به همت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار شد
اولین جشنواره تخم مرغهای رنگی در اهواز
خبرگزاری پانا: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شماره ۳ اهواز اولین جشنوارهی تخم مرغهای رنگی را در این شهرستان برگزار کرد.
به گزارش خبرگزاری پانا به نقل از روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان خوزستان، جهان گل محمدی با اعلام این خبر گفت: اولین جشنوارهی تخم مرغهای رنگی با عنوان «به بهانهی نوروز» صبح بیستم اسفند در حالی در مرکز شماره سه اهواز برگزار شد که کودکان و نوجوانان و مربیان کانون شهرستان اهواز از این برنامه استقبال خوبی کردند.
وی توجه بیشتر به مناسبهای ملی و آشنایی هرچه بهتر اعضا به برگزاری نوروز باستانی را از جمله اهداف برگزاری این برنامه معرفی کرد و افزود: در اولین جشنوارهی تخم مرغهای رنگی حدود چهل نفر کودک و نوجوان ۸ تا ۱۶ سال و گروهی از مربیان مراکز اهواز با ارائهی آثار خود به رقابت پرداختند.
گل محمدی عنوان کرد: داوران این جشنواره، رویا مهدی پور، ماهدخت فارسانی، زهره امام و شعله پرند سه تن از کارشناسان و مشاور مدیر کل کانون استان خوزستان در پایان این برنامه در بخش اعضای ۸ تا ۱۲ سال، هیراد کاظمی، سیده کوثر نظر زاده، امیرحسین ابوعلی و پارمیدا هادیان را به عنوان نفرات برگزید معرفی کردند.
همچنین در بخش نوجوانان، شیدرخ شوشتری زاده و محمد برحمن و دربخش مربیان فروغ شاکریان، سحر حقیقی و مولود تجلی به عنوان نفرات برتر معرفی شدند.
این مسئول فرهنگی یادآور شد به برگزیدگان این جشنواره در پایان از طرف کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان خوزستان هدایا و لوح تقدیر اهدا شد.
گفتنی است رسم و باوری کهن وجود دارد که همهی اعضای خانواده در موقع تحویل سال نو، در خانهی خود در کنار سفرهی هفتسین گرد هم جمع میشوند. این سفره در بیشتر خانهها تا روز سیزده فروردین گسترده است. در سفره سفید رنگ هفتسین که نماد گستردگی جهان، پاکی و سفید بختی است و معمولاً آن را روی فرش پهن میکنند، هفت سینی گذاشته و در هر یک اقلامی قرار میدهند که با حرف (سین) شروع شده و هر یک نماد مفهومی است که ریشه در فرهنگ ایرانیان دارد. عدد ۷ عدد نامیرایی، جاودانگی و کمال است و برای ایرانیان جایگاه ویژهای دارد.
طبق رسم ایرانیان مسلمان، سفرههای هفتسین به برکت دعای سال نو و خواندن قرآن نورانی میشود. رسم است که پدربزرگ و مادربزرگ بالای سفره هفتسین نشسته و برای اعضای خانواده قرآن میخوانند و کوچکترها را دعا میکنند.
سپس پدربزرگ فال حافظی میگیرد و برای اهل خانه قرائت میکند. همینطور هنگام تحویل سال همه به آینه که نمادی از به خود نگریستن و به درون نظاره کردن است نگاه میکنند و وقتی سال تحویل میشود، اعضای خانواده با گفتن شادباش همدیگر را در آغوش میگیرند و بزرگترها اسکناسهای نو و متبرکشده بین صفحات قرآن را به کوچکترها عیدی میدهند.
تمام این تکاپوها برای رسیدن یک لحظه است:لحظهی تحویل سال که به دنبالش بهار میآید و نشانههایش را میآورد. بهار با جشنوارهی رنگهای شاد گلها و سبزی فراگیرش که در طبیعت و در دامن دشتها به پا میشود و به اندام عریان درختان، جامهی سبز میپوشاند. هر برگ و شکوفهای که جوانه میزند شمعی است که به افتخارجشن تولد طبیعت روشن میشود.
ارسال دیدگاه