وصیت نامه ای که تحسین امام خمینی را برانگیخت

خبرگزاری پانا:مادر شهید محسن برهانی گفت: حضرت امام خمینی(ره) وصیت نامه محسن را مطالعه و تحسین نموده بودند.

کد مطلب: ۲۰۸۹۳۰
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرگزاری پانا، به مناسبت گرامیداشت مقام مادر و در ایام سالروز ولادت بانوی دو جهان حضرت فاطمه سلام الله علیها؛ جمعی از خبرنگاران کرمان با مادر شهید محسن برهانی که خواهر شهیدان محمد حسن؛ محمد عباس و محمد جعفر سیف الدینی هم می باشد؛ دیدار کردند.
در این دیدار بتول سیف الدینی بازنشسته بهزیستی که اولین مشاور امور بانوان کشور در کرمان بوده؛ با سخنانی زیبا و دلنشین چنین گفت: جد پدری ما جهانگیرخان سیف الدینی و جد مادری کلا آیت الله بودند که شجره ی آن ها به امام سجاد(ع) می رسد.
وی افزود:برادرم محمد حسن فرهنگی بودند که در عملیات شکست حصر آبادان به شهادت رسیدند و محمد عباس طلبه بودند که در سال ۶۳ در عملیات خیبر شهید شدند و محمد حسین نیز در عملیات والفجر ۸ شیمیایی شدند و دو سال بعد در اثر شدت جراحات به فیض شهادت نائل آمدند.
وی ادامه داد:محمد حسین دو سال آخر زندگی دنیایی را به سختی سپری کرد و هنگامی که می خواست سرفه بزند باید ما محکم قفسه سینه اش را فشار می دادیم تا او سرفه کند؛ قرار بود برای مداوا به آلمان اعزام شود.

وی بیان داشت:شب قبل از اعزام؛ خانمش او را حمام برد؛ موهایش را شانه زد خیلی زیبا و نورانی شده بود،گفت من حالم خوب است شما به خانه های خودتان بروید. ظاهرا هم حالش خوب بود. ما به منزل رفتیم و آخر شب بی بی(مادرم) زنگ زد و گفت محمد حسین حالش خوب نیست.
وی گفت:دوباره به منزل پدری رفتیم ولی محمد حسین آن شب و قبل از اعزام به آلمان؛ به بهشت پر کشید.
این مادر بزرگوار خاطر نشان کرد:محسن را بدون وضو شیر ندادم و هر وقت روی پایم بود؛ برایش قرآن می خواندم.
از کلاس چهارم ابتدایی نماز را به جماعت در مسجد اقامه می کرد؛ روزه می گرفت؛ کارهای شخصی اش را خودش انجام می داد و در همه کارهای منزل به من کمک می کرد.
وقتی سه و نیم ساله بود خریدهای منزل را برایم انجام می داد و هنگامی که از مدرسه بر می گشت در حیاط منزل جوراب ها را درآورده؛ می شست و روی بند می انداخت پاها را شستشو نموده و وارد خانه می شد.
وقتی حمام می رفت؛ لباس هایش را خودش می شست. با این که در منزل خدمتکار داشتیم؛ بقیه بچه هایم هم همینطور بودند. من اصلا نفهمیدم این ها کی بچه گی کردند.
اگر من در خانه کار می کردم محسن مرا کنار می زد و می گفت: من اینجا باشم و ننه پیرزالو کار کند؟!
محسن خیلی با دائی هایش رفیق بود و از آن ها الگو می گرفت. بار اول که اعزام شد فقط ۱۵ سال داشت؛ تاریخ تولدش را در شناسنامه از ۴۸ به ۴۶ تغییر داد و چون قد بلند و رشیدی داشت؛ راحت توانست اعزام شود.
او بسیار خوش ذوق در شاعری؛ نویسندگی و سخنرانی بود به طوری که در ابتدای کار او را به واحد تبلیغات فرستاده بودند. به قدری در دل همرزمان نفوذ کرده بود که یکبار برای دیدنش به اهواز رفتم و جلو دژبانی خودم را معرفی و تقاضای دیدار با محسن را نمودم.
وقتی پیغام به داخل رسیده بود؛ دیدم یک جوان با موتورسیکلت و دمپایی پلاستیکی لنگه به لنگه آمد و پرسید شما مادر محسن هستید؟
گفتم:آری
خودش را به پای من انداخت و گفت: همیشه دلم می خواست مادرمحسن را ببینم.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار