظ برگزار شد.

کد مطلب: ۲۲۵۳۶۲
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ نویسنده، کارگردان و دو تن از بازیگران اصلی نمایش "ناقوس ها برای چی‌ن به صدا در می آیند"، عصر دوشنبه ۱۹ خرداد ماه در نشست خبری این اثر نمایشی شرکت کردند.
از ایده اجرا تا رسیدن به "برف در چله تابستان"
رحمت امینی نویسنده این اثر در ابتدا درباره روند نگارش متن توضیح داد:من ۱۲ سال خبرنگاری را در سابقه کاری ام دارم و هنوز هم خود را یک مطبوعاتی می‌دانم اما در این جلسه می خواهم از هم از نگاه یک کارگردان که نمایش "بزرگداشت باشکوه" را سال گذشته روی صحنه برد، صحبت کنم و هم از نگاه نویسنده ای که حالا نمایش ناقوس ها را نوشته است. کلید این اثر زمانی خورد که فرصت اجرای کار به ما در تالار حافظ داده شد. همه می دانیم که سالن گرفتن در شرایط امروز تئاتر تا چه اندازه کار دشواری است. در شرایطی که عده زیادی در صف گرفتن سالن برای اجرای نمایش هایشان مانده اند.
وی افزود: بنابراین زمان اجرای نمایش دست خودمان نبود. به دنبال متن مناسبی بودیم که هم به درد شرایط فعلی تئاتر کشور بخورد و هم مناسب سالنی باشد که قرار است در آن اجرا شود. پیش از این با آقای وارسته تجربه نمایش های فولکلور را داشتیم. ضمن این که می خواستیم در شکل اجرا به کارهای برشت هم نزدیک شویم. اعتقاد داشته و داریم که این شیوه برای قشر فرهیخته تئاتر جذاب است. زیرا برشت هم تکنیک های تئاتر غربی را به خوبی می شناسد و هم نمایش های شرقی آبشخور آثارش بوده اند. نمایش همسر چینی را هم چند سال پیش با بازی آرزو خسروی و محسن تنابنده روی صحنه برده بودیم که تجربه موفقی بود. اما نمی خواستیم مشابه آن کار تکرار شود. به دنبال چند قصه دیگر بودیم که به "برف در چله تابستان" رسیدیم. در شکل کارگاهی آن را همراه با آقای ابراهیمی و سیاوش بهادری دراماتوژی کردیم و متن نوشته شد. حالا نوبت به گروه بازیگران رسید که در تئاتر به منزله رفتن به قله قاف و آوردن سیمرغ است! از همان ابتدا تصمیم داشتیم تا بازیگران خوبی که هم توان اجرایی بالا و هم قابلیت جذب مخاطب را داشته باشند، به کار اضافه شوند و خوشبختانه گروه خوبی شکل گرفت.
این نویسنده و کارگردان ادامه داد:اگرچه به دلیل حضور همزمان سیامک صفری در "دن کامیلو" و فرزین محدث در "رد پای صورتی" تمرینات مفید کمی داشتیم که این هم باز به بازیگر بر نمی گردد. متاسفانه در شرایط کنونی تئاتر ممکن است یک بازیگر در طول چند سال هیچ پیشنهادی نداشته باشد اما به یکباره چند کار به او پیشنهاد شود که عقل سلیم هم ایجاب می کند همه آن ها را بپذیرد. زیرا ممکن است به دلایل مختلف اعم از رد شدن در بازبینی و امثال این حتی هیچ کدام به اجرای عمومی نرسد. به دلیل همین همزمانی هم ناچار شدیم ساعت اجرای نمایش را ۶ بعد از ظهر بگذاریم. زیرا سیامک ابتدا به کار دن کامیلو تعهد داشت.
امینی درباره تقلیل نگاه ایده آلش به تئاتر در شرایط موجود بیان داشت:سال ها قبل بر این عقیده بودم که یک اثر نمایشی اگر کمتر از ۶ ماه تمرین شود اصلا تئاتر نیست. اما این کار تنها با ۲۰ جلسه تمرین مفید حالا روی صحنه است. اجرای اول ما در شرایطی بود که حتی پیش از ان یک جنرال هم نرفته بودیم.
کوچ به تلویزیون از سر ناچاری است
حسن وارسته کارگردان این نمایش نیز درباره روند شکل گیری کار صحبت کرد. وی گفته خود را این طور آغاز کرد:خانه اول و آخر من تئاتر است. اگرچه گاهی به خاطر معیشت ناچارم به تلویزیون کوچ کنم. آخرین تجربه کارگردانی من در این عرصه به ۴ سال قبل و نمایش چوپان دروغگو برمی گردد. ضمن این که انگیزه برای کار در تئاتر در دولت دهم نداشتم.
نویسنده سریال "پایتخت" ادامه داد: وقتی با آقای امینی تصمیم به اجرای نمایش جدیدی گرفتیم، نمی خواستیم تجربه همسر چینی را دوباره تکرار کنیم. از این رو فضای متفاوتی نسبت به آن نمایش در ناقوس ها ایجاد کردیم. برای مثال همسر چینی محوریتش بر جفای به زن بود اما حالا بی انصافی بود اگر بخواهیم همان مضمون را پیش بگیریم. به قصه برف در چله تابستان رسیدیم که ۸۰۰ سال قبل نوشته شده بود. از آنجا که خودم تمایل دارم هر کاری را بر اساس تحقیق پیش ببرم شاید نزدیک به ۱۵ اثر برگفته از آن متن را دیدم. فیلم ها را در اختیار بازیگران کار به ویژه خانم نعمتی قرار دادم. در این نمایش بر اساس استوری‌بورد پیش می رفتیم. زیرا دکور سنگین بود و باید بر اساس خیال تمرینات را ادامه می دادیم. ضمن این که بخشی از روند تمرینات توسط خود بازیگران در خانه‌هایشان انجام می شد تا دوشادوش هم بتوانیم نمایش را به اجرا برسانیم. من اندیشه تئاتری ام را با چخوف و برشت شروع کرده ام و با تکنیک نزدیک به آن ها هم کار می کنم.
تئاتر؛ تجربه لذت بخش هم نفس شدن با تماشاگران
آنا نعمتی بازیگر ناقوس ها... نیز افزود:من در چند سال اخیر چند تجربه تئاتر داشته ام. دو کار "۱۳" به کارگردانی روزبه سجادی حسینی و "چنگیزخان" به کارگردانی چیستا یثربی که هر دو در جشنواره اجرا شد اما به اجرای عمومی نرسید و سال گذشته هم در نمایش "مرغ باران" بازی کردم که در سالن استاد انتظامی اجرا شد. نفس به نفس شدن با تماشاگران برایم تجربه دوست داشتنی و لذت بخشی بود. امسال دغدغه ام را بر انتخاب نقش هایی گذاشتم که در مسیر دلخواهم است و نقشم در ناقوس ها هم در این مسیر قرار می‌گیرد. سال گذشته به دلیل بازی در سینما نتوانستم در دو نمایش ایوب آقاخانی بازی کنم اما وقتی بازی در این اثر به من پیشنهاد شد و اولین جلسه با آقای وارسته صحبت کردم، دیدگاه ایشان در تصویرسازی فضای کلی نمایش به من کمک زیادی کرد. از ایشان خواستم تا نقش هر ۴ زن را خودم بازی کنم. در حالی که خودشان تصمیم داشتند ۲ بازیگر زن ایفای ۴ نقش را بر عهده بگیرد. با خواندن متن این تصور در من ایجاد شد که همه شخصیت های زن در این نمایشنامه در یک نفر بازنمایی می‌شود.
وی همچنین اذعان کرد: پیام نمایش هم برای من بسیار جالب بود. سبک اجرایی این اثر بسیار ساده است. فکر می کنم برای آقای محدث و صفری که سال ها تجربه حضور در تئاتر را دارند ساده تر است اما برای من بازی در ناقوس ها نگرانی و استرس زیادی داشت. به خاطر همین گاهی گروه را برای داشتن تمرینات بیشتر و رفع هر گونه خطای احتمالی اذیت می‌کردم اما حالا از هر شب روی صحنه بودن در کنار دوستان خوبم لذت می برم و بدون تردید اولین تجربه جذاب تئاتری من است.
نقش من پلشت است نه منفی
فرزین محدث دیگر بازیگر حاضر در این نشست گفت: کار کردن در فضای هنر و بازیگری منوط به شرایط مختلفی است. یک بازیگر نخست باید متن را دوست داشته باشد و بعد از آن با عوامل و همبازی هایش ارتباط خوبی برقرار کند تا محصولی قابل و درخور تامل خلق شود. متن ناقوس ها ویژگی عجیبی ندارد. این نمایش بر اساس وجوه نمایش شرقی پیش می رود و فاصله گذاری ها در کار تکلیف بازیگر را روشن کرده است. وقتی بازی در این نمایش به من پیشنهاد شد به ویژگی های پلشت نه منفی کاراکتر خودم در آن پی بردم و برایم جالب بود.
وی ادامه داد: به نظرم مهم ترین رهاورد یک نمایش ایجاد لذت برای مخاطب است و در مرحله بعد به اندیشه واداشتن او اهمیت می یابد.
بهنام صبوحی آهنگساز این اثر نمایشی به علت اجرای زنده موسیقی در این کار اشاره کرد و گفت:من از سال ۶۸ با حسن وارسته همکاری های متعددی داشته ام. کمی دیر به این نمایش پیوستم. دیدم که نمایش از طرحی خوب برخوردار است، گروهی حرفه ای در کار حضور دارند و طبیعتا هم کار حرفه ای از من می خواهند. پیدا کردن نوازندگان در فصلی که اجراهای کنسرت داغ و پرشمار است کار سختی بود، اما خوشبختانه گروه کامل شد و هیراد نیکنام، آزاده حداد، علیرضا چینی فرد، صابر جعفری و حامد امامیان نواختن ۲ گیتار، ویولون سل، پرکاشن و سازهای بادی را بر عهده گرفتند و با ۳ جلسه تمرین به موسیقی نمایش رسیدیم.
وی افزود:بخشی از موسیقی هم پلی بک است. زیرا نیازمند سازهای چینی بود که به آن دسترسی نداشتیم و ناچار به این نوع استفاده از موسیقی شدیم.
در ادامه این نشست خبری دو ساعته عوامل و بازیگران نمایش "ناقوس ها برای چین به صدا در می آیند" به سوالات خبرنگار و منتقدان حاضر پاسخ دادند.
گفتنی است این اثر نمایشی که اجرای آن از ۲۸ اردیبهشت ماه آغاز شده است هر روز ساعت ۱۸ در تالار حافظ میزبان علاقه مندان تئاتر است.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار