هشدار؛ جنگ دشمن با سفره‌ها و لامپ‌های شماست!

این روزها، شاید بسیاری بر این باور باشند که نباید از آمادگی مردم برای روزهای سخت سخن گفت؛ گویی آگاه‌سازی درباره ابعاد اقتصادی و معیشتی جنگ، جز ترس و ناامیدی ثمری ندارد. اما این تصور، یک اشتباه بزرگ و مهلک است. مردمی که در خط مقدم مقاومت ایستاده‌اند و صدای انفجار را می‌شنوند، نیازمند درک ابعاد اقتصادی جنگ و شیوه‌های مدیریت مصرف، ذخیره‌سازی هوشمندانه و بهینه‌سازی زندگی روزمره هستند.

نباید از مردم انتظار داشت که تنها در برابر صدای انفجار شجاع باشند؛ بلکه لازم است در برابر کمبودها نیز هوشمندانه رفتار کنند. فرهنگی که در آن از اندازه نگه داشتن، شرم می‌کنیم، چون می‌ترسد به فقر تعبیر شود، یک لکنت خطرناک است. واقعیت این است که حمایت از کشور و مقاومت در برابر فشار خارجی، علاوه‌بر شور و وطن‌پرستی، نیازمند تاب‌آوری درونی جامعه است. این تاب‌آوری یعنی مردمی که بتوانند در شرایط محدودیت و فشار اقتصادی، زندگی خود را مدیریت کنند بدون آنکه زیر فشار له شوند.

در حال حاضر، گفت‌وگوی جدی و مسئولانه‌ای درباره موضوعاتی چون:

   چگونگی مصرف هوشمندانه‌تر آب، برق، گاز و موادغذایی؛

   جلوگیری از دور ریختن نان، برنج و مواد قابل نگهداری؛

  فراهم کردن ذخیره‌ی حداقلی و هوشمند بدون احتکار؛

   و زنده‌کردن ذهنیت صرفه‌جویی = افتخار به جای مسخره کردن یا برچسب زدن به آن؛

تقریباً در رسانه‌ها دیده نمی‌شود. در حالی که کشورهای دیگر صراحتاً از استقلال انرژی و کاهش وابستگی حرف می‌زنند، برخی مسئولان ما هنوز از بیان اینکه هدر دادن غذا و انرژی در شرایط جنگی و تحریمی، کمتر از خیانت ناآگاهانه به مقاومت نیست  شرم دارند.

نیاز است که غرورمان را به مصرف بی‌محابا گره نزنیم و فنِ ماندن در شرایط سخت را در مدارس، خانه‌ها و رسانه‌ها تمرین کنیم. جامعه‌ای که نتواند دانه‌ی گندم و قطره‌ی سوخت را به چشم سلاح ببیند، پیش از میدان جنگ، در آشپزخانه‌ها و پمپ‌بنزین‌ها شکست خواهد خورد. آماده‌سازی مردم فقط برای احساسات قوی کافی نیست؛ آمادگی برای سختی‌های مادی و روزمره، ضامن بلندمدت مقاومت است.

 

مسئولان فرهنگی، رسانه‌ی ملی، سخنرانان و مادران خانواده‌ها باید کمپینی صادقانه و مستمر با پیام مرکزی دفاع از وطن فقط در پای لانچر نیست؛ در آشپزخانه، در قبض برق و در یخچال خانه هم ادامه دارد  راه بیندازند. متن‌های کوتاه، داستان‌های واقعی از جنگ‌های گذشته، آموزش‌های عملی مدیریت مصرف و تشویق به صرفه‌جویی شرافتمندانه باید به بخشی طبیعی از گفتمان روزمره تبدیل شود.

تاب‌آوری واقعی، ترکیبی از غیرت ملی، عقلانیت مصرفی و حس مسئولیت جمعی است. قناعت در زمانه‌ی بحران، فقر نیست؛ بلکه حرفه‌ای‌گری است. دور نریختنِ چیزی که می‌تواند جانِ فردا را نجات دهد، خست نیست؛ شرف است. باید یاد بگیریم که نان، سوخت و آب، ذخایرِ استراتژیکِ قلعه‌ای هستند که ما نگهبانش هستیم.