همایون شجریان: دوست داشتم مانند پدرم گروه موسیقی داشته باشم

خبرگزاری پانا: همایون شجریان گفت: همیشه دوست داشتم گروهی مثل گروه «آوا» كه پدرم آن را تاسیس كرده بودند داشته باشم؛ من هم نام این گروه را «سیاوش» گذاشتم و فعالیتم را با این گروه آغاز می‌كنم.

کد مطلب: ۳۵۵۴
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش سرویس فرهنگی پانا، در نشست خبری تشریح جزئیات کنسرت گروه «سیاوش» به خوانندگی همایونم شجریان که صبح امروز -۲۷ شهریور- برگزار شد محمدحسین توتونچیان ـ مدیر شركت ققنوس ـ طی سخنانی اظهار کرد: كنسرت گروه «سیاوش» مهر ماه در برج میلاد تهران هر شب با دو اجرا به روی صحنه خواهد رفت؛ اما پیش از آنكه آگهی‌های تبلیغاتی و كنفرانس مطبوعاتی برگزار شود، تمام بلیت‌ها تمام شد و از آنجا كه نمی‌خواستیم بازار سیاه به وجود بیاید، دو سانس دیگر اجرا را تمدید كردیم.
توتونچیان افزود: اجرای تمدیدی ۸ مهرماه در دو سانس به روی صحنه خواهد رفت، اما تاكنون ۸۰ درصد این بلیت‌ها به فروش رفته است.
وی درباره رپرتوار كنسرت بیان كرد: كنسرت در دو بخش اجرا خواهد شد كه بخش اول آن شامل تریو تنبور، كنترباس و عود است و بخش دوم نیز موسیقی اصیل ایرانی را در آواز اصفهان و دستگاه نوا شامل می‌شود.
در ادامه این نشست همایون شجریان درباره حضور در گروه‌های موسیقی مختلف ، اظهار كرد: بعضی از این تجربه‌ها را با انگیزه خاصی انجام داده‌ام، اما در بعضی آن‌ها این گونه نبوده است.

برای مثال وقتی پروژه «شوق‌نامه» به من پیشنهاد شد، خصوصیاتی داشت كه هر كس دیگری جای من بود، دوست داشت آن را تجربه كند. در مورد پروژه «سیمرغ» و همكاری با علی قمصری نیز می‌توانم همین پاسخ را بدهم.
او افزود: در همكاری با سهراب و كیخسرو پورناظری كه اولین اجرای مشتركم با آنها را تجربه می‌كنم، كارهای زیبایی را ارائه می‌دهیم كه این كار نیز خصوصیات خاص خودش را دارد و برای من قابل توجه است.
این هنرمند عرصه آواز در بخش دیگری از سخنان خود مطرح كرد: پیش از این سهراب پورناظری در «همنوازان حصار» با من همكاری داشته، اما اینگونه نبود كه سهراب بخواهد برای گروه آهنگسازی كند و كارهای كیخسرو پورناظری نیز اجرا شود.
وی با بیان اینكه سال‌ها فكر تشكیل یك گروه تازه را در سر داشته است، گفت: همیشه دوست داشتم گروهی مثل گروه «آوا» كه پدرم آن را تاسیس كرده بودند، پی‌ریزی كنم و این گروه جایی باشد تا آثار هر آهنگسازی در آن اجرا شده و نوازندگان مختلف در آن هنرنمایی كنند.
شجریان با بیان اینكه این گروه امروز «سیاوش» نام گرفته است، افزود: من هم نام این گروه را «سیاوش» گذاشتم و فعالیتم را با این گروه آغاز می‌كنم. همچنین، در هنگام تنظیم قطعات با سهراب تصمیم گرفتیم، چند كار از كیخسرو پورناظری را نیز در آن بگنجانیم.
شجریان همچنین اظهار كرد: سال‌ها بود كه این پیشنهاد را داشتم تا اجرایی را با گروه «شمس» به صحنه ببریم و صحبت‌های زیادی در این‌باره كرده بودیم اما فعالیت‌های ما به این گروه ختم شد و به واسطه تصانیفی كه در اختیار ما قرار گرفت آثاری را در این مجموعه ارائه می‌دهیم.
او درباره كلام به كار رفته در اجرای گروه گفت: آواز طبق روال همیشه بر عهده خواننده است و خیام ،‌حافظ و مولوی شاعرانی هستند كه از كلام آن‌ها در این كنسرت بهره برده‌ایم. همچنین تصانیفی از هومن ذكایی و مهسا زمانیان استفاده كرده‌ایم. چند آواز بر اساس ردیف كلاسیك خواهد بود و به جای شعر نو بیشتر از غزل استفاده كردیم.


شجریان با بیان اینكه فضای استفاده شده در موسیقی بر اساس آوازهای سنتی است، اظهار كرد: در بخش موسیقی تنوع زیادی خواهیم داشت و سعی می‌كنیم با گنجاندن قطعات متفاوت سلیقه‌های جامع‌تری را پوشش دهیم.
شجریان بیان کرد: كار صحنه‌ای باید با آنچه در آلبوم ارائه می‌شود، متفاوت باشد. چرا كه مخاطب ۹۰ دقیقه در یك كنسرت حضور دارد و باید با عوض كردن «مد» و دستگاه برای مخاطب تنوع ایجاد كند. همین طور كشش و جذابیت با ایجاد تعادل در موسیقی برای مخاطب ایجاد شده است.
در بخش دیگری از این نشست سهراب پورناظری آهنگساز گروه «سیاوش» در سخنانی مطرح كرد: بهترین عنوانی كه می‌توانم برای بخش اول انتخاب كنم، این است كه بگویم این موسیقی ، موسیقی نسل من است كه بر اساس دنیای پیرامون و تصویر زندگی روزمره خودم آن را انعكاس داده‌ام.
او اضافه كرد: موسیقی بخش اول دور از هیجان و پخته‌تر است و همچنین سازهای كوبه‌ای در این اجرا نقش زیادی دارند.
پورناظری با بیان اینكه آهنگسازی هیچ نقشه راهی ندارد، افزود: رپرتوار قسمت اول شامل قطعاتی است كه با آن‌ها زندگی كرده‌ام و شامل فضاهای شهودی بر اساس حس لحظه من بوده است.
او در همین رابطه گفت: فضای كار در بخش دوم از قالب سنتی شروع شده و به آهنگسازی امروز نزدیك می‌شود و از نظر فرم به موسیقی ایرانی نزدیك است. همچنین در چیدمان از قطعات مختلفی استفاده كرده‌ایم.
پورناظری در پاسخ به سوالی مبنی بر اینكه چرا علی قمصری در تركیب نوازنده‌ها حضور ندارد، اظهار كرد: قالب این گروه متفاوت است. من و همایون نیز حدود ۱۵ سال است كه با هم همكاری می‌كنیم؛ طبیعتا قمصری و همایون همكاری‌های خاص خود را دارند و امیدوارم در این موضوع سوء تفاهم نشده باشد.
همایون شجریان نیز در همین خصوص افزود:‌ این موضوع به هیچ وجه حاشیه‌ای نیست. «حصار» همیشه باقی می‌ماند. من و علی قمصری كارهای مشترك زیادی با هم داشتیم. اما در این كارترجیح دادم كه تركیب نوازنده‌ها، این گونه باشد و تشكیل گروه «سیاوش» مدت‌ها در ذهنم بود. پس برای جان دادن به افكارم، این تركیب و با استفاده از قطعات پورناظری بهترین فرصت بود.


شجریان در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اینكه آیا حاضر است بنرهای اسپانسر روی صحنه اجرا قرار بگیرد یا خیر؟ گفت: بنده از همان سالی كه افتخار همكاری با پدرم را داشتم، هیچ گاه اسپانسر نداشتیم چون آن‌ها انتظاراتی دارند كه با نقطه نظرات ما همخوانی ندارد.
البته درست است كه وقتی یك شركت تجاری اسپانسر گروه موسیقی می‌شود، هدفش تبلیغات است. اما دیدگاه اسپانسر باید طوری باشد كه خود را حامی هنر بداند.
شجریان تاكید كرد: بنرهای اسپانسر نباید به گونه‌ای باشد كه وقتی مردم صحنه را نگاه می‌كنند مانعی وجود داشته باشد كه آن‌ها با حس و حال معنوی موسیقی ارتباط برقرار نكنند. البته من با آرم شركت‌ها و یا برند آن‌ها مخالف نیستم.
او خاطرنشان كرد: در این كنسرت اسپانسر اجازه دارد تبلیغات خود را در سالن اجرا انجام دهد و در نشست خبری و سایر تبلیغات بنر نصب كند. اما از شركت ال جی تشكر می‌كنم كه از این‌كه بنرشان به روی صحنه نیاید، موافقت كردند.
توتونچیان نیز در پاسخ به این سوال گفت: در كنسرت‌های موسیقی اصیل نیاز به اسپانسر مبرم است و در عین حال تداوم حضور این اسپانسرها مبنی بر انجام خواسته‌هایشان است.
اما به هر حال باید راهكاری پیدا كنیم تا تعاملی برای هدف‌های خودمان در نظر بگیریم و به شما قول می‌دهم در كنسرت پیش‌رو شأن صحنه پایین نیاید.
شجریان در پاسخ به سوال خبرنگار دیگری مبنی بر دلیل تجربه‌اش با ساز تنبور گفت: این تجربه را دوست داشتم چرا كه در آن به بخش‌های مورد علاقه من توجه شده است.


او اظهار كرد: بخش اول كنسرت حدود ۲۰ دقیقه است كه نه خیلی كوتاه و نه خیلی بلند برآورد می‌شود. در این ۲۰ دقیقه كنترباد با ساز عود كه نوای خود را دارد تركیب می‌شود و من این فضا را خیلی دوست دارم.
پورناظری نیز در این زمینه اظهار كرد: در مورد فضای تنبور و مقام كه امروز از آن صحبت می‌شود باید به این نكته اشاره كرد كه تنبوری كه امروز مورد استقبال عموم قرار گرفته تنبوری است كه با گروه «شمس» مطرح شده است. گروه «شمس» با آهنگسازی‌هایی كه بر روی این ساز انجام داد، باعث شد تنبور وارد مرحله جدیدی از زندگی‌اش شود.
در پایان این نشست خبری نیز یكی از خبرنگاران این پرسش را مطرح كرد كه، آیا دو سانس بودن این كنسرت موجب پایین بودن كیفیت اجرا نمی‌شود و شجریان در پاسخ به این سوال گفت:‌ این دو سانس بودن بر كیفیت اجرای ما تاثیری نخواهد گذاشت و خواننده نیز با این موضوع مشكلی ندارد.
اگر شب بعد از كنسرت استراحت من كافی باشد شب دوم حتی صدایم گرم‌تر هم می‌شود و این در حالی است كه اگر قرار بود بنده چهار شب در یك سانس به روی صحنه بروم بیشتر دچار خستگی می‌شدم.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار