نقد و دلواپسگرایان

خبرگزاری پانا: یادداشت نصرالله تاجیک، دیپلمات سابق ایرانی درباره دلواپسی و دلواپسگرایان.

کد مطلب: ۲۱۵۹۰۴
لینک کوتاه کپی شد

اعتماد نوشت: اگر بحث دلواپسی و بیان صادقانه آن نسبت به عملكرد دولت در سیاست خارجی باشد، اصلاح طلبان برای خیلی از اتفاقاتی كه افتاده و بعضا نیز در شرف تكوین هستند و در راس آنها برای انقلاب، نظام، كشور، مردم و جوانانی كه در قدم اول فقط شغل می خواهند تا هم كرامت انسانی مردم ایران حفظ شود و جامعه یی انسانی و رو به توسعه داشته باشیم و هم مملكت روی خط تولید بیفتد دلنگران هستند. اما صداقت و مسوولیت پذیری ایجاب می كند جریان های سیاسی با شناسنامه خود كه بتوان گفته ها، مواضع، اقدامات و تحركات سیاسی شان را با گذشته آنها مقایسه كرد به صحنه سیاسی بیایند. همین دو ویژگی برشمرده شده باز ایجاب می كند كه محافظه كاران كه هنوز گیجی انتخابات قبلی از سرشان نپریده كفن پوشی سیاسی پیشه كرده اند، اگر رشادت سیاسی دارند بپذیرند كه در راه اندازی دلواپسگرایی اجتماعی كه انتظار داشتند روح تازه یی به بدنه اجتماعی شان دمیده شود و نشد حداقل از بزرگان خود عذرخواهی كنند مردم پیشكش شان! جای شك و شبهه نیست كه نقد چه مشفقانه و چه با غرض ورزی با آنچه در همایش دلواپسگرایی رخ داد و جریان های پشت پرده آن درصدد توجیه آن هستند فرق دارد، زیرا عقلانیت مورد نیاز در مدیریت جریانات سیاسی داخلی مربوط به تحولات خارجی ایجاب می كند وحدت و اراده ملی، خطر پذیری و قدرت بالای تصمیم گیری در كمك به ظهور و بروز ایران به عنوان یك قدرت منطقه یی از سوی فعالان و جناح های سیاسی كشور در اولویت قرار گرفته و سیاست خارجی به طور اعم و روند مذاكرات هسته یی به طور اخص در حوزه اجماع ملی، امنیت و منافع حیاتی كشور تعریف شود.
البته این حوزه خارج از محدوده نقد و بررسی دلسوزانه قرار نخواهد گرفت ولی هم دلواپسگرایی با برخورد انتقادی با دولت كه حق و وظیفه همه جناح های سیاسی كشور است فرق می كند و هم نباید به گونه یی عمل كرد كه برخورد انتقادی با سیاست خارجی دولت به شبهه مقاصد جناحی آلوده شود تا بتواند اجماع ملی را برای حمایت از تصمیمات اساسی نظام، دولت و كشور در این حوزه را به كار گیرد. اما مسوولیت پذیری حامیان دولت محافظه كار قبلی در مقابل مردم ایران كه مقدرات كشور را در هشت سال گذشته به نیابت از جناح محافظه كار كشور در دست داشته و اقدامات و هزینه های سنگین و فلج كننده یی عملكرد آن دولت و جناح بر گرده مملكت گذاشت، ایجاب می كند ضمن احترام به رای و انتخاب مردم برای تغییر شرایطی كه بر كشور حاكم یا تحمیل شده است اصول نقد منصفانه را صادقانه رعایت كنند. آنها باید به یاد بیاورند كه رویكرد، نتایج و دستاورد ژنو ۳ در زمینه مذاكرات هسته یی با مجموعه ۱+۵ نه خواسته یی ایده آل و انتخاب واقعی ایران بلكه حاصل عملكرد دولت گذشته است. افزایش و تولید ثروت برای كسب قدرت نیازمند رسیدن به پایه و فهم مشتركی برای تفاهم در صحنه بین المللی جهت شناسایی قدرت منطقه یی و مسوولانه ایران است. هم اكنون تمام پتانسیل سیاست خارجی ایران به جای طراحی حضور در صحنه های مختلف، مصروف مذاكرات هسته یی شده است بدون آنكه بتوانیم از اهرم ها و نقاط قوت سیاست خارجی برای پیشبرد اهداف مان در این مذاكرات استفاده كرده باشیم و این یكی از دستاوردهای همان پروژه ایران هراسی امریكایی هاست كه اتفاقا یا با برنامه جناح محافظه كار به عنوان مخالف دولت به آن می دمد. زیرا فراهم شدن زمینه ذهنی و عینی مصالحه و تعامل متوازن ایران و غرب در درازمدت و با شرایطی كه در بالاذكر شد از جهات گوناگون زمینه های رشد و توسعه كشور را فراهم می كند. این امر مستلزم تحقق مولفه های داخلی اعم از مدیریتی، سیاسی و شاخص های تاثیرگذار اجتماعی از قبیل فعالیت های سازمان های مدنی ناظر یا شركت كننده در تحولات كشور است كه باید این جهت گیری نگاه جدید به جایگاه بین المللی ایران را به سمت اجرای سیاست هایی برای ایجاد وفاق و همدلی سوق دهیم. این اقدام از طرفی خود عامل مهمی برای كسب امتیاز بیشتر در مذاكرات بعدی از غرب است و هم آرامش و ثبات داخلی و احساس اطمینان و اعتماد به شرایط متحول سیاسی اجتماعی كه از مهم ترین عناصر تصمیم گیری برای ریسك سرمایه گذاری اعم از داخلی یا جذب سرمایه خارجی است كه فقط در پرتو این وفاق و همدلی سیاسی- اجتماعی قابل حصول است. این امر نیازمند اتخاذ سیاست جدیدی توسط دولت و حكومت یعنی كمك دو قوه دیگر به قوه مجریه است كه قبلااز آن در مقاله هایی با عناوین راهبرد نگاه به درون یا شاه كلید یاد كرده ام.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار