به گزارش خبرگزاری پانا:
بشارت باد میلاد آفتاب علم و معرفت و شکافنده علوم معارف.
خبرگزاری پانا: امام باقر (ع) پنجمین اختر فروزان آسمان امامت، هفتمین گوهر عرش عصمت، شكافنده و تبیین كننده علوم اسلامی می باشد. امامی كه سراسر زندگیش نور بود، و همه لحظات عمر با بركتش در راه ارشاد و هدایت انسانها به پایان رسید.
به گزارش خبرگزاری پانا:بشارت باد میلاد امام پنجم ابو جعفر، محمد باقر علیه السلام آفتاب علم و معرفت و شکافنده علوم معارف.
او در کودکی در کربلا و ماجرای عاشورا حسینی حضور داشت، در سفر کوفه و شام، همراه پدر، همه ماجراها را می دید و بر اساس فرهنگ عاشورا تربیت شد. او تجسمی از ارزشهای والای انسانی و کمالات اخلاقی بود.
امامی که از زمینه سازیهای پدرش امام سجاد (ع) در راستای معرفی مکتب تشیع، و مبارزه با طاغوتها، بهره برداری بسیار کرد و با تربیت شاگردان برجسته و تبیین فقه ناب اسلام و اهل بیت (ع)، بزرگترین قدم را برای شناسایی تشیع و مکتب اهل بیت (ع) برداشت. فقه شیعی، امروز به نام حضرتش افتخار می کند و می بالد چرا که خیل انبوه شاگردان امام محمد باقر(ع)، تاریخ را در بهت و شگفتی فرو برده اند.
امام باقر علیه السلام می فرماید:
«أُوصیکَ بِخَمْس: إِنْ ظُلِمْتَ فَلا تَظْلِمْ وَ إِنْ خانُوکَ فَلا تَخُنْ، وَ إِنْ کُذِّبْتَ فَلا تَغْضَبْ، وَ إِنْ مُدِحْتَ فَلا تَفْرَحْ وَ إِنْ ذُمِمْتَ فَلا تَجْزَعْ» (بحار الانوار، ج ۷۵، ص ۱۶۲)
تو را به پنج چیز سفارش مى کنم:
اگر مورد ستم واقع شدى، ستم مکن
اگر به تو خیانت کردند، خیانت مکن
اگر تکذیبت کردند، خشمگین مشو
اگر مدحت کردند، شاد مشو
و اگر نکوهشت کردند بیتابى مکن
نماز امام محمد باقر (ع) :
دو رکعت است در هر رکعت حمد یک مرتبه و :
سُبْحانَ اللّهِ وَ اَلْحَمْدُلِلّهِ وَ لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَ اَللّهُ اَکْبَرُ (صد مرتبه)
منزه است خدا و ستایش خاص خدا است و معبودى جز خدا نیست و خدا بزرگتر است
[دعاء آن حضرت ] :
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ
خدایا از تو مى خواهم
یا حَلیمُ ذُو اَناهٍ غَفُورٌ وَدُودٌ اَنْ تَتَجاوَزَ عَنْ سَیِّئاتى وَ ما عِنْدى
اى بردبارى که (با بندگان ) مدارا کنى و آمرزنده و مهربانى (مى خواهم ) که از گناهانم و بدیهایى که در نزد من است
بِحُسْنِ ما عِنْدَکَ وَ اَنْ تُعْطِیَنى مِنْ عَطاَّئِکَ ما یَسَعُنى وَ تُلْهِمَنى
بدان خوبیها که نزد تو است درگذرى و از عطاى خود به اندازه که فرایم گیرد (یا آنچه در خور طاقت من است ) به من عطا
فیما اَعْطَیْتَنِى الْعَمَلَ فیهِ بِطاعَتِکَ وَ طاعَهِ رَسُولِکَ وَ اَنْ تُعْطِیَنى
کنى و الهام کنى مرا که در آنچه به من عطا کرى در راه اطاعت تو و اطاعت رسولت بکار برم و بدان اندازه مرا مشمول
مِنْ عَفْوِکَ ما اَسْتَوْجِبُ بِهِ کَرامَتَکَ اَللّهُمَّ اَعْطِنى ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَ
گذشت خود قرار دهى که بوسیله آن مستوجب کرامت و بزرگواریت گردم خدایا به من بده آنچه را تو شایسته آنى و
لا تَفْعَلْ بى ما اَنَا اَهْلُهُ فَاِنَّما اَنَا بِکَ وَ لَمْ اُصِبْ خَیْراً قَطُّ اِلاّ مِنْکَ یا
مکن با من آنچه من سزاوار آنم زیرا که تنها من به تو توسل جسته و هرگز خیرى به من نرسیده جز از ناحیه تو ا
اَبْصَرَ الاَبْصَرینَ وَ یا اَسْمَعَ السّامِعِینَ وَ یا اَحْکَمَ الْحاکِمینَ وَ یا
بیناترین بینایان و اى شنواترین شنوایان و اى عادلترین داوران و اى
جارَ الْمُسْتَجیرینَ وَ یا مُجیبَ دَعْوَهِ الْمُضْطَرّینَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
پناه پناهجویان و اى پاسخ دهنده دعاى درماندگان درود فرست بر محمد و آلش
منبع: مفاتیح الجناح
ارسال دیدگاه