به مناسبت روز موزه؛
˝موزه کودکی˝ موزه ای برای کودکان ۲ تا ۹۹ سال/مستاجری که فقط تا پایان خردادماه فرصت دارد
خبرگزاری پانا: در نزدیکی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و کنار سازمان راهبردی ریاست جمهوری موزه ای نزدیک به شش ماه است از فعالیتش می گذرد و فقط تا پایان خردادماه اسباب بازی ها مستاجر اینجا هستند
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ چندی پیش یکی از دوستان خبری به من داد مبنی بر تاسیس موزه ای به نام کودک که با نام کودکی نامگذاری شده است؛ با خودم گفتم موزه آن هم با نام کودکی مگر می شود؛ کودک را با موزه هم ردیف قرار داد؛ آخر نام یکی به شکلی است که تازه دوران زندگی خودش را آغاز کرده و دیگری انگار از تمدن ،تاریخ و ..... می آید.
همین زمینه باعث شد که به دیدار موزه و کارکنانش بشتابم ؛ خیابان بهارستان خیابان فرهنگسرا آری در نزدیکی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی موزه ای است که من به قولی خبرنگار فرهنگی تا ان زمان بگوشم نرسیده بود انگار آدم بی اطلاع در حوزه مربوطم بودم که نمی دانستم در کنار وزارت ارشاد و مدیریت راهبردی ریاست جمهوری چنینی موزه ای است.
اما یک علامت سوال در ذهنم باقی می ماند کودکی و آموزش و پرورش ، اصلا جایگاه این وزارتخانه عریض و طویل که در حال حاضر مشغله های فراوانی برای آینده کودکان،نوجوانان و فردای دانش آموزان دارند چیست ؛آیا آموزش و پرورش در این امر مانند دیگر فعالیت ها وارد شده است ،آیا توانسته در این مهم نیز سیاستگذاری کندو به کمک دانش آموزان بیاید .
با همین پیش زمینه از فضای سرسبز موزه گذر کردم ؛ با خانمی با نام صادقی که در حال قصه خوانی برای دانش آموزان بود همکلام شدم و او من را به مسئول موزه خانم طاهری آشنا کرد و در ادامه انگار وی منتظر بود که کسی از او سوالی بپرسد تا این مدیر تمام درددلهایش را بازگو کند.
در حین گفت و گو چشمانم را در محیط اطراف می چرخاندم و زندگی را مرور می کردم ؛ انگار بازگشته بودم به دوران کودکی و این نخستین سوالی بود که من از خانم طاهری پرسیدم؛ این مدیر نیز در پاسخ این سوال که آیا این موزه تنها به کودکان ارتباط دارد گفت: این موزه برای کودکان دو تا ۹۹ ساله در نظر گرفته شده است، یعنی برای همه سنین که بازی کردن را سرلوحه زندگی خود قرار داده اند.
او ادامه داد: کودکی که سن ندارد ؛ کودکی با انسان همیشه همراه است و موضوع موزه ما که اسباب بازی است در طول تاریخ با تمام اقشار سنی بوده است و به همین دلیل است که ما برای آن سنی در نظر نگرفته ایم ؛البته مخاطب اصلی ما کودکان و نوجوانان خواهند بود اما تا کنون خانواده هایی که با کودکانشان به موزه آمده اند ؛حس کودکی را بار دیگر با خودشان همراه کرده اند که اتفاق بسیار خوبی برای ما بوده است.
از وی درباره این موضوع که موزه تا چه زمانی به حیاتش ادامه می دهد پرسیدم که او در پاسخ اظهار کرد: موزه کودکی یک موزه ای است که با همکاری دانشگاه تهران شکل گرفته البته ما تحقیقات بسیاری را در زمینه اسباب بازی و همچنین دوران کودکی داشته ایم که به امروز و دیروز ختم نمی شود و شاید بتوان گفت نخستین افرادی بودیم که دغدغه کودکی را این چنین داشتیم .
طاهری در ادامه به اهداف این گروه از تاسیس موزه کودکی اشاره کرد و گفت: بچه ها و گذشته و آینده آنها نباید فراموش شود و ما به دلیل اینکه سالها در زمینه کودکان فعالیت داشتیم ؛این نگاه را در ساختار تاسیس موزه داشتیم و به دنبال آن هستیم که هدفمان را با کمک دیگر دستگاهها و نهادها بهتر از این دنبال کنیم ؛اما نمی دانم چرا با وجود آنکه از آنها کمک خواستیم اما به غیر از دانشگاه تهران هیچ نهاد حقوقی و شخصی ما را همراهی نکرد.
وی تاکید کرد: آموزش و پرورش بیشترین کمک را می توانست به ما کند اما با تمام نامه نگاری هایی که با آنها داشتیم اما انگار برای آنها این موضوع مهم نبود ؛کودکی بچه ها ،آینده آنها با بازی و اسباب بازی ها شکل می گیرد کودکان می توانند با انجام دادن بازی های هدف دار آینده شان را بسازند باید برای آنها ساختار مشخص کرد و با این هدف گذاری به آینده بچه ها توجه کرد.
این مدیر موزه تصریح کرد: ما از آموزش و پرورش خواستیم بیایند موزه را ببینند ؛ آنها گفتند می آییم یک روز در کنار درب موزه بودند یک روز ماشینشان نزدیک به موزه پنچر شد و روز دیگر به جای آن مقام مسئول مقامی دیگر جانشین شده بود که متاسفانه امروز موزه روزهای پایانی خودش را سپری می کند اما هیچ مدیری از آموزش و پرورش به دیدن موزه کودکی نیامدند.
طاهری دغدغه های بسیاری داشت که مهمترین آن اتمام زمان اجاره محل موزه بود،فقط تا پایان خردادماه اسباب بازی ها مستاجر اینجا هستند! هرچند این مسائل نمی توانست شور و هیجان او و همکارانش را بزداید و بارها اعلام کرد که به تلاشش برای فردای بچه ها ادامه می دهد چون دغدغه امروز او و همکارانش این مساله نیست که هدف امروز و دیروز و فردایشان خواهد بود.
با همین دغدغه ها من نیز مسیر موزه را به سمت منزل ترک کردم و تا امروز به این فکر می کردم که چرا نباید از موزه کودکی حمایت کرد مگر آینده کودکان مهم نیست.
ارسال دیدگاه