آن‌که قبله نگاه معلمان بود، آسمانی شد

 

وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقونَ»

امسال در حالی وارد هفته گرامیداشت مقام معلم می‌شویم که عطر حضور شهیدان معلم و دانش‌آموزان شهید، به‌ویژه شهدای مظلوم مدرسه شجره طیبه میناب، جلوه‌ای خاص از حقیقت معلمی را پیش روی ما قرار داده است. الگوهای واقعی این مسیر، همان شهیدان مظلومی هستند که در خاک وطن آرمیده‌اند و به دست شقی‌ترین و پست‌ترین انسان‌های این عالم، یعنی سردمداران آمریکایی ـ صهیونی، به شهادت رسیدند.

امسال چگونه تصور کنیم ما باشیم و تو نباشی؟ در این میان، جای خالی قائد شهید امت و رهبر عزیزتر از جان، بیش از همیشه خود را نشان می‌دهد.

بنده به دو دلیل در فراخوان مدیر نمونه شرکت کردم؛ نخست اینکه از این طریق بتوانم در هفته معلم از نزدیک دیدار یار را تجدید کنم. دوم اینکه از این مسیر به معلمان مدرسه‌مان انگیزه‌ای تازه بدهم تا برای خدمت بیشتر به جامعه و دانش‌آموزان این مرز و بوم تلاش کنند.

راستش تصور دنیایی بدون حضور خامنه‌ای عزیز برایم غیرقابل درک بود. تنها یک چیز به بودن در این دنیا برایم معنا داد؛ آن هم وقتی که میوه دل قائد شهید امت به عنوان جانشین برحق حضرت آقا معرفی شدند.

هر سال در هفته معلم، عادت داشتیم فرمایشات و منویات حضرت آقا را به عنوان راهبرد و سیاست کلان آموزش و پرورش سرمه چشم کنیم و با تمام توان برای عملیاتی کردن آن‌ها تلاش نماییم.

ما فرهنگیان در گام دوم انقلاب با قائد شهید امت عهد می‌بندیم که در مسیر تحقق تمدن نوین اسلامی، با راهبری رهبر عظیم‌الشأن انقلاب حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای، یادگار آن سفرکرده، از پای ننشینیم و تا آخرین نفس پای آرمان‌های نظام اسلامی بایستیم.

بارالها، از تو می‌خواهیم به احترام خون پاک ریخته قائد شهید امت، سرداران و مسئولان شهید، و معلمان و دانش‌آموزان شهید جنگ رمضان، امت اسلام را پیروز گردان و فرج حضرت ولی‌عصر (عج) را هرچه زودتر برسان.