علم؛ میراث‌دارِ جهاد و شهادت، معمارِ فردایِ ایران

در تندبادِ حوادثِ روزگار، آنگاه که دل‌ها گاه به سستی می‌گراید و روح‌ها در پیِ معنایی بلندتر از خویشتن می‌گردند، دستی از غیب، چون مشعلی فروزان، راه را روشن می‌سازد. این دست، دستِ معلم است؛ آن که نه تنها دانایی را در سفره‌ جانِ ما می‌گسترد، که اندیشه‌  جهاد و روحِ شهادت را در رگ‌هایِ تشنه‌  نسلِ نو می‌دواند. معلم، فراتر از یک عنوان، تجسمِ ایستادگی، ایثار و عشق است؛ آیینه‌ای که در آن، شکوهِ از خودگذشتگی و حماسه‌یِ جاودانگی بازتاب می‌یابد.

او، آن طراحِ ارجمندِ فردایی است که با قلمِ اراده و جوهرِ صداقت، نقشه‌  راهِ سربلندیِ ملت را ترسیم می‌نماید. معلم، با نقلِ داستانِ قهرمانانِ این دیار، آنانی که در سایه‌  عشق به میهن، هستیِ خود را در طبقِ اخلاص نهادند، روحیه‌  جهاد را در کالبدِ جوانانِ این سرزمین می‌دمد. او از شهادت، نه به عنوانِ پایانی تلخ، که به عنوانِ اوجِ شکوفاییِ یک انسانِ آگاه و متعهد به آرمان‌هایِ والایِ انسانیت سخن می‌گوید. در کلامِ معلم، شهادت، لباسی فاخر است بر تنِ قهرمانانی که از هستیِ خود گذشتند تا سایه‌یِ آزادی و عزت بر سرِ میهنشان پابرجا بماند.

معلمانِ راستین، آن مردان و زنانی هستند که با شمعِ وجودِ خویش، ظلمتِ جهل را می‌زدایند و با صبوریِ کوه، دشواری‌هایِ مسیرِ تعلیم و تربیت را هموار می‌سازند. آن‌ها نه تنها علم را منتقل می‌کنند، بلکه شرافت، تعهد و مسئولیت‌پذیری را آموزش می‌دهند. هر کلاس درس، با حضورِ معلمانی از این دست، به سنگری بدل می‌شود برای پاسداری از ارزش‌هایِ انقلابی و فرهنگیِ این مرز و بوم. هر واژه‌ای که از دهانِ معلم خارج می‌شود، بذری است برای شکوفاییِ روحیه‌یِ جهاد در راهِ اعتلایِ کشور و آمادگی برایِ فداکاری در مسیرِ تحققِ آرمان‌هایِ بلند.

در دنیایِ پرشتابِ امروز، که هجمه‌هایِ فرهنگی و فکری از هر سو در کمینِ نسلی نو است، نقشِ معلم، نقشی حیاتی و بی‌بدیل است. اوست که با بصیرتِ خود، مرزِ حق و باطل را نمایان می‌سازد و جوانان را در برابرِ امواجِ گمراه‌کننده، چون سدی استوار نگاه می‌دارد. معلم، نه تنها دانش‌افروز، که دیده‌بانِ بصیرت و راهنمایِ مسیرِ استقامت است. او فرهنگِ ایثار، گذشت و شهادت را نه به عنوانِ یادگاری از گذشته، که به عنوانِ چراغِ راهِ آینده، در جانِ دانش‌آموزانش زنده نگه می‌دارد.

در این روزگارِ خاص، که یادِ معلم، یادآورِ تمامِ ایثارها و مقاومت‌هایِ بی‌شمار است، باید اذعان داشت که قدردانی از مقامِ معلم، تنها به یک روز و یک یادبود خلاصه نمی‌شود. این قدردانی، وظیفه‌ای همیشگی است. چرا که معلم، سرچشمه‌یِ اصلیِ الهام‌بخشی برایِ نسلی است که قرار است پرچم‌دارِ جهادِ سازندگی و پاسدارِ آرمان‌هایِ شهدا باشد. معلم، ستونِ استوارِ این بنایِ عظیمِ فرهنگی و اجتماعی است؛ بنایی که با عشق، ایثار و تعهدِ او، روز به روز استوارتر و پابرجاتر می‌شود.