ماکان کجاست؟؛ کودکی که به جای نوازش موشک بر سرش بارید

در صبحِ روز اول جنگ تحمیلی، آسمان میناب دیگر رنگِ نیلگون را نداشت؛ رنگِ خاکستر و خون بود. در حالی که مدرسه‌ی «شجره طیبه» قرار بود کانونِ خنده و یادگیری باشد، به کانونِ سوگواری بدل شد. حمله‌ مستقیم رژیم غاصب آمریکایی_صهیونی ، جان ۱۶۸ کودک را گرفت ، اما در میان این آمار، روایتی وجود دارد که هر بار بازخوانی می شود، قلب را به درد می‌آورد: روایتِ «ماکان».

گزارش‌های رسمی بنیاد شهید هرمزگان، از حقیقتی تکان‌دهنده پرده برمی‌دارند. در میان جمعیتی که به شهادت رسیدند، کودکی به نام «ماکان نصیری» حضور داشت که بازگشت او به خانه، با چیزی فراتر از یک پیکر تمام شد. تحقیقات نشان می‌دهد شدت برخورد مستقیم موشک‌ها به محل حضور او، چنان ویرانگر بوده که تنها بازمانده‌ فیزیکی او برای خانواده‌اش، یک جفت کفشِ نیمه‌جان بود.

جایی که «نوازش» جای خود را به «موشک» داده است. این است هدیه عمو ترامپ!

به کودکان ایران ،کودکی که باید در آغوش معلم و هم‌کلاسی‌هایش می‌بود، در میان آوار حملات ترامپ و متحدانش،جا ماند. 

ماکان کجاست؟ دیگر تنها یک سوال  نیست؛ جوابی است درباره‌ عدالت، درباره‌ جای خالیِ معصومیت در دنیای بی‌رحم سیاست. و این بار پاسخ به این سوال،را ما ملت شریف ایران می دهیم. ماکان در قلب ملتی است که هرگز این جنایت را فراموش نخواهند کرد.