بررسی پانا از رویکرد رسانه ملی در برابر دولت دهم و یازدهم؛

تناقض های رفتاری صداو سیما در مقابل دولت یازدهم نشانه چیست

خبرگزاری پانا: صداوسیما جمهوری اسلامی ایران در دوران دولت نهم و دهم سیاست های رسانه ای یکدستی را در راستای حمایت از قوه مجریه در پیش گرفت. این در حالی است که به نظر می رسد این سیاست ها و هدف گذاری ها در زمان دولت یازدهم دچار تناقض هایی نسبی است و انسجام مشخصی ندارد.

کد مطلب: ۲۱۹۴۵۳
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ امام خمینی (ره) فرموده اند: صداو سیما دانشگاه عمومی است. این گفته ایشان نشان از اهمیت جایگاه سازمان صداوسیما در جهت دهی و ارائه خط فکری به مردم دارد. تعیین بازه زمانی ۱۰ ساله برای منصوب کردن رئیس این سازمان هم مهر تاییدی بر میزان تاثیرگذاری برنامه های رادیویی و تلویزیونی بر اذهان و افکار عمومی مردم جامعه است.

صداوسیما همچنین از زمان پیروزی انقلاب اسلامی به بعد نقش پررنگی در برجسته کردن اقدامات و دستورالعمل های سازمان ها و نهاد های دولتی داشته است و می توان آن را تریبون نظام جمهوری اسلامی ایران دانست. در واقع رادیو و تلویزیون به عنوان دو رسانه دوربرد با گستره مخاطبان وسیع می توانند سیاست ها و هدف گذاری های هر دولتی را بازنمایی کنند و با تاکید بر مساله و موضع گیری مشخصی بقیه رویدادها و جریانات مهم داخلی و بین المللی را به حاشیه برده یا برعکس آن را در افکار عمومی برجسته و به عنوان شاخص ترین اتفاق سیاسی، اجتماعی، اقتصادی یا فرهنگی جلوه دهد.

صداوسیما علیرغم برخی از رویکردهای از پیش تعیین شده خود گاهی در موضعی مستقل و با اتخاذ رویکردی خاص در برابر مدیران و مسئولان ارشد دولتی به دفاع از سیاست های آنان پرداخته یا برعکس در برابر آن ها جبهه گیری کند.

از این رو روابط و نزدیک بودن و هم جهت بودن تصمیم گیری های سازمان صداوسیما با مواضع حکومتی می تواند به عنوان تضمین حمایت این سازمان از مقامات ارشد لقب بگیرد. در این شرایط برنامه ریزی های کوتاه مدت و بلند مدت آن ها با اقبال رسانه ای مواجه می شود. برنامه های متعددی در راستای اجرایی شدن طرح های دولتی روی آنتن می رود. توصیه های عمومی برای ترویج یک فکر یا اندیشه با عامه مخاطبان صورت می گیرد. همچنین در جهت دهی خبری و اولویت بندی اطلاعات موضوع مورد نظر در صدر مهم ترین خبرها قرار می گیرد. همین طور گفت و گو با اشخاص و چهره‌ها، سیاستی خاص مورد توجه قرار می گیرد. بنابراین در بازه ی زمانی مشخص تمامی برنامه های ترکیبی و حتی در مواردی مجموعه های نمایشی دارای جهت گیری متناسب با رویکردهایی خاص می شوند. همچنین نقش و جایگاه رسانه های جمعی به ویژه رادیو و تلویزیون در مناسبت های سیاسی حساس تر و مهم تر است. برای مثال انتخابات ریاست جمهوری، انتخابات مجلس، روزهای ملی و تقویمی همگی از جمله این رویدادهای اصلی در رسانه ملی است.

برخی معتقدند، اتخاذ نگرشی مصداقی سیاست های رسانه ای در کشورمان می تواند تصویری مستند و واقع گرایانه از نحوه بازنمایی اقدامات دولتی را به ذهن متبادر کند. برای مثال می توان به مناظره های ریاست جمهوری در سال ۸۸ اشاره کرد که طی آن زمان بیشتری برای یکی از کاندیداها در نظر گرفته شده بود و پخش حرف های ناگفته وی در آخرین شب باقیمانده تا انتخابات در تغییر آرای مردمی بی تردید نقش به سزایی داشت. این کارکرد رسانه در سال های ریاست جمهوری این کاندیدا ادامه یافت و محمود احمدی نژاد با حمایت های رسانه ای توانست بخش عمده ای از تدابیر و تصمیم گیری های قوه مجریه را با جهت دهی و برجسته سازی شان در افکار عمومی بهتر پیش ببرد. به نظر می رسد برخورد صداو سیما با رئیس قوه مجریه در دولت نهم و دهم یکدست تر و منسجم تر بود. اما اختلافات و تجربه های تلخ مناظره های دو نفره ۸۸ و افشاگری های کاندیداها روی آنتن باعث شد تا مناظره های گروهی در انتخابات سال ۹۲ مورد توجه قرار بگیرد. همچنین در ادامه جریانات رسانه ای با احتیاط بیشتری رقم خورد و به نظر می رسد رسانه ملی بیش از پیش حرکت روی لبه تیغ و تدبیر یکی به میخ زدن و یکی به نعل زدن را در پیش گرفته است!



ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار