معلم شهید من

روز معلم فرا رسید و کلاس درسِ شما، حالا به وسعت تمام زمین گسترده شده. شما نه با گچ و تخته، که با تار و پود جانتان، مفهوم «ایستادن در برابر طوفان» را به ما دیکته کردید.

آقای معلم!

ببینید که شاگردانتان در این سال‌ها، چگونه در مکتب نگاهتان، درس «هیهات منا الذله» را دوره کردند. شما به ما آموختید که قلم اگر در راه حق نچرخد، چوبی بیش نیست.

می‌خواهم بگویم که هرچند داغ شما سنگین است، اما تازیانه‌های فراق تان، ما را نترسانده؛ بلکه بیدارترمان کرده است. ما درس «عزت» را از لبخندهای مقتدرانه‌ تان یاد گرفتیم و حالا با تَأسی به همان نگاه، در برابر تمام دنیای ستمکاران، چون کوه ایستاده‌ایم.

ما مردم ایران، هرشب در تجمعات حضور داریم، تا تقاص خون شما را بگیریم، تقاص خون شما را به هر قیمتی از متجاوزین میگیریم و با هر سختی پای کار انقلاب و نظامیم، دوستتان داریم معلم شهید من!

قسم به خون سرخ شما که تا آخرین سطر کتاب مقاومت، مشق غیرت خواهیم کرد. شما به ما یاد دادید که «مرگ» پایان یک معلم نیست، بلکه آغازی است برای تکثیر شدن در رگ‌های یک ملت. آقاجان روزتان مبارک. حالا تمام دنیا شاگرد مکتب شماست.