خیابان، سنگر نوین ولایت؛ حماسه‌ای فراتر از عادت

در دهه مبارک امامت و ولایت، نور غدیر بر خونین‌ترین صحنه‌های جنگ رمضان می‌تابد و حقیقتی را تکرار می‌کند: اسلام بی‌ولایت، اسلامی بی‌روح است. این نور، آذربایجان غدیرپرور را به فریاد می‌آورد؛ سرزمینی که غیرت علوی‌اش نه‌تنها در دفاع مقدس، که در پشتیبانی از مقاومت فلسطین، یمن و لبنان نیز جان می‌دهد. خیابان‌های ایران، در شب‌های قدر اجتماعی، بیعتی دوباره با ولایت را جشن می‌گیرند. این‌ها نه تنها شعار، که حماسه‌ای عینی است: غدیر، سند خلع‌ید استکبار از امت و لیلة‌القدر سقوط اسرائیل.

مسلمانی که دست بیعتش با علی (ع) گره نخورده، در برابر استکبار زانو می‌زند. جنگ رمضان ثابت کرد: جایی که حسین‌گونه روزه می‌گیری و علی‌گونه شمشیر جهاد از نیام برمی‌آری، سنت‌های الهی به نصرت مؤمنان گره می‌خورد. پیروزی‌های محور مقاومت، تنها دستاورد نظامی نیستند؛ تولد دوباره غدیر در میدان نبرد است.

آذربایجان غدیرپرور، همواره مرزبان ولایت بوده است. مردم این سرزمین، همان‌گونه که در دفاع مقدس لاله‌های سرخ خود را در شلمچه و فاو فرو پاشیدند، امروز نیز فریاد «یا علی مددشان» پشت و پناه مستضعفان غزه، یمن، عراق و لبنان است. در شب‌های حماسی خیابان‌ها، مردم ولایی نه از روی عادت، که از روی بصیرت، در کوچه و خیابان‌ها جوشیدند. فریاد مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل آن‌ها، حماسه‌ای ماندگار آفرید. این حضور، نماز جمعه‌ای در خیابان بود، اعتکافی در دل شب‌های قدر اجتماعی، و بیعتی دوباره با مولا علی (ع) در عصر غیبت.

این خیابان‌ها ثابت کردند ولایت‌پذیری، فقط یک باور قلبی نیست؛ حماسه‌ای عینی در متن زندگی اجتماعی است. مادران با کالسکه فرزند، جوانان با پرچم‌های «یا علی مدد»، و پیرمردان با اشک‌های شب‌قدری، نشان دادند این امت هرگز از ولایت دست برنمی‌دارد. استکبار جهانی بداند: غدیر، سند خلع‌ید استکبار از امت است و جنگ رمضان، لیلة‌القدر سقوط اسرائیل. آذربایجان ولایی، امروز با احرار دنیا، همصدا با همین شعارها، خط مقدم جهاد تبیین و مقاومت است.

وَ لَا یَحْزُنکَ الَّذِینَ یُسَارِعُونَ فِی الْکُفْرِ.

پیروزی از آن امت علی (ع) است، چه در سنگر نماز عید فطر، چه در سنگر غدیر، چه در جبهه‌های جنگ رمضان و چه در خیابان‌های بصیر.