معلم بازنشسته البرزی :
مهربانی با الگوی والدین در دل فرزندان جوانه میزند
کرج(پانا)- معلم بازنشسته و حامی گروه افراد بیسرپرست و نیازمند در استان البرز با تأکید بر نقش خانواده در تربیت نسل آینده گفت: مهربانی مهارتی نیست که در مدرسه آموزش داده شود، بلکه این ویژگی ارزشمند با مشاهده رفتار والدین و حضور در فعالیتهای خیرخواهانه در وجود فرزندان شکل میگیرد و ریشه میدواند.
مینا صابری، در گفتوگو با خبرنگار پانا درباره چگونگی شکلگیری این گروه مردمی اظهار کرد: «جرقه آغاز این مسیر به سال ۱۳۹۲ بازمیگردد؛ زمانی که در فضای مجازی پیامی برای کمک مالی و تهیه غذا برای کودکان نیازمند دریافت کردم. به جای ارسال کمک نقدی، تصمیم گرفتم شخصاً به محل مراجعه کنم. مشاهده وضعیت دشوار زندگی کودکان و خانوادههای آسیبدیده تأثیر عمیقی بر من گذاشت و همان شب تصمیم گرفتم به جای تماشاگر بودن، خودم وارد میدان شوم. زیرا باور دارم هیچ انسانی نباید بدون سرپناه و غذای مناسب زندگی کند.»
وی با اشاره به انگیزه خود برای ادامه این فعالیتهای خیرخواهانه افزود: «سالها در جایگاه معلم شاهد بودم که برخی دانشآموزان به دلیل مشکلات خانوادگی، اقتصادی یا اجتماعی از مسیر اصلی زندگی فاصله میگیرند و دچار آسیب میشوند. همین موضوع باعث شد احساس مسئولیت بیشتری نسبت به آنها داشته باشم و برای دستگیری و حمایت از آنان تلاش کنم. اعتقاد دارم زمانی که دست یک انسان را میگیریم، علاوهبر رفع بخشی از مشکلاتش، احساس ارزشمند بودن و امید را نیز به او هدیه میدهیم. خوشبختانه در این سالها توانستهایم فرزندان بسیاری را به زندگی عادی بازگردانیم و در مسیر تحصیل و آینده بهتر همراهشان باشیم.»
صابری درباره نحوه فعالیت این گروه مردمی گفت: «گروه بیسرپرستها در البرز هیچگونه حمایت مالی از نهادها و ارگانهای دولتی دریافت نمیکند و تنها با کمک خانوادههای خیر و نیکوکار اداره میشود. دفتر کوچکی در میدان کرج داریم که مرکز هماهنگی فعالیتهای ماست. با کمکهای مردمی، هزینه درمان کودکان و افراد بیمار را تأمین میکنیم، حمایت از خانوادههای آسیبدیده، شهریه و هزینه تحصیل دانشآموزان نیازمند ، اجارهبهای خانوادههای بیبضاعت و غیره را پرداخت میکنیم و در مناسبتهای مختلف نیز اقدام به تهیه و توزیع غذای گرم میان افراد نیازمند میباشیم.»
وی با اشاره به مهمترین چالشهای پیش روی این گروه مردمی بیان کرد: «فعالیتهای خیرخواهانه همواره با دشواریهایی همراه است. مهمترین چالش ما شناسایی دقیق خانوادههای نیازمند و بررسی شرایط آنهاست. گاهی شرایط به گونهای پیش میرود که همه چیز مطابق برنامه نیست، اما تلاش میکنیم تمامی درخواستها با دقت بررسی شود تا کمکها به دست افراد واقعی و نیازمند برسد و حقوق خیران نیز به درستی حفظ شود.»
این معلم بازنشسته در بخش دیگری از سخنان خود با تأکید بر نقش خانواده در تربیت فرزندان مهربان و مسئولیتپذیر اظهار کرد: «والدین باید به گونهای با فرزندان خود رفتار کنند که خانه برای آنها امنترین و آرامترین مکان باشد و هیچگاه از محیط خانواده گریزان نشوند. همچنین لازم است در تربیت فرزندان از مشاوران متخصص بهره بگیرند و موفقیتهای کوچک آنان را نیز مورد تشویق قرار دهند تا اعتماد بهنفس و انگیزه در وجودشان تقویت شود.»
وی در پایان گفت: «اگر خانوادهها میخواهند فرزندانی مهربان، مسئولیتپذیر و نوعدوست تربیت کنند، باید آنان را در فعالیتهای خیرخواهانه همراه خود قرار دهند. زمانی که کودکان و نوجوانان از نزدیک میبینند چگونه میتوان با یک کمک کوچک لبخند را بر لب یک انسان نشاند، مفهوم واقعی مهربانی را درک میکنند. مهربانی در کلاس درس آموزش داده نمیشود؛ بلکه در محیط خانواده، با مشاهده رفتار والدین و تجربه عملی کمک به دیگران، در قلب فرزندان جوانه میزند و به یک سبک زندگی تبدیل میشود.»
ارسال دیدگاه